భూమిని తొడిగిన మొక్క ఒక దిగ్దర్శనం విలోమానుపాతంగా విలీనం అంచుల్లో ఒకే రంగు కల పొదిగి పొదిగి వెచ్చని గడ్డిలోంచి అనేకానేక వర్ణపు రెక్కలతో బూడిదరంగు ఆకాశంలోకి అనంతాస్పృశ్యం అసాధారణ మానసికం జారుడు పదార్థంలోంచి పక్కున పగిలి ఉదారంగు గుడ్డుగా దొర్లినా మొన్న మిగిలిన మాటల గీతలు ఏ కోణమానినిలో పొసగక విఫలయత్నం కార్చిచ్చుల కాలిబాట…
ఆలోచనల్లోని నిర్మలత్వంలా, నిర్మాణంలో నిపుణతలా, అనుభూతుల పాలవెల్లిలా కవిత్వం ఉండాలంటారు. జలపాత సదృశంగా మినీకవిత, నిశ్చల సరస్సులా హైకూ ఎంతో నిదానంగా మొదులై గుండెలోని అణువణువునూ తడముతూ ప్రవహించి చైతన్య ఝరిగా నిలిచిపోయే నానీలు ఆధునిక వచన కవిత్వ ప్రక్రియలు. వస్తువుకు సంబంధించిన షరతులేవీ లేకుండా నాలుగు పాదాల్లో స్వేచ్చగా శిల్పాన్ని, సముగ్రతను పాటిస్తూ అభివ్యక్తిని…
ఇప్పుడు చమురంటిన దీపంలా ఆ ఇల్లు ఒక్కటే పెద్ద పెద్ద డాబాల మధ్య మిణుకు మిణుకు మంటుంది.. పడక కుర్చీలో చొక్కా లేకుండా ఆయన వృద్ధాప్యంలోనూ హుందాగా ఉంటే చాప పై ఒత్తులు చేసుకుంటా దేవుడిని స్మరించుకుంటూ ఆమె కనిపిస్తుంది. ఇంకెవ్వరితో సంబంధం లేని వాళ్ళలా ఇంటి ఒడిలో గువ్వలై ముడుచుకుని ఏదో చెప్పుకుంటారు… కాదని,…
ఆకాశంలో ఆవిరి మేఘమా అంబరాన అందాల రూపమా కారు మబ్బై గర్జించే మేఘమా గాలి కెరటాలకే భీరువువై పోతావా దూది పింజమై దూరాలకు తేలిపోతావా! నింగి క్రింద నువ్వో మొగులు ఎండకు నువ్వో గొడుగు వానకు నువ్వో మొయిలు ఇంద్రధనస్సు కు నువ్వో వెండి తెర! గగనంలో జలతారు తేరు అప్సరసలు విహరించు విహారాల తీరు…
పుట్టి నూటయాభై వసంతాలు గడిచినప్పటికీ ఓ పురాణ అవతార పురుషుడిలా పుడమితల్లి పై అ”సామాన్యుడై” మన మధ్యే బాపూజీ కదలాడుతున్నాడు..! సత్యం గాంధీజీలా జీవం పోసుకొని మానవ నాగరికతకు బ్రతుకు పాటపు నడక నేర్పుతుంది. అహింస నేటి ఉషోదయాన్ని గుండెకత్తుకొని సత్యాగ్రహమై ఈ జగతి గొంతుకై మాట్లాడుతుంది..! శారీరక మానసిక ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలలో ప్రకృతి వైద్యమే…
వేప భూజమ వృక్ష రాజము పల్లె చావడి ముందు వెలసిన కష్ట జీవుల సాక్షి భూతము ఆకు కదిపితె చేదు నిజాలు రేడియమ్ 9291527757
ప్రవక్త ప్రేరిపిత బోధకుడు గడువు ముగిసిన మనిషి సత్యన్వేషణావధి దాటి పరిణామ క్రమం లో వ్యక్తి ప్రవక్త గా మార్పు చెందుతాడు జీవనానికీ కావాలిసిన సిద్దాంతాలు, మార్గదర్శకాలు లోకము, పరలోకము సచ్చిలత, హెచ్చరికలన్నీ మతగ్రంథాలాధారం గా ప్రభోదించబడుతాయి మానవాళి మంచిని మరచిన వేళ దైవత్వము ఆయుధమవుతుంది దైవాన్ని క్రమంగా నమ్మిన నరుడు మానవత్వాన్ని విస్మరిస్తాడు బట్టి…
వాగు ఒడ్డున ఇసుక తిన్నెలు గుసగుసలాడుతుంటే నడిసొస్తున్న వెన్నెల నీవు రంగుల క్షణాలెన్నో నా ఏకాంతాన్ని చుట్టేసినప్పుడు నేను శూన్యపు చూపును నువ్వున్న చోట నా నీడ కూడా పరిమళిస్తుంది కనబడని కలలను చెక్కుతుంది చల్లగాలి పులకరింతను మనసు వాకిట పరిచేసి కబుర్ల దారంతో మధురిమలెన్నింటినో నీకోసం ఏరికూర్చాలనిపిస్తుంది… అందంగా ఒక్క వాక్యమైనా రాద్దామంటే మళ్ళీ…
వసంతం రుతువుల మార్పుతో రాదు వాన చినుకులతోనే వచ్చు భూ బాహువులలో బలమేంత వున్నా మేఘాలు పుడమిని తాకక ఫలమేముంది భువి కాఠిన్యతను కరిగించుటకు దివి మేడనేక్కి దూకే చినుకులు కావాలి ఘనమైన వాన కురవాలివాన గుర్తులున్నంత కాలం లేదు ప్రకృతికీ దీనకాలం వాన దీర్ఘ తపస్సు లో వున్నా వారేందరీనో మేల్కోలుపు మఱ్ఱిచేట్టు వ్యాపించినట్లు…