ఆ వేసవి సాయంత్రం శిఖరాంచున ఆమె ధ్యానముద్రలో ఉంది సుడులు తిరిగిన ఆమె నల్లటి కురులు నింగిని నేలను ఏకం చేస్తూ చీకటై…చిక్కటి నిశ్శబ్దమై …పరుచుకున్నాయి భావోద్వేగాలు జొరబడలేని ఎక్సోస్పియర్! శూన్యంగా ఉన్నంత మాత్రాన శాంతంగా ఉన్నట్లు కాదుగా ... యుగాలుగా రాళ్ళ మాటున అణచి పెట్టిన ఒత్తిడి అగ్నిపర్వత గర్భాంతరాళాన్ని చీల్చుకుని బయటపడింది గుండె…
బతుకునిచ్చే తల్లివే గౌరమ్మ బంగారు బతుకమ్మవే గౌరమ్మ తెలంగాణ ఆడబిడ్డవే బతుకమ్మ ఆత్మగల్ల అమ్మవే బతుకమ్మ ఉద్యమానికి ఊతమైనవే బతుకమ్మ నువ్వు రాష్ట్ర పండుగవైతివే బతుకమ్మ పూల జాతర నీవెలే బతుకమ్మ స్త్రీల పండుగవైతివే బతుకమ్మ పచ్చపచ్చని పూలు తంగేడు పూలు రంగులద్దిన పూలు గునుగు పువ్వుల్లు ఎర్రఎర్రని పూలు సీతమ్మ జెడలు ఇంపుగా కనిపించె…
డా. పూసపాటి వేదాద్రి బాల్యం మనిషి జీవితానికి పునాది. ఈ దశలో పిల్లల మనసుల్లో నాటిన ఆలోచనలు, అలవాట్లు, విలువలు వారి భవిష్యత్తు వ్యక్తిత్వాన్ని ప్రభావితం చేస్తాయి. పిల్లలకు జ్ఞానాన్ని అందించడమే విద్య లక్ష్యం కాదు; వారిలో విచక్షణ, మానవత్వం, ఆత్మవిశ్వాసం, సృజనాత్మకత, సామాజిక బాధ్యతలను పెంపొందించడం కూడా విద్యలో అంతర్భాగమే. ఈ లక్ష్యాలను సాధించడంలో…
-వనపట్ల సుబ్బయ్య తెలంగాణ మట్టి వాసనను ఊపిరిలో నింపుకొని ఈ నేల గుండె చప్పుడును కళలతో పలికించిన కళాకేతనం కాలం గీసిన కళా సౌందర్యుడు! కుంచె పట్టినా మట్టి మనిషి ముఖమే కనిపిస్తుంది కెమెరా కన్ను తెరిచినా కాలం కదలికే ఆనవాలవుతుంది నాటకం రాసినా ప్రజల మాటే వినిపిస్తుంది సినిమాలో తెలంగాణ పల్లె ప్రపంచ తెరమీద…
మెరుపు తీగెలు “దొంగోడు కాలింగ్ బెల్ నొక్కినట్టు” అని పగలబడి నవ్వాడు ముదరదొంగ. లేతదొంగ ముఖం వాడిపోయింది. మరేమీ మాట్లాడలేదు. అతికష్టం మీద నవ్వుని అదుపు చేసుకున్న ముదరదొంగ “వొరే… నీనూ దొంగతనాలు మొదలెట్టిన తొలిరోజుల్లో నీలాగే వుండీవోడ్ని. నువ్వు నా అంత అనుబవం వచ్చీసరికి నన్ను మించిపోతావ్ సూడు, యేటి?” అన్నాడు. అయినా లేతదొంగ…
ఇంకా వారి వెన్నుపూసలపై అధికారం ప్రజాస్వామ్య లేపనంతో తాండవిస్తూనే ఉంది ధిక్కార స్వరాలను ఖననం చేసేందుకు మంత్రదండానికి రంగులు మారుస్తూనే ఓ పక్క పీఠాన్ని తొణకనివ్వక ఇంకో పక్క అత్యంత ప్రమాదకారులుగా చిత్రించాలి కదా వారినీ కావల్సినన్ని కావల్సినప్పుడు అణచివేత గుళికలు వేయాలి ఆ మొలకలేమో మళ్ళీమళ్ళీ ఉబికివస్తాయ్ ఎర్రటి సూర్యుని ఆలింగనంతో నిప్పులు రువ్వుతున్న…
కథాతీతం : బాలాజీ పోతుల యుద్ధం మనుషుల్ని చంపుతుంది; ఆకలీ చంపుతుంది. అదే ఆకలి యుద్ధ వాతావరణంలో తీవ్రరూపం దాల్చినప్పుడు మనిషిని ఎంతటి అమానుష చర్యకైనా పురికొల్పగలదా? ఒకప్పుడు ప్రాణాల్ని కాపాడిన వ్యక్తే ప్రాణాల్ని తీసే స్థితికి దిగజారితే, దాన్ని ఆకలి అనివార్య పరిణామంగా భావించాలా? లేక అలా చిత్రించిన రచయిత దృక్పథాన్ని ప్రశ్నించాలా? ఎం.వి.…
కాలం ఏ గాలానికీ చిక్కుకోదు గంట చుట్టూ గాలి ఉన్నా గంటను మోగించలేదు పెదవి కదపనంత వరకు ఏ పదానికీ ఉలుకూ పలుకూ ఉండదు అలలు ఎంత ఎత్తు ఎగరనీ ఆకాశం అణుమాత్రం కదలదు మేఘాలన్నీ గుంపు కట్టి నడిచినా పక్షులన్నీ బారులు తీరి సాగినా నింగి మాత్రం ఒంటరి తడియారని కళ్ళలో దుఃఖం విస్ఫోటించదు …
“మనిద్దరికీ యింక బ్రేకప్” చెప్పిందా అమ్మాయి. అబ్బాయి యేమీ మాట్లాడలేదు. “ఇనిపిస్తలేదా? బ్రేకప్ చెప్పినగ, యింక పో…” అని కూడా అనేసింది. అబ్బాయి దించిన తలయెత్తి అమ్మాయి ముఖంలోకి చూడాలనుకున్నాడు. కాని అవకాశం లేకపోయింది. చీకటి నీడల్లో నీడల్లాగ కలిసిపోయి నిలబడ్డారిద్దరూ. అమీర్ పేట హాస్టళ్ళ దగ్గర అందరు అమ్మాయిలూ అబ్బాయిలూ కలుసుకున్నట్టే తాము రోజూ…