వైద్యవిద్య సాధారణ వృత్తివిద్య కాదు. ప్రజల ఆరోగ్యాన్ని పరిరక్షించే నిపుణులను తయారుచేసే సామాజిక బాధ్యత కలిగిన రంగం. అందువల్ల ప్రవేశాలు, ఫీజుల నిర్ణయం, శిక్షణ నాణ్యత ప్రజాప్రయోజనాలకు అనుగుణంగా ఉండాలి. కానీ విద్యను ఆదాయ వనరుగా మార్చే ధోరణి మధ్యతరగతి, ఆర్థికంగా వెనుకబడిన కుటుంబాల విద్యార్థులకు అవకాశాలను పరిమితం చేస్తున్నది.
వైద్యవిద్యలో ప్రవేశానికి ప్రతిభతోపాటు లక్షలాది రూపాయలు చెల్లించే ఆర్థిక స్థోమత కూడా తప్పనిసరా? తెలంగాణలో పీజీ వైద్యవిద్య అభ్యర్థులపై తాజాగా మోపిన యూనివర్సిటీ ఫీజుల భారం ఈ ప్రశ్నను ముందుకు తెచ్చింది. కాళోజీ నారాయణరావు ఆరోగ్య విజ్ఞాన విశ్వవిద్యాలయం బీ-కేటగిరీ ఫీజును రూ.50 వేల నుంచి రూ.2 లక్షలకు, సీ-కేటగిరీ ఫీజును రూ.70 వేల నుంచి రూ.3 లక్షలకు పెంచినట్లు వెలువడిన వార్తలు ఆందోళన కలిగిస్తున్నాయి. ఇప్పటికే భారీ ట్యూషన్ ఫీజులు చెల్లిస్తున్న అభ్యర్థులపై అదనపు భారం మోపడం ఎంతవరకు సమంజసం? ఈ నిర్ణయాన్ని సవాలు చేస్తూ విద్యార్థులు న్యాయస్థానాన్ని ఆశ్రయించాల్సి రావడం ఫీజుల నియంత్రణలోని లోపాలను వెల్లడిస్తున్నది.వైద్యవిద్య సాధారణ వృత్తివిద్య కాదు. ప్రజల ఆరోగ్యాన్ని పరిరక్షించే నిపుణులను తయారుచేసే సామాజిక బాధ్యత కలిగిన రంగం. అందువల్ల ప్రవేశాలు, ఫీజుల నిర్ణయం, శిక్షణ నాణ్యత ప్రజాప్రయోజనాలకు అనుగుణంగా ఉండాలి. కానీ విద్యను ఆదాయ వనరుగా మార్చే ధోరణి మధ్యతరగతి, ఆర్థికంగా వెనుకబడిన కుటుంబాల విద్యార్థులకు అవకాశాలను పరిమితం చేస్తున్నది.
బీ-కేటగిరీ యూనివర్సిటీ ఫీజు నాలుగు రెట్లు, సీ-కేటగిరీ ఫీజు అంతకంటే ఎక్కువ నిష్పత్తిలో పెరగడానికి సహేతుకమైన కారణాలేమిటి? విశ్వవిద్యాలయ పరిపాలనా వ్యయాలు అంతగా పెరిగాయా? విద్యార్థులకు అదనంగా కల్పిస్తున్న సేవలేమిటి? ఈ ప్రశ్నలకు స్పష్టమైన సమాధానాలు అవసరం. విశ్వవిద్యాలయ నిర్వహణకు నిధులు అవసరమే. అయితే ఆర్థిక అవసరాలన్నింటినీ విద్యార్థులపై మోపడం న్యాయమైన విధానం కాదు.నీట్ వంటి పోటీ పరీక్షల్లో ప్రతిభ నిరూపించుకున్న అభ్యర్థులు ఫీజులు చెల్లించలేక ప్రవేశ అవకాశాలను కోల్పోయే పరిస్థితి ఏర్పడకూడదు. సమాన అవకాశాలంటే పరీక్ష రాసేందుకు అనుమతించడమే కాదు; అర్హత సాధించిన విద్యార్థి చదువు పూర్తిచేసేందుకు అవసరమైన ఆర్థిక వెసులుబాటు కల్పించడం కూడా. కుటుంబ ఆదాయం విద్యార్థి భవిష్యత్తును నిర్ణయించే ప్రమాణంగా మారితే సామాజిక న్యాయం దెబ్బతింటుంది.
భారీ ఫీజుల ప్రభావం వైద్యవిద్యార్థులతోనే ముగిసిపోదు. విద్యారుణాల భారం మోస్తున్న యువ వైద్యులు అధిక ఆదాయం వచ్చే అవకాశాలవైపు మొగ్గుచూపవొచ్చు. దీనివల్ల గ్రామీణ ప్రాంతాలు, ప్రభుత్వ దవాఖానలకు నిపుణులైన వైద్యులను ఆకర్షించడం మరింత కష్టమయ్యే ప్రమాదం ఉంది. వైద్యవిద్య వ్యయం పెరగడం అంతిమంగా ప్రజలకు అందుబాటు ధరల్లో వైద్యసేవలు అందించాలన్న లక్ష్యాన్నీ ప్రభావితం చేయవొచ్చు.యూనివర్సిటీ ఫీజులు, కళాశాలల ట్యూషన్ ఫీజులు వేర్వేరన్న విషయాన్ని గుర్తించాలి. ప్రతి రుసుముకు సంబంధించిన వ్యయ ప్రాతిపదికను ప్రభుత్వం బహిర్గతం చేయాలి. ఫీజుల పెంపుపై స్వతంత్ర సమీక్ష నిర్వహించి, విద్యార్థుల అభిప్రాయాలను పరిగణనలోకి తీసుకోవాలి. అవసరమైన పెంపును దశలవారీగా అమలు చేయడంతోపాటు ఆర్థికంగా బలహీనమైన అభ్యర్థులకు ఉపకార వేతనాలు, రాయితీ రుణాలు, విడతలవారీ చెల్లింపుల సౌకర్యం కల్పించాలి. న్యాయస్థానం ఇచ్చిన మధ్యంతర ఉపశమనానికి అనుగుణంగా ప్రవేశాలకు ఆటంకాలు లేకుండా చూడాలి.
వైద్య కళాశాలల సంఖ్య, పీజీ సీట్ల పెంపును మాత్రమే ప్రభుత్వం విజయంగా ప్రకటించుకోకూడదు. ఆ సీట్లు సామాన్య కుటుంబాల విద్యార్థులకు ఎంతవరకు అందుబాటులో ఉన్నాయన్నదే అసలైన ప్రమాణం. వైద్యవిద్యలో నాణ్యతకు అవసరమైన నిధులు సమకూర్చడం ప్రభుత్వ బాధ్యత. ఆ బాధ్యత నుంచి తప్పించుకుని విద్యార్థులపై అసమంజసమైన ఆర్థిక భారం మోపడం సమర్థనీయం కాదు. వైద్యవిద్యలో ప్రవేశాన్ని నిర్ణయించాల్సింది విద్యార్థి ప్రతిభే తప్ప కుటుంబ ఆర్థిక స్థోమత కాదు. ప్రజల ప్రాణాలను కాపాడే వైద్యులను తయారుచేసే విద్యావ్యవస్థ డబ్బున్నవారికే పరిమితమైతే అది విద్యార్థులకే కాదు, సమాజానికీ నష్టం.
-ప్రజాతంత్ర డెస్క్





