ఆనంద రసాన్వేషణలో సుఖదుఃఖాలు కలగలిసిపోగా ఎన్ని రుచులో! మనిషి జీవితంలో…. కాలచక్ర భ్రమణంలో… తెలుగు లోగిళ్ల ముంగిట రంగవల్లులు సంప్రదాయ వైభవాలను చాటిచెప్పగా, ఘల్లు ఘల్లున అందెల రవళులు మ్రోగిస్తూ, మోమున చిరునవ్వులు చిందిస్తూ నవ్యరాగాలనాలపిస్తూ, వయ్యారంగా ముత్తెపు దోసిలితో శుభాలనొసంగ, విరహార్తులపాలిట మరుని సాయకమై, పచ్చని పావడ ధరించి అరుదెంచె వాసంత లక్ష్మి ‘‘విశ్వావసు’’అనే…
అమ్మ – నేను సూర్యుడి వెలుతురు రాగానే కాలినడకన, పొయ్యి కట్టెలకై అడవికి పోయి ఎండిన కపోండ్ర పబును ఈడ్చుకొచ్చే తరుణంలో అరచేతికి గీసుకున్న రేగి కంప డబ్బాలోని బుక్కెడు నీళ్లు తాపి అమ్మ రక్తమరకకు సున్నము పెట్టింది. అమ్మ కట్టెలను చెలుగుతుంటే నేను దుసర తీగ కోసుకొచ్చి నేలపై పరిచి ఒక కట్టె వెనుక…
వివిధ తెలుగు సాహితీ ప్రక్రియలలో ఆలోచనాత్మకమైన, పరిశోధనాశీలత కలిగిన రచనలు విరివిగా అందిస్తున్న సాహితీవేత్తలలో ముఖ్యులు డాక్టర్ అమ్మిన శ్రీనివాసరాజు. కవిగా,అధ్యాపకునిగా, సామాజి కవేత్తగా, నిత్య పరిణామాల పరిశీలకునిగా తన దృష్టి కోణంలో నిక్షిప్తమైన నిత్య అనుభ వాలను అక్షరీకరించి తోట శ్రీనివాసరావు సంపాదకత్వంలో వెలువడుతున్న వికాస విద్య మాస పత్రికలో ఆయన రాసిన సంపాదకీయాలు…
హృదయ గవాక్షాలను తెరిచి ఉదయాలను ఉల్లాసబరితం చేసే పిచ్చుకల కిలకిల రావాలు ఏవి ఆ మధుర స్వర దూతలు ఏవి ! సూర్యోదయ సూర్యాస్తమయాలలో ఆ అలజడి ఆ అలికిడి ఏది ఇంటి ముందు బుజ్జి పిల్లలై ఆడే మనతో సహజీవనంచేసిన పిచ్చుకలు ఏవి ! వరి జొన్న కంకులు కట్టే చూరులు పిట్టె గూళ్ళు…
నన్ను బోనులో నిలబెడతారు మీరంతా ఈ దుఃఖావరణంలో గూళ్ళు వదిలి దూరాల్ని తొవ్వుకుంటూ మెతుకు ను ఈ టన్నెల్లో కనుగొన్నాయా శ్రమలు చేజారిన పీఠం చేతిలోని పీఠం పోసుకుంటున్న దుమ్మంతా బుర్దంతా ఈ టన్నెల్లో కూల్తుందన్న సత్యం ఆ చెమట చుక్కలకు తెలియదు పసి పేగులకో వృద్ధ్యాప్యానికో బతుకు నివ్వడం కోసం జీవితాల తరుముకుంటూ వస్తే…
ఇనుము సాగి సాగి బలహీనమైనట్లు ఎలాస్టిక్ సాగి సాగి సాగేగుణాన్ని కోల్పోయినట్లు కొన్నిబంధాలు బలహీనమై దూరమౌతాయి చెల్లాచెదురు అవుతాయి వారి వారి వ్యక్తిగ కారకారాణాల కారకాల వల్ల లోహ ప్లాస్టిక్ లా జీవిత సంబంధాలు… పేదైన దొరైన మధ్యతరగతి వారైన చిన్న పెద్దకుటుంబమైన ఆర్థిక సంబంధాలే పునాదులు అహంకార దోరణులే బాటలు డబ్బు అహం ఉత్పేరకాలు…
ఏదీ తెలియకుండా జరిగే దానిలో అదే సంతోషం, సంబరం. అన్నీ తెలిసి జరిగే పద్ధతిలో ప్రతీది ఆలోచన, భయం. జీవితచట్టమొకటి రహస్యంగా వయసును కొన్నాళ్ళు, మనసుని మరికొన్నాళ్లు నిక్కచ్చిగా అమలుచేసే అనివార్యంలో నవ్వులు సరదాగా ఖర్చవుతాయి ఊరే కన్నీటీ బొట్టు ఓ పాఠం. మనిషి ప్రశ్నాపత్రంగా ప్రశ్నలన్నీ సహేతుకాలే. నిడివి, క్రమశిక్షణలు అనుభవాలు. – చందలూరి…
ఇంటికి ఓ పదిమంది చుట్టాలు వచ్చి కొన్నాళ్లు ఉండి వెళ్లిపోయెప్పుడు చివరి చుట్టం ‘వెళ్ళొస్తాను’,అనగానే ఓ క్షణం అలా కళ్ళు చెమ్మగిల్లుతాయి.అలాగే సంవత్సర చక్రంలోని చివరి పండగ ‘హేలికా పూర్ణిమ’ అనగా…. హోలీ మెల్లగా వెళ్లిపోతుంటే అప్పుడే సంవత్సరం అయిపోయిందా? అనుకుంటూ కొత్త సంవత్సరం లోకి అడుగుపెడతాం. హోలీ పండగ అసలు పేరు హేలికా పూర్ణిమ…
హోలా హోలాల హోలీ రంగ హోలీ జనుల హో హోల కేళీల హోలీ హోలీ హోలాలి యశోద కృష్ణ డోలి మా గుండెల్లో నిలవాలి ఆనంద కేళీ ఉల్లాసంగా ఊరంతా వసంత మాడాలి ఇంద్ర ధనస్సు రంగుల్లో మనమంతా తడవాలి సప్త రంగులన్నీ కలిసి ఏకమవ్వాలి నీరంతా జలధిలో కలిసినట్టు ఒక్కటవ్వాలి హోలిక బూడిదయ్యింది మంటల్లో…