నోటికి తాళం వేసుకో నిత్యసత్యాలను కంధరం లో దాచుకో ఆకలి వేస్తున్న దాహం వేస్తున్న కడుపులో పైత్యరసం మంటలు రేపు తున్న నోరు మెదపకు ఆకలి తో కడుపు మాడ్చుకో చూడలేనివి భరించలేనివి కర్కశ రూపాలు కదను తొక్కుతున్న కంతలు కట్టిన గుర్రం లా ఉండిపో బలమైన బాహుల్ని ముడ్చుకుని జీ హుజూర్ అంటు కూర్చో…
పిలవాలి ఏ లోతుల్లోంచో ఇంకా అరవాలి తలం దాటో అలసటతో తోపులాటలో వదిలేయాలి ముఖాలను కిందపడి రాలిపోయి బజారులో వాన నీటిలో తేలుతూ పోతుంటాయి పొలిమేరల వైపు పొలాలకు మొహాలు కోల్పోయి ప్రశ్నార్థక చిహ్నాలమై దేహాలతో ఆకారాలతో మాటలను బట్టి పోలుస్తూ అరచేతిని ఆడిస్తూ నుదుటిపై చెరిగిపోయిన రాకను వెతుక్కుంటాం! కొత్తవదనాలు కొలిమిలో తయారు చేయబడుతుంటాయి…
ఎంతో లోతైన సమాజ అనుశీలనతో తాను రాసిన 21 కథలను నిర్వాణ సంపుటిగా ప్రముఖ కథా రచయిత రామచంద్రమౌళి వెలువరించారు. తన జీవితంతో పాటు తన చుట్టూ ఉన్న వ్యక్తుల జీవితాలను నిశితంగా పరిశీలించి రాసిన కథలివి. విస్తరించి ఉన్న సమాజంలో భిన్న మనస్తత్వాలు కలిగిన విభిన్న వ్యక్తుల జీవితాల్లోంచి పరిశీలనాత్మకంగా, పరిశోధనాత్మకంగా, అధ్యయనాత్మకంగా సాగిన…
నిద్ర ఒక అవ్యవస్థానురాగం కనురెప్పలు మూసినాంక మరో నిశిధి లోకం చేరుతాం సుఖవంత పరుపు,సౌకర్య నేల దీర్ఘ చీకటి, కటిక నిశ్శబ్దం నిదుర కు స్నేహితులు ఖరీదయిన దుస్తులు,బరువైన నగలు విలువైన సంపదలు నిద్ర కు శత్రువులు ఉదయపు పొగ మంచులా రాత్రి నిద్దుర సందడి చేస్తుంది గొప్పవారి గదులలో విహరించే ఖరీదయిన నిద్ర కు…
వెగటుపుట్టే కాలువలో పసిబిడ్డ దాహార్తి ఊపిరిని గాలిబుడగల్లో నింపాదిగా బిగబట్టి ఆప్తుల అస్తిత్వాల పలకపై రాస్తుంది ఒక పాటను ఉన్నఫలంగా లేని తత్వాలను మోస్తూ పోతూ ఖాళీలో నీ చిత్రపటాన్ని గీస్తూ వెల్లకిలా పడుకుంది కసిగా పళ్ళకింద నలిగే ఆహభావాలను ప్రదర్శనకు తేకుండా గొంతునులిమే ప్రక్రియలో ద్వారం వద్ద ఒక్కోక్కరిని మాత్రమే తనికీ చేస్తూ ముఖకవలికలను…
దోమ కాటుకు మలేరియా డెంగ్యూ కుక్క కాటుకు రేబీస్ మెదడు వాపు పాము కాటుకు శ్మశాన దారి చీమ కాటుకు చీమే చిత్తడి మనిషి కాటుకు మనిషే చితుకు… మానవ జీవన యానం లో కాటులు పోటులు వేటులు తప్పవు రావని చెప్పలేము తగ్గవురాచపుండు బాధలు… అల్లోపతి హోమియోపతి టెలిపతి నేచరోపతి యునాని ఆయర్వేదోపతి ఆసుపత్రి…
ఒత్తిడీ ఒరిపిడీ … ఉమ్మనీరులో ఓలలాడించడానికి నాన్న పట్టుకున్న బతుకుదివ్వే ….ఈ కుంపటి యోజనాల రశ్మీతీర్థంలో సూర్యగోళానికి బతుకువచనాలిచ్చిన ఆహనబెంగ… తధాలత కల్వంలో నూరిపోసుకున్న శ్వాసలకి ప్రతిపదార్థం… కుంపటి… కదలాడే దీపకొండల్లో రాత్రి జాముని ఊదుతూ… పచ్చి కలల వేడిమి అంచుల్లో వర్ణమాయకై కరిగే ద్రవనర్తన…సమసంచయం… పరిస్తంభన. విస్మృతిలోని ధూపం …సమయంలోకి ఊదిన మహా వేడీ…
చెమ్మగిల్లిన కళ్లను ఆత్మీయంగా తుడిచి అంతరాత్మను ఆవిష్కరించే మాటల ఆర్ద్రతే కవిత్వం. సృజనతను స్పర్శించిన చేతివేళ్ల పనితనం అందమైన కావ్య సృష్టికి ప్రాణవాయువవుతుంది. సందర్భానికి ఆవశ్యకతగా, విప్పారిన వ్యవస్థాపనగా, మార్మికతల క్రియాత్మకతగా, వర్తమాన పరితపనగా కుదురుకున్న కవితా వాక్యమే మనస్సు చుట్టూ అల్లికై ముసురుకుంటుంది. మన్ను ముద్ద అద్దిన కాటుకగా, నిరంతరాన్వేషణలో దక్కిన పరిపూర్ణమైన నీటి…
కష్టం సుఖం జీవితం లో కలగలిసినట్లు పాలు నీళ్లలా మనుష్యులు కలిసిపోవాలనీ ప్రభోదిస్తు స్నేహితులకు ఇచ్చే తొలి విందు టీ బజారులో విలువైన షాపులేన్ని కొలువైవున్నా అప్పుడే కోసి తెచ్చిన పువ్వు పరిమళం లాంటి టీ స్టాల్ గనుక లేకపోతే అదో వెలితి ఎందుకు మద్యం ? పద్యం లా ఉద్యమించే ఉదయపు టీలో వుండే…