“ఈనాటి పరిస్థితుల్లో ఆచార్య గారి సంపాదకీయాన్ని మరింత విస్తృతంగా చూడాలి. నేరాల స్వరూపం మారింది. సాంప్రదాయ దోపిడీలతో పాటు సైబర్ నేరాలు, ఆర్థిక మోసాలు, వ్యవస్థీకృత నేరాలు పెరిగాయి. నేరాలను అరికట్టడానికి ఆధునిక సాంకేతిక పరిజ్ఞానం అందుబాటులోకి వచ్చింది. అయినప్పటికీ, బాధితుడికి న్యాయం అందించడం, నేరాన్ని వేగంగా పరిశోధించడం, నేరస్తులకు శిక్ష పడేలా చూడడం, ప్రజల్లో భద్రతాభావాన్ని పెంపొందించడం వంటి ప్రాథమిక బాధ్యతలు పోలీసు వ్యవస్థకు ఇప్పటికీ సవాలుగానే ఉన్నాయి..”
74వ భాగం 19-5-1983
ఆలోచనలే మనిషిని సరైన దిశలోకి మళ్ళించి కార్యోమ్మఖునిగా చేస్తాయి, అందుకే ప్రతివారికి ఆలోచన అతి ముఖ్యము’’ – భగవద్గీత
సంవత్సరాల తరబడి దొంగతనాలూ, దోపిడీలూ, హత్యలూ జర్గుతున్నాయి. ఎందుకు జరుగుతున్నాయో సర్కారుకు తెలుసు. ఎట్లా జరుగుతున్నాయో కూడా తెలుసు ఎవరినీ ఏమనకుండా తమక్కావలసిన వాటిని దోచుకుపోయేందుకు శాస్త్రీయ పద్ధతులు గాని, అహింసా సూత్రాలుగాని లేవు. ఘోరమైన హింసా ధోరణిలో సాగుతున్న ఈ దొంగతనాల వల్ల నగదు, నగలు, విలువైన వస్తువుల్ని పోగొట్టుకొనటమే కాకుండా అడ్డుపడి ప్రాణాలు పోగొట్టుకొనడమో, గాయాలపాలు కావటమో ఇంటివాళ్లకు తప్పటం లేదు. గత నాలుగైదేళ్ళుగా ఈ దోపిడి ముఠాల ఘోరాలు, వరసగా పెరుగుతూ వస్తున్నాయి. ఏడాది కోసారి ఎక్కడో ఏదో మూల గ్రామంలో జరిగినట్లు వార్త ఉంటే ఆశ్చర్యం కలిగేది కాని ఇవి క్రమంగా పెరుగుతున్నాయి. పల్లెల నుంచి తాలూకా పట్టణాలకూ, జిల్లా కేంద్రాలకూ చేరుకుని ఇప్పుడు రాజరానీ నగర పరిసరాలకు క్రమంగా ఇవి విస్తరించాయి. దోపిడీ ముఠాలు జరిగేకాలం కూడా ఏళ్ల నుంచి నెలలకూ వారాలకు తగ్గి ఇప్పుడు రోజుల్లో పడిరది. నగర శివార్ల నుండి నడిబొడ్డు ప్రాంతాలకు, విస్తరించి ఏలినవారి ‘‘ఖజానా’’లకూ ఈ దోసిటీ విస్తరించటమే ఇక తరువాయి.
ప్రభుత్వం ఉన్నత పోలీసు అధికారులూ ఈ దొంగల బాధలు తప్పించటానికి తీసుకుంటునట్లు చేస్తున్న ప్రగల్భ ప్రకటనలు కూడా ఈదోపిడి ముఠాలకు కొత్త ఊపునిచ్చి మరింత ఘోరంగా. దారుణంగా దోపిడులు జరుగుతున్నాయి తప్ప తగ్గటం లేదు చీరి బీరాలాపాలను ఈ ముఠాలు ‘‘చాలెంజీ’’గా తీసుకొని ఘోరంగా విజృంబిస్తుంటే ‘‘ఉడతఊపులు’’గా అడుగడుగునా ఈ ముఠాలు నిరూపిస్తుంటే మరింత పౌరుషంతో మరిన్ని ప్రగల్భాలు పలుకుతున్నారు. మాటలు కోటలు దాటుతున్నాయి. తప్ప చేతలు గడప కూడ దాటటంలేదు.
పోలీసు ఉన్న కాధికారుల్ని మారుస్తున్నారు. అందువల్ల కలిగే ఫలితాలు ఏమీ లేవు. అదనంగా పోలీసు బలగాన్ని పెంచారు. సాయుధదశాల్ని గస్తీ పెంచుకున్నారు. రాజధానీ నగరం శివార్లలో, రంగారెడ్డి జిల్లాలో ఈ గస్తి దళాన్ని పెంచినా అక్కడెక్కడా ఆగిపోలేదు సరికదా విజయవాడకు మారాయి ముఠాలు. దోపిడి ముఠాలు ఒకచోట తమ ఆగడం సాగని దశవుంటే మరోచోటికి వెళతాయే తప్ప దోపిడి మానేయవు. పోలీసు అధికారుల రక్షణ చర్యలు అంటే ఈ ముఠాలను ఒక చోటి నుండి మరో చోటికి వెళ్లేటు చేయటం కాదు. రాష్ట్ర ప్రభుత్వం, పోలీసు ఉన్నతాధికారులు, నేరపరిశోధన శాఖ తమ తెలివి తేటల బుర్రను సద్వినియోగపరచి ప్రజలలో ఆత్మవిశ్వాసాని కల్గిస్తే ప్రజలు కూడ నేరస్తులను పట్టుకొనటంలో సహకరించకపోరు. కనుక వీరాలాపాలు, ప్రగల్భాల ప్రకటనలూ మానివేసి తమ విధ్యుక్తధర్మ నిర్వాహణను ఆచరణలోనికి పోలీసు యంత్రాంగం లేకపోతే చరిత్రకు వారే ఇతి వృత్తపదాతలు అనుకోవలసి వస్తుంది.
రాష్ట్ర హోంశాఖను దగ్గర వుంచుకున్న ముఖ్యమంత్రి కాషాయవస్త్రాలు కట్టుకుని ప్రజల్ని కూడ కాషాయవస్త్రాలు ధరించమంటారో లేక ప్రజల ఆస్తి- మాన… పాణాల్ని కాపాడమని గట్టి ఉత్తర్వులు జారీచేసి సత్ఫలితాలివ్వకపోతే చర్యలు తీసుకుంటారో లేక ‘‘నీవే తప్ప ఇతః పరంబెరుగ’’ అంటూ హోంశాఖను శాంతి భద్రతల రక్షణకు కేంద్రానికి అప్పగిస్తారో వేచి చూడవల్సి వుంది. దొంగతనాలు`దోపిడుల నుండి ప్రజల్ని కాపాడలేనిది అది కూడ ప్రభుత్వమా? (వరంగల్ వాణి, 19-5-1983)
1983లో ఆచార్య వేసిన ప్రశ్న – నేటికీ సమాధానం దొరకని ప్రశ్న!
ఈ సంపాదకీయానికి ఒక ప్రత్యేకమైన చారిత్రక, సామాజిక ప్రాధాన్యత ఉంది. 19 మే 1983న *వరంగల్ వాణి*లో ప్రచురితమైన దివంగత ఎం.ఎస్. ఆచార్య గారి సంపాదకీయం కేవలం దొంగతనాలు, దోపిడీల గురించి చేసిన విమర్శ కాదు. అది పోలీసు వ్యవస్థ వైఫల్యం, ప్రభుత్వ బాధ్యతారాహిత్యం, ప్రజల భద్రత పట్ల పాలకుల నిర్లక్ష్యాన్ని ప్రశ్నించిన ఒక నిర్భయమైన పత్రికా రచన.
నలభై మూడు సంవత్సరాల క్రితం రాసిన ఈ సంపాదకీయం చదివితే ఒక విషయం స్పష్టమవుతుంది. కాలం మారింది, సాంకేతిక పరిజ్ఞానం పెరిగింది, పోలీసు వ్యవస్థ ఆధునికమైంది, నేర పరిశోధనకు కొత్త పద్ధతులు వచ్చాయి. కానీ ప్రజల ఆస్తికి, ప్రాణాలకు భద్రత కల్పించాల్సిన ప్రభుత్వ బాధ్యత మాత్రం మారలేదు.
1983లో ఎం.ఎస్. ఆచార్య గారు లేవనెత్తిన ప్రధాన ప్రశ్న ఇప్పటికీ ప్రాసంగికంగానే ఉంది: దోపిడీలు ఒక ప్రాంతం నుంచి మరొక ప్రాంతానికి తరలిపోవడం పోలీసుల విజయమా? నేరాలను అరికట్టలేకపోయి, పోలీసు బలగాలను పెంచడం, అధికారులను మార్చడం, గస్తీని విస్తరించడం మాత్రమే పరిష్కారమని భావించడం పాలనా సామర్థ్యానికి నిదర్శనమా?
ఆచార్య గారి సంపాదకీయంలో కనిపించే ప్రత్యేకత ఏమిటంటే, ఆయన నేరస్తుల దౌర్జన్యాన్ని మాత్రమే ఖండించలేదు. నేరాలు ఎందుకు జరుగుతున్నాయో ప్రభుత్వానికి తెలుసునని, వాటిని ఎలా అరికట్టాలో పోలీసు యంత్రాంగానికి తెలుసునని, అయినప్పటికీ ఫలితాలు ఎందుకు కనిపించడం లేదని నిలదీశారు. నేరాల నియంత్రణలో ప్రజల సహకారాన్ని పొందాలని సూచించారు. ప్రజల్లో ఆత్మవిశ్వాసం కల్పించడమే పోలీసుల మొదటి బాధ్యత అని గుర్తుచేశారు.
ముఖ్యంగా, ముఖ్యమంత్రి స్వయంగా హోంశాఖను నిర్వహిస్తున్న సందర్భంలో, ప్రజల ప్రాణాలకు, ఆస్తులకు రక్షణ కల్పించలేకపోతే ఆ ప్రభుత్వ ఉనికికి అర్థమేమిటని ఆయన ప్రశ్నించారు. ఇది కేవలం వ్యంగ్యం కాదు; అధికారంలో ఉన్నవారికి గుర్తుచేసిన రాజ్యాంగబద్ధమైన బాధ్యత.
ఈనాటి పరిస్థితుల్లో ఆచార్య గారి సంపాదకీయాన్ని మరింత విస్తృతంగా చూడాలి. నేరాల స్వరూపం మారింది. సాంప్రదాయ దోపిడీలతో పాటు సైబర్ నేరాలు, ఆర్థిక మోసాలు, వ్యవస్థీకృత నేరాలు పెరిగాయి. నేరాలను అరికట్టడానికి ఆధునిక సాంకేతిక పరిజ్ఞానం అందుబాటులోకి వచ్చింది. అయినప్పటికీ, బాధితుడికి న్యాయం అందించడం, నేరాన్ని వేగంగా పరిశోధించడం, నేరస్తులకు శిక్ష పడేలా చూడడం, ప్రజల్లో భద్రతాభావాన్ని పెంపొందించడం వంటి ప్రాథమిక బాధ్యతలు పోలీసు వ్యవస్థకు ఇప్పటికీ సవాలుగానే ఉన్నాయి.
ఆచార్య గారి రచనలో మరో ముఖ్యమైన ప్రజాస్వామ్య సందేశం ఉంది. ప్రజలు పోలీసుల రక్షణ కోసం ఎదురు చూసే నిస్సహాయులుగా ఉండకూడదు; నేరాల నివారణలో చట్టబద్ధంగా సహకరించే పౌరులుగా ఉండాలి. అయితే ప్రజల సహకారం కోరే ముందు పోలీసులు ప్రజల విశ్వాసాన్ని సంపాదించాలి. ఆ విశ్వాసం మాటలతోనో, ప్రకటనలతోనో రాదు; నిష్పాక్షికమైన చర్యలతో, జవాబుదారీతనంతో, సమయానుకూల న్యాయంతో మాత్రమే వస్తుంది.
1983 మే 19న ఆచార్య గారు వేసిన ప్రశ్నకు 2026లోనూ సమాధానం వెతుకుతున్నామంటే, అది ఆయన సంపాదకీయ దూరదృష్టికి నిదర్శనం మాత్రమే కాదు; మన పాలనా వ్యవస్థ ఇంకా అధిగమించాల్సిన వైఫల్యాలకు కూడా అద్దం పడుతుంది.
ఒక మంచి సంపాదకీయం తన కాలాన్ని మాత్రమే ప్రతిబింబించదు. భవిష్యత్తు తరాలు కూడా తమ పాలకులను ప్రశ్నించడానికి ఒక ప్రమాణాన్ని అందిస్తుంది. ఆచార్య గారి ఈ రచన అలాంటి అరుదైన సంపాదకీయాల్లో ఒకటి.
ప్రజల ప్రాణాలనూ, ఆస్తులనూ కాపాడలేని ప్రభుత్వం తన ప్రాథమిక బాధ్యతను నిర్వర్తించినట్లు ఎలా చెప్పుకోగలదు? — 43 సంవత్సరాల క్రితం ఆచార్య గారు సంధించిన ఈ ప్రశ్నే ఈ సంపాదకీయానికి నేటికీ జీవం పోస్తోంది.
— మాడభూషి శ్రీధర్





