ఎక్కడ అనకట్ట వెలిసినా మునిగేది మా ఆధరువులే.. ఏ మైనింగ్ ఒళ్ళు విరిసినా కూలేది మా బతుకుదెరువులే ఏ అక్రమార్కుడు చొరబడినా కరిగేది మా అటవీ భూములే అడవి తల్లిని నమ్ముకునోల్లం పోడు ఎవుసం చేసుకునేటోళ్లం వన సంపదకు మేం వారసులం ఇపుడు… దోపిడీ మరిగిన రాక్షస రాజ్యం చీకటి చట్టాలకు రూపులద్దింది అటవీ సంపదను…
చచ్చిపోతున్న బతుకుకు లేదిక ఉపశమనం శవాలై దివాలై జీవచ్ఛవాలై మారణహోమంలో సలసల మరిగే రక్తపు బిందువుల మాడు కుంపట్లో ఒక ఇంట్లో దేహపు గూట్లో పసిరిక దీపం వెలిగిస్తానంటే ఓ ఓరీ ఓయీ ఓసీ… నీ మెదడే మొద్దుబారిన దిబ్బ నీ కలలే కబ్రస్తాన్ కట్టడాలు నీ చుట్టూ స్మశానవాటికలు దహనం ఖననం పుట్టుకతో వెంటొచ్చినయ్…
నువ్వు నాలో ఎంతో నాకు నేను వేసుకునే ఓ ప్రశ్న…??? నువ్వు నాకొక అద్దం… అందానికి కాదు, నాతో బంధానికి. నువ్వు నాకొక సురుచి… ఈ తనువుకి కాదు, నా మనసుకు నువ్వు నాకొక సుగంధం పూసే పుష్పం కాదు.. మనసులో కలిగే ఆ సుగంధం ఎప్పటికి పరిమళాలు వెదజల్లుతూనే ఉంటుంది నా హృదికి.. నువ్వు…
కాలం… రెండక్షరాల పదమే ఆగమన్నా ఆగనిది చుక్కల్లో చంద్రునిలా నడిచేకొద్దీ పరుగెత్తేది, అలసటలేని ప్రయాణం సాగిస్తూ నిత్యం ఆశలతో కవ్విస్తూ పరుగులు పెట్టించే చేతన ప్రవాహం. పదవీవిరమణ లేని పాలనచేస్తూ, అన్నీ తానై మనిషి హృదయాలనేలుతూ, కలల్ని కన్నీరుగాను కన్నీటిని పన్నీరుగాను మార్చగల నెరజాణ ఓ మనిషీ! కనిపించని గాలి ఊపిరైనట్టు అన్నీ తానైన కాలం…
దేహం అద్వైతం మట్టి – కుండ మన్నులో శవం కొంత కాలం పురుగులు పుర్రెలు ఆపై అదృశ్యం..! ఆలోచనలు మెదడులోంచి స్పందనలు హృదయంలోంచి జీవం పోయింది కాయం కరిగింది అన్నీ మూతపడి ఇకపై ఇంకొకళ్ళ మదిలో వాళ్ళదైన దృష్టిలో అప్పుడప్పుడు..!! ఆపై కొంత దూరం… మళ్ళీ వీళ్ళూ అంతే మరింకొకళ్ళూ అంతే ఆ తర్వాతి వాళ్ళూ…
కష్టమైనా ఇష్టంగ,ఇగురంగ ఆరుగాలం ఎవుసం చేస్తుండు గాదెల నిండా ధాన్యం నింపి అందరి ఆకలి తీరుస్తున్న అన్నదాత అనే బిరుదాంకితుడు అంగట్లో ధరల శరాఘాతాలు తింటు అందరికి అన్నం తినిపిస్తుండు! కొనే వాడు సరుకులమ్మే కొట్టులో పెట్టిన ధరలకే సరుకులు కొంటున్నడు అన్నదాత అమ్మేవాడైనా కొనేవాని చెంతకు పోయి వాడు ఇచ్చిన ధరకే ధాన్యం అమ్ముకుంటున్నడు…
మట్టికుండలో మక్కగడ్క అండి ఇంత సల్ల పోసుకొని తింటే ఎంత మధురంగ.. ఉంటదో..మా పల్లె ప్రేమ అంత కమ్మగుంటది. మట్టితటారిలో జొన్నపిండిపోసి.. చేయిమీద రొట్టెకు రూపమిచ్చి..మా అవ్వ పెంకమిదేసి కాల్చిన జొన్నరొట్టె తిన్నట్లుంటది. మా ఊరి ప్రేమంటే బంధాలను కలిపేది. ఆప్యాయంగా పలకరిస్తూ ఆకలి కడుపులను నింపేది. చినుకులన్నీ నేలనుతడిపితే.. భూతల్లి కమ్మని వాసనని పంచినట్లుంటది…
ఎవుసం చేయడమే ఏడేడు జన్మల పాపమైంది అన్నదాతగా మారడమే మహా శాపమై చుట్టుకుంది మెతుకు పండించడమే ఘోర నేరమై వెంబడిస్తుంది ఈ దేశంలో పుట్టడమే తప్పిదమై తరుముతుంది కాదంటే.. దేశానికి వెన్నెముకైన రైతన్నపై ఇంత చులకన భావన దేనికి ? జగతిని సుసంపన్నం చేసిటి సాగుబాటుకు నగుబాటేంటి ? ప్రకృతి విపత్తులు పెట్రేగినా చీడల పీడలు…
క్యాంపస్ క్రాంతి ధార విద్యార్థి ఉద్యమ ధీర హైధరాబాద్ చెగువేరా ఉస్మానియా అరుణ తార అతడే…కామ్రేడ్ జార్జిరెడ్డి దోపిడీ రాజ్యం కూల్చి సమ సమాజ స్థాపనకు రణభేరి మోగించినవాడు అగ్రవర్ణ ఆధిపత్యం మీద పోరు పిడికిలి ఎత్తినవాడు మతోన్మాదశక్తుల గుండెల్లో విప్లవ జెండా దించినవాడు జీనా హైతో మర్ నా సీకో కదం కదం పర్…