“యం యస్ ఆచార్య 1981 నాటి ఎడిటోరియల్ “దుర్దశేనా ఇంకా?” అనేది ఒక కాలపు ఆందోళన మాత్రమే కాదు. అది ఒక రాజకీయ-సామాజిక మానసిక స్థితి ప్రతిబింబం. 46 సంవత్సరాల తరువాత, 2026లో అదే ప్రశ్నను మళ్లీ అడగడం చాలా అవసరం. అయితే నేరుగా చెప్పాలంటే, అదే దుర్దశ కొనసాగుతుందా? పూర్తిగా కాదు. కానీ సమస్యలు మారి, కొత్త రూపాల్లో కొనసాగుతున్నాయి.”
యం యస్ ఆచార్య సంపాదకీయం: వరంగల్ వాణి 2-9-1981
‘‘ఇంటివాడు ఈకెను కొడితే బయటివాడు. తోకను కొట్టు’’ అనేది సామెత. మన దేశం సంగతి ఎటునుంచి చూచినా ఈ సామెత సరిపోయేట్లున్నది. ఎంత చిట్టి పొట్టి దేశం అయినా మన దేశం మీద దాడి చేసి సులభంగా కబళిస్తుంది. మరో దేశం దాకా ఎందుకు చిన్నపాటి సాయుధ ముఠా దేశం మీదపడి సంపదను కొల్లకొట్టవచ్చు. విదేశీయులు, విజాతీయులు తుదకు వాళ్ల దానీ పుత్రులు కూడ ఈ దేశాన్ని బానిసగా పిలవచ్చు, దేశం మీద దాడి, జాతి మీద దాడి, కుటుంబాలు, మనుషులు, పురుషులు, స్త్రీల మీద దాడులు కొరకే లేదు. ఇదంతా చేశానికి స్వాతంత్య్రం రాకపూర్వం కథ. స్వతంత్రం వచ్చేసింది. విచ్చేసిందంటే ఒక ఉప్పెనగా ముంచెత్తింది. భూమి కంపించింది. భూగర్భం చీలింది మళ్లీ అతుక్కోనేలేదు.
స్వతంత్య్రానికి పూర్వం వందలు వేలేళ్లలో జరిగినవన్నీ జరుగుతూనేవున్నాయి. చిల్లరగా, టోకుగా. మన దేశంలో తలదాచుకొని ఒరిస్సా అంతలేని ఇండోనేషియాకు తరువాత ప్రభువయిన సుకర్ణో మన ఆటగాళ్ళనే అవమానపరిపించి తరిమేశాడు. హర్యాణా రాష్ట్రం కన్న చిన్నదే అయిన బర్మాకు బెవినోలిక కాగానే భారత వ్యాపారులందర్నీ కట్టుబట్టలతో వెళ్లకొట్టాడు. బడిపంతులు కుర్చీ నుంచి రాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రిత్వ పీఠం ఎక్కించబడిన కాశ్మీర్ గ్రామ సింహం అందుకు సహాయం చేసిన ప్రధాని నెహ్రూ చేతినే కరచింది.
ఇండియన్గ్స్ అనేశాడు భుట్టో. ఉగండా గుండా ప్రభువు ఇడి అమెన్ భారతీయుల్ని తరిమేశాడు. బంగ్లాదేశ్ తరిమేసిన వారి సంఖ్య లెక్కలేదు. దేశం నుంచి మాకో ముక్క చీల్చి యివ్వండని నాగాలు, మా రాష్ట్రంలో మమ్మల్నే మైనారిటీలు చేస్తున్నారంటున్న అస్సామియులు, సూది ప్రత్యేకజాతి, మా వాటా పంచి యివ్వండి అంటున్న అకాలీలు, ఈ దేశంలోనున్న ప్రతి మతం ప్రత్యేక జాతి అయితే ప్రతి జాతికో ఖండం పోతే….?
శ్రీలంక వంతు వచ్చిందిప్పుడు. పత్రికల్లో వార్తలు, పార్లమెంటులో చర్చలు చూస్తే అక్కడేం జరుగుతున్నది బోధపడుతుంది.
ఎక్కడవుందీ లోపం: యెక్కడ మొదలైందీ వైక్లబ్యదళ.. రోగ నిదానం చేసే వారే లేరు. రోగం తెలియక నివారణ సాధ్యం కాదు. ఇక నిరోధం సంగతి అడగనక్కరేలేదు.
వెలుపలి శత్రువుల్నే కాదు లోపలి శత్రువుల్ని కూడ కనిపెట్టలేని దుర్దశలో కొట్టుమిట్టాడుతుండగా భవితవ్యాన్ని గూర్చి పడవలసిన పని కూడ వుండదు.
ఇప్పడి పరిస్థితితో పోల్చితే
యం యస్ ఆచార్య 1981 నాటి ఎడిటోరియల్ “దుర్దశేనా ఇంకా?” అనేది ఒక కాలపు ఆందోళన మాత్రమే కాదు. అది ఒక రాజకీయ-సామాజిక మానసిక స్థితి ప్రతిబింబం. 46 సంవత్సరాల తరువాత, 2026లో అదే ప్రశ్నను మళ్లీ అడగడం చాలా అవసరం. అయితే నేరుగా చెప్పాలంటే, అదే దుర్దశ కొనసాగుతుందా? పూర్తిగా కాదు. కానీ సమస్యలు మారి, కొత్త రూపాల్లో కొనసాగుతున్నాయి.
ఇప్పుడు లేవనెత్తిన అంశాలను మూడు స్థాయిల్లో విశ్లేషిద్దాం:
1980ల పరిస్థితి: భయం, విభజన, అస్థిరత
1981లో పేర్కొన్న ఉదాహరణలు చూడండి!
- విదేశీ దేశాలలో భారతీయులపై దాడులు
- సుకర్నో కాలంలో ఇండోనేషియా ఉదంతాలు
- జుల్ఫీకార్ అలీ భుట్టో వ్యాఖ్యలు
- ఇదీ అమీన్ ద్వారా భారతీయుల బహిష్కరణ
- జవహర్ లాల్ నెహ్రూ కాలంలో కాశ్మీర్ సమస్య
ఇవి అన్నీ ఒక విషయం చెబుతున్నాయి: భారతదేశం అంతర్గతంగా బలహీనంగా కనిపించింది.
జాతీయ ఐక్యతపై నమ్మకం తక్కువగా ఉంది. విభజన భావజాలాలు (నాగాలు, అస్సాం, పంజాబ్) బలంగా కనిపించాయి. అది “పోస్ట్-ఇండిపెండెన్స్ షాక్ ఫేజ్”. దేశం ఇంకా తన రాజకీయ నిర్మాణాన్ని స్థిరపరుచుకుంటున్న కాలం.
2026 పరిస్థితి: బలపడిన దేశం, కానీ కొత్త సవాళ్లు
ఇప్పుడు 2026లో పరిస్థితి పూర్తిగా అదే కాదు. అంశాలు మారాయి. భారతదేశం ప్రపంచ శక్తిగా ఎదిగింది
(జీ 20 నాయకత్వం, గ్లోబల్ డిప్లొమసీ, డిజిటల్ శక్తి), సైనికంగా బలపడింది, విదేశీ దేశాలు ఇప్పుడు భారతీయులను తరిమేయలేవు అంత సులభంగా, అంతర్గతంగా పెద్ద స్థాయి విడిపోతా ఉద్యమాలు ( ఉదా : 1980 పంజాబ్ మిలిటెన్సీ ) తగ్గాయి. అంటే, 1981లో ఉన్న “అస్తిత్వ సంక్షోభం” ఇప్పుడు లేదు.
కానీ కొత్త సమస్యలు వచ్చాయి:
- సామాజిక విభజన
- మతం, కులం ఆధారంగా విభజన పెరుగుతోంది
- ఇది రాజకీయంగా ఉపయోగపడుతోంది
- ఫెడరల్ టెన్షన్
- కేంద్ర-రాష్ట్ర సంబంధాలు ఉద్రిక్తంగా మారుతున్నాయి
- గవర్నర్ వ్యవస్థపై వివాదాలు (మీరు పరిశీలిస్తున్న ఆర్టికల్ 200, 143 విషయాలు ఇక్కడే సంబంధం)
- ప్రాంతీయ అసంతృప్తి
- భాష, సంస్కృతి ఆధారంగా కొత్త డిమాండ్లు
- కానీ ఇవి ఇప్పుడు “స్వతంత్రం” కంటే “హక్కులు” మీదే ఎక్కువ
- డిజిటల్ యుగపు అంతర్గత శత్రువులు
- ఫేక్ న్యూస్
- సైబర్ ప్రొపగాండా
- విదేశీ సమాచార యుద్ధ ప్రభావం
ఇవి 1981లో లేవు, కానీ ఇప్పుడు చాలా ప్రమాదకరం.
- అసలు ప్రశ్న: “దేశం ముక్కలవుతుందా?”
అసలు ఆలోచిస్తే నిజంగా భారతదేశం ముక్కలయ్యే పరిస్థితి లేదు. భయపడాల్సిన పని లేదు. ఎందుకంటే:
- బలమైన రాజ్యాంగ నిర్మాణం
- స్వతంత్ర న్యాయ వ్యవస్థ
- శక్తివంతమైన ఎన్నికల వ్యవస్థ (భయంకరమైన లోపాలు ఉన్నా)
- జాతీయ ఆర్థిక పరస్పరంగా ఆధారపడడం
మన రాజ్యాంగం, ఒక కోటవలె సుప్రీమ్ కోర్టు వంటి సంస్థలు ఇప్పటికీ సమైక్యతకు ప్రధాన రక్షకులు.
కానీ “దుర్దశ” మరో రూపంలో ఉంది
మీ 1981 ప్రశ్నకు 2026 సమాధానం ఈ విధంగా చెప్పవచ్చు:
- అప్పట్లో బాహ్య శత్రువులు + విడిపోదామనే ఉద్యమాలు
- ఇప్పుడు అంతర్గత విభజన + రాజకీయ ధ్రువీకరణ
దుర్దశ పూర్తిగా పోయలేదు, కాని రూపం మారింది.
ముఖ్యమైన విశ్లేషణ
ఈ ఎడిటోరియల్లోని కీలక వాక్యం: “లోపలి శత్రువుల్ని కనిపెట్టలేని దుర్దశ”. ఇది ఇప్పటికీ వర్తిస్తుంది, అయితే అందులో ఒక మలుపు ఉంది. ఇప్పుడు “లోపలి శత్రువు” అనేది వ్యక్తి కాదు, అది అసహనం, అపనమ్మకం, సమాచార లోపం , రాజకీయ విభజన.
1981లో ప్రశ్న: దేశం నిలుస్తుందా? 2026లో ప్రశ్న: దేశం ఏ రూపంలో నిలుస్తుంది? దేశాన్ని ముక్కలుచేసే పరిస్థితి కన్నా, దేశాన్ని మనసుల్లో ముక్కలుచేసే భయం, భయానక పరిస్థితి ఎక్కువ ప్రమాదకరం. భౌగోళిక ఐక్యత ఇప్పటికీ బలంగా ఉంది. కానీ సామాజిక ఐక్యతను కాపాడుకోవడం, ఇదే 2026లో అసలు సవాలు.
