నిశ్శబ్దపు నిప్పుల కొలిమిలో
నిలువెల్లా దహిస్తున్న ఇసుక తివాచీపై
ప్రాణం గుక్కపట్టుకుని ఎదురుచూస్తోంది
ఒక్క చినుకు స్పర్శ కోసం, ఒకే ఒక్క ఆశ కోసం
సూర్యుడు నిప్పులు చెరుగుతున్నా
కాలం కన్నీళ్లు ఇంకిపోతున్నా
కాలిపోయే నేల గుండెల్లోంచి
పచ్చని తపన పలకరిస్తోంది
ఇది కేవలం ఇసుక సముద్రం కాదు
ఓటమితో పోరాడే జీవన సమరం
కాలిపోయిన కలల అస్థిపంజరాల మధ్య
మొండి విత్తనం మొలకెత్తుతోంది
ముళ్లకంచెలే శరణ్యమైన చోట
పొడిగాలినే శ్వాసగా మార్చుకుంటూ
శతాబ్దాల దాహాన్ని దిగమింగుకుని
గుండె బలాన్నే వేళ్లుగా మార్చి
భూమిలోకి దూసుకుపోతోంది
ఆ వేళ్లే రేపటి వసంతానికి రహదారి
ఆ మొండితనమే
మృత్యువుపై సాధించే విజయం
చుట్టూ శూన్యం ఆవరించి ఉన్నా
తనలోతనే
నందనవనాన్ని నిర్మించుకుంటోంది
విధి విసిరిన సవాలుకు ఎదురునిలిచి
కరువు కోరల్లోంచి క్రాంతిని పిండుతూ
ఎండిన కొమ్మలపై
ఎర్రని పూల జెండాలు ఎగరేస్తోంది
ఓటమిని ఒప్పుకోని
ప్రతి హృదయం ఒక ఎడారే
అందులో మొలిచే ఆశే
ఈ ‘ఎడారి వసంతం’
ఎండమావుల వెనుక పరుగెత్తకు
నీ లోపలి సృజనతో
నిన్ను నువ్వే ఒక వసంతంగా మార్చుకో
