నాడు పంజరంలో పక్షులు… నేడు సర్కారుపైనే సవాళ్లా?

ఉన్నతమైన లక్షణం. కానీ, అదే స్వేచ్ఛను ఆసరాగా చేసుకుని ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థలను శాసించాలని చూడటం, ప్రజా తీర్పుతో అధికారంలోకి వచ్చిన ప్రభుత్వాన్ని హెచ్చరించడం తీవ్రమైన అహంకార పూరిత వైఖరి అవుతుంది. తెలంగాణలో ప్రభుత్వ ఉద్యోగుల ఆందోళనలు, కొన్ని ఉద్యోగ సంఘాల నేతల నిరసనలపై ముఖ్యమంత్రి ఎ. రేవంత్ రెడ్డి వ్యక్తంచేసిన తీవ్ర ఆగ్రహం,ఆక్రోశం — “నన్ను బెదిరిస్తున్నారా? ఒత్తిళ్లకు భయపడే ప్రసక్తే లేదు” — ఈ రోజు రాష్ట్రంలోని ప్రాధాన్యతలను, ఉద్యోగుల నైతిక బాధ్యతలను తీవ్రంగా ప్రశ్నిస్తోంది. ఇది కేవలం ఒక ముఖ్యమంత్రి రాజకీయ ఆవేదన లేదా ఆగ్రహం మాత్రమే కాదు; ప్రజాస్వామ్యంలో ప్రజల పన్నులతో వేతనాలు పొందుతున్న ఒక యంత్రాంగంపై సామాన్య పౌరుడి తరఫున పడిన అత్యంత పదునైన ఎడిటోరియల్ నిలదీత.

​గత బీఆర్ఎస్ (కేసీఆర్) దశాబ్ద కాలపు పాలనను ఒక్కసారి వెనక్కి తిరిగి స్మరించుకుంటే, ఆనాడు ప్రభుత్వ ఉద్యోగుల పరిస్థితి ఏ విధంగా ఉండేదో ఊహించుకోవడానికే ఒళ్లు గగుర్పొడుస్తుంది. నాటి నిరంకుశ పాలనలో ప్రభుత్వ ఉద్యోగులకు ప్రతి నెలా 1వ తేదీన వేతనాలు అందకపోయినా, మెడికల్ బిల్లులు కరిగిపోతున్నా, డీఏ (DA) బకాయిలు కొండలా పేరుకుపోయినా ఏ ఉద్యోగ సంఘం నేత కూడా పెదవి విప్పే సాహసం చేయలేదు. ఆనాడు ప్రజాస్వామ్య నిరసనల వేదికైన ‘ధర్నా చౌక్’ను నిర్దాక్షిణ్యంగా ఎత్తివేసి, హక్కుల కోసం గొంతు విప్పితే పీడీ (PD) యాక్టులు, తక్షణ సస్పెన్షన్లు, దూర ప్రాంతాలకు కక్షపూరిత బదిలీల ఉక్కుపాదం మోపిన వైనం రాష్ట్ర ప్రజలందరికీ బాగా తెలిసిందే. నాడు అణచివేత, భయం ముందర మోకరిల్లి, పంజరంలో పక్షుల్లా మౌనం వహించిన కొందరు ఉద్యోగ నేతలు, నేడు ప్రజాస్వామ్యయుతంగా స్వేచ్ఛను ఇచ్చిన కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వంపై “బెదిరింపు ధోరణి” ప్రదర్శించడం వెనుక ఉన్న అసలు రాజకీయం ఏమిటి?

​కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వం అధికారంలోకి వచ్చాక, గత పాలకులు మిగిల్చి వెళ్లిన వేల కోట్ల అప్పుల భారాన్ని, తీవ్రమైన ఆర్థిక సంక్షోభాన్ని మోస్తూ కూడా ఉద్యోగుల సంక్షేమానికి మొదటి ప్రాధాన్యం ఇచ్చింది. దశాబ్ద కాలంగా అస్తవ్యస్తంగా మారిన వేతనాల వ్యవస్థను గాడిలో పెట్టి, ప్రతి నెలా 1వ తేదీనే ఉద్యోగుల అకౌంట్లలో జీతాలు జమ అయ్యేలా చారిత్రాత్మక చర్యలు తీసుకుంది. కాంట్రాక్ట్, ఔట్‌సోర్సింగ్, పంచాయతీ సిబ్బందికి సైతం వేతనాలు క్రమం తప్పకుండా అందుతున్నాయి. ప్రజాస్వామ్యంలో నిరసన తెలిపే ప్రాథమిక హక్కును గౌరవిస్తూ ప్రభుత్వం స్వేచ్ఛను కల్పిస్తే, దానిని ప్రభుత్వం యొక్క బలహీనతగా భావించి సర్కారునే శాసించాలని చూడటం ఏ రకమైన న్యాయం?

​కాళేశ్వరం వంటి ప్రాజెక్టుల వైఫల్యాలు, అంతరాయం లేని వడ్డీల భారం, ఖజానా ఖాళీ అయిన దుస్థితి నుంచి రాష్ట్రాన్ని ప్రగతి పథంలోకి గట్టెక్కించేందుకు ప్రభుత్వం అహర్నిశలు శ్రమిస్తోంది. పిఆర్సి (PRC), డీఏ బకాయిలు, రిటైర్మెంట్ బెనిఫిట్స్ వంటి ఉద్యోగుల న్యాయమైన అంశాలను ప్రభుత్వం ఎన్నడూ తోసిపుచ్చలేదు. విడతల వారీగా బకాయిలు చెల్లించేందుకు ప్రణాళికలు సిద్ధం చేస్తూ, కమిటీలు వేసి పరిష్కార మార్గాలు అన్వేషిస్తున్న సమయంలో… వీధుల్లోకి వచ్చి తీవ్ర ఒత్తిడి తేవడం, రసాభాస సృష్టించడం బాధ్యతారాహిత్యానికి పరాకాష్ఠ.

​ప్రభుత్వ ఉద్యోగులు ఏ ప్రత్యేకాధికార గ్రహం నుంచో ఊడిపడలేదు. వారు రాష్ట్రంలోని సామాన్య ప్రజలు చెల్లించే పరోక్ష, ప్రత్యక్ష పన్నుల ద్వారానే వేతనాలు, సదుపాయాలు పొందుతున్న వ్యవస్థలోని ప్రాథమిక భాగస్వాములు. రాష్ట్రంలో కోట్లాది మంది పేదలు, రైతులు, మహిళలు, విద్యార్థులు మరియు నిరుద్యోగుల సంక్షేమం కోసం వెచ్చించాల్సిన ప్రజాధనాన్ని సమతుల్యం చేయాల్సిన గురుతర బాధ్యత పాలకులపై ఉంటుంది. బడ్జెట్ మొత్తాన్ని కేవలం ఉద్యోగుల వేతనాలకే కేటాయించాలనడం ప్రజాస్వామ్య ధర్మానికి విరుద్ధం. ప్రభుత్వంపై రాజకీయ ప్రేరేపిత ఆందోళనలతో దాడి చేస్తే, దాని ప్రభావం నేరుగా సామాన్య పౌరుడిపైనే పడుతుంది.

​రాష్ట్ర అభివృద్ధిలోనూ, సంక్షేమ పథకాలను ప్రజల్లోకి తీసుకెళ్లడంలోనూ ప్రభుత్వ యంత్రాంగానికి ఉద్యోగులే వెన్నుముక అని ముఖ్యమంత్రి రేవంత్ రెడ్డి స్పష్టంగా అంగీకరించారు. అయితే, ఆ వెన్నుముకే విరిగిపోయేలా నిరంతరం ఒత్తిడి తెస్తే మొత్తం పాలనా వ్యవస్థే కుప్పకూలిపోతుంది. నాటి కేసీఆర్ ప్రభుత్వంలో గొంతు నొక్కుకున్న వేళ చూపిన “భయం”, నేటి ప్రజాస్వామ్య స్వేచ్ఛా వాతావరణంలో “బెదిరింపుగా” మారడం ఎంతమాత్రం సమర్థనీయం కాదు. ప్రభుత్వం కల్పించిన గౌరవాన్ని, దక్కిన ప్రజాస్వామ్య స్వేచ్ఛను దుర్వినియోగం చేస్తూ రాజకీయం చేస్తే ప్రజలు ఏనాటికీ క్షమించరు.

​ఉద్యోగ సంఘాల నేతలు వెంటనే ఆత్మపరిశీలన చేసుకోవాల్సిన అవసరం ఉంది. రాజకీయ స్వార్థం వేరు, ఉద్యోగుల న్యాయమైన హక్కుల సాధన వేరు. బెదిరింపుల సంస్కృతిని పూర్తిగా పక్కనబెట్టి, రాష్ట్ర ఆర్థిక ప్రరిమితులను అర్థం చేసుకుంటూ బాధ్యతాయుతమైన చర్చల ద్వారా సమస్యలను పరిష్కరించుకోవడమే ప్రజాస్వామ్యానికి శ్రేయస్కరం. స్వేచ్ఛను గౌరవించే ప్రభుత్వాన్ని సవాలు చేయడం మానుకోకపోతే, అది కేవలం పాలనా వ్యవస్థకే కాకుండా ఉద్యోగ యంత్రాంగంపై ప్రజల్లో ఉన్న విశ్వసనీయతకే తీవ్ర విఘాతం కలిగిస్తుంది.