“ఆచార్య గారి సంపాదకీయంలోని అంతర్లీన సందేశం ఎన్నికలకంటే పాలన ముఖ్యమన్నది. భారతదేశంలో ప్రస్తుతం ఎన్నికలు మరింత ఖరీదైనవి, మరింత ప్రచార ఆధారితమైనవి, మరింత వ్యక్తి కేంద్రీకృతమైనవి అయ్యాయి. ప్రజాస్వామ్యం అంటే కేవలం: ఎన్నికలు నిర్వహించడం, ఓట్లు లెక్కించడం, ప్రభుత్వాలు ఏర్పాటు చేయడం కాదు..”
యం.యస్. ఆచార్య గారి వరంగల్ వాణి సంపాదకీయం (10-4-1981) నేపథ్యంలో సమకాలీన విశ్లేషణ
1981 ఏప్రిల్ 10న వరంగల్ వాణిలో ప్రచురితమైన “సమస్యలకు పరిష్కారం ఎన్నికలా?” అనే సంపాదకీయంలో యం.యస్. ఆచార్య గారు లేవనెత్తిన ప్రశ్న నేటికీ ఆలోచించవలసిన అంశం. అప్పట్లో దేశ రాజకీయాలు మధ్యంతర లోక్సభ ఎన్నికల ఊహాగానాల చుట్టూ తిరుగుతుండగా, ఆచార్య గారు ఒక మౌలికమైన ప్రశ్నను అడిగారు: దేశ సమస్యలకు నిజంగా ఎన్నికలే పరిష్కారమా?
ఆ ప్రశ్నకు ఆచార్య ఇచ్చిన సమాధానం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. ఎన్నికలు ప్రజాస్వామ్యంలో అవసరం. కానీ ఎన్నికలు స్వయంగా సమస్యల పరిష్కారం కావు. పాలనలో వైఫల్యాలు, ప్రాంతీయ అసంతృప్తులు, సామాజిక ఘర్షణలు, ప్రజా నమ్మకం సంక్షోభం వంటి సమస్యలకు కేవలం ఎన్నికల ద్వారా శాశ్వత పరిష్కారం దొరకదని ఆచార్య హెచ్చరించారు.
1981లో పంజాబ్, అస్సాం — 2026లో కొత్త రూపాల్లో అదే సమస్యలు
ఆచార్య గారు తన సంపాదకీయంలో పంజాబ్, అస్సాం సమస్యలను ప్రస్తావించారు. ఏ పార్టీ అధికారంలోకి వచ్చినా ఆ సమస్యలు అలాగే ఉంటాయని చెప్పారు. నలభై ఐదు సంవత్సరాల తరువాత వెనక్కి తిరిగి చూస్తే ఆయన ఆందోళన ఎంత సత్యమో తెలుస్తుంది. పంజాబ్లో తీవ్రవాదం చివరకు అణచివేయబడింది. అస్సాం ఉద్యమం రాజకీయ ఒప్పందాల ద్వారా కొంతవరకు పరిష్కరించబడింది. కానీ దేశం కొత్త సమస్యలను ఎదుర్కొంటోంది.
- మణిపూర్లో సామాజిక విభజనలు
- జమ్మూ-కాశ్మీర్లో రాజకీయ ప్రాతినిధ్యం ప్రశ్న
- ఈశాన్య రాష్ట్రాల గుర్తింపు ఆందోళనలు
- రైతుల ఉద్యమాలు
- నిరుద్యోగం
- ప్రాంతీయ అసమానతలు
- కేంద్ర-రాష్ట్ర సంబంధాలలో ఉద్రిక్తతలు
- ఎన్నికల వ్యవస్థపై పెరుగుతున్న అనుమానాలు
ఈ సమస్యలు ఏ ఒక్క పార్టీకి సంబంధించినవి కావు. అవి భారత సమాఖ్య వ్యవస్థ ఎదుర్కొంటున్న సవాళ్లు.
ప్రతిపక్ష ఐక్యతా రాజకీయాలు: అప్పుడూ, ఇప్పుడూ
1981లో చంద్రశేఖర్ పాదయాత్ర, ప్రతిపక్షాల సమావేశాలు, కాంగ్రెస్ వ్యతిరేక కూటముల ప్రయత్నాలను ఆచార్య గారు పరిశీలించారు. నేడు కూడా దాదాపు అదే పరిస్థితి కనిపిస్తోంది. ఒకవైపు అధికార పక్షం ఎన్నికల విజయాలను తమ పాలనకు ప్రజా ఆమోదంగా చూపిస్తోంది. మరోవైపు ప్రతిపక్షాలు ఐక్యత పేరుతో కూటములను నిర్మించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాయి. కానీ ఆచార్య గారు సూచించిన అంశం ఇప్పటికీ వర్తిస్తుంది:
ప్రజలు కేవలం అధికార మార్పును మాత్రమే కోరుకోరు. సమస్యల పరిష్కారాన్ని కోరుకుంటారు. 1977లో కాంగ్రెస్ ఓడింది. 1980లో మళ్లీ అధికారంలోకి వచ్చింది. ఆ మార్పులు ప్రజల సమస్యలను పూర్తిగా పరిష్కరించలేదు. అదే విధంగా నేడు కూడా ఎన్నికల ఫలితాలు మారినా, నిరుద్యోగం, ధరల పెరుగుదల, వ్యవసాయ సంక్షోభం, విద్యా-వైద్య రంగాల సమస్యలు స్వయంగా పరిష్కారం కావు.
ఎన్నికల ప్రజాస్వామ్యం వర్సెస్ పాలనా ప్రజాస్వామ్యం
ఆచార్య గారి సంపాదకీయంలోని అంతర్లీన సందేశం ఎన్నికలకంటే పాలన ముఖ్యమన్నది. భారతదేశంలో ప్రస్తుతం ఎన్నికలు మరింత ఖరీదైనవి, మరింత ప్రచార ఆధారితమైనవి, మరింత వ్యక్తి కేంద్రీకృతమైనవి అయ్యాయి. ప్రజాస్వామ్యం అంటే కేవలం: ఎన్నికలు నిర్వహించడం, ఓట్లు లెక్కించడం, ప్రభుత్వాలు ఏర్పాటు చేయడం కాదు. ప్రజాస్వామ్యం అంటే:
- జవాబుదారీతనం,
- పారదర్శకత,
- ప్రజల హక్కుల పరిరక్షణ,
- రాజ్యాంగ సంస్థల స్వతంత్రత.
ఈ అంశాలు బలహీనపడితే ఎన్నికల విజయాలు కూడా ప్రజాస్వామ్య విజయాలుగా మారవు.
ఎన్నికల యంత్రాంగంపై పెరుగుతున్న ప్రశ్నలు
1981లో ప్రధాన చర్చ మధ్యంతర ఎన్నికలు జరగాలా వద్దా అన్నది. 2026లో చర్చ మరో స్థాయికి చేరింది.
ఇప్పుడు ప్రశ్నలు:
- ఎన్నికల సంఘం స్వతంత్రత ఎంత?
- ఎన్నికల నిధుల పారదర్శకత ఎక్కడ?
- మీడియా సమాన అవకాశాలు కల్పిస్తున్నదా?
- డిజిటల్ ప్రచారం ప్రజాభిప్రాయాన్ని ఎలా ప్రభావితం చేస్తోంది?
- ఎన్నికల ప్రక్రియలో ప్రభుత్వ యంత్రాంగం పాత్ర ఏమిటి?
అనే వాటిపై కేంద్రీకృతమవుతున్నాయి. ఎన్నికలు జరుగుతున్నాయనే కారణం చేత ప్రజాస్వామ్యం ఆరోగ్యంగా ఉందని చెప్పలేమని అనేక రాజ్యాంగ నిపుణులు హెచ్చరిస్తున్నారు.
“ఒక దేశం – ఒక ఎన్నిక” చర్చ
ఆచార్య గారు ఎన్నికలపై అతిగా దృష్టి పెట్టడం వల్ల అసలు సమస్యలు పక్కకు వెళ్లిపోతాయని చెప్పారు. ఇప్పుడు “ఒక దేశం – ఒక ఎన్నిక” ప్రతిపాదన చుట్టూ కూడా ఇలాంటి ప్రశ్నలే వినిపిస్తున్నాయి. ఎన్నికల ఖర్చు తగ్గవచ్చు. పరిపాలనలో అంతరాయాలు తగ్గవచ్చు. కానీ:
- సమాఖ్య వ్యవస్థ బలహీనపడుతుందా?
- రాష్ట్రాల స్వయం ప్రతిపత్తి తగ్గుతుందా?
- ప్రజలకు ప్రభుత్వాలను తరచుగా జవాబుదారీగా నిలబెట్టే అవకాశం తగ్గుతుందా?
అనే ప్రశ్నలు ముందుకొస్తున్నాయి. అంటే ఎన్నికల నిర్మాణం మారితే సమస్యలు పరిష్కారమవుతాయని భావించడం కూడా సరళీకృత ఆలోచనే.
ఆంధ్రప్రదేశ్కు వర్తించే పాఠం
ఆచార్య గారు 1981లో కాంగ్రెస్ పతన సంకేతాలను గుర్తించారు. కొద్ది కాలంలోనే ఎన్.టి.రామారావు నేతృత్వంలో తెలుగుదేశం పార్టీ ఆంధ్రప్రదేశ్ రాజకీయాలను మార్చివేసింది. కానీ చరిత్ర మరో పాఠాన్ని కూడా చెబుతోంది.
ప్రజలు మార్పు కోసం ఓటు వేస్తారు. కానీ మార్పు నిలబడాలంటే పాలనలో ఫలితాలు కనిపించాలి. ఆంధ్రప్రదేశ్లో గత నాలుగు దశాబ్దాలలో కాంగ్రెస్, టిడిపి, వైఎస్సార్ కాంగ్రెస్ — మూడు శక్తులు అధికారంలోకి వచ్చాయి. ప్రభుత్వాలు మారాయి. కానీ:
- వ్యవసాయ సంక్షోభం,
- నీటి వివాదాలు,
- నిరుద్యోగం,
- విద్యా అసమానతలు,
- ప్రాంతీయ అభివృద్ధి వ్యత్యాసాలు
ఇంకా కొనసాగుతూనే ఉన్నాయి. దీంతో ఆచార్య గారి ప్రశ్న మళ్లీ వినిపిస్తోంది: “సమస్యలకు పరిష్కారం ఎన్నికలా?” నేటి భారతదేశానికి ఆచార్య గారి సందేశం. 1981 సంపాదకీయంలోని అత్యంత ముఖ్యమైన వాక్యం ఏమిటంటే— “పంజాబ్, అస్సాం సమస్యల పరిష్కారానికి కృషి చేయకుండా మధ్యంతర ఎన్నికలవైపు దేశం దృష్టిని మళ్లించడానికి ఎవరు ప్రయత్నించినా క్షమార్హం కాదు.”
ఈ మాటలను నేటి సందర్భంలో ఈ విధంగా చదవవచ్చు:
- నిరుద్యోగ సమస్యను పరిష్కరించకుండా ఎన్నికల ప్రచారంతో దృష్టి మళ్లించడం సరైంది కాదు.
- రైతుల సమస్యలు పరిష్కరించకుండా రాజకీయ ధ్రువీకరణ చేయడం సరైంది కాదు.
- సమాఖ్య వ్యవస్థ సంక్షోభాలను పరిష్కరించకుండా ఎన్నికల లెక్కలతో కాలం గడపడం సరైంది కాదు.
- రాజ్యాంగ సంస్థలపై ప్రజల నమ్మకాన్ని పునరుద్ధరించకుండా ఎన్నికల విజయాలను గొప్పగా చెప్పుకోవడం సరైంది కాదు.
1981లో యం. యస్. ఆచార్య గారు రాసిన సంపాదకీయం కేవలం మధ్యంతర ఎన్నికలపై వ్యాఖ్య కాదు. అది భారత ప్రజాస్వామ్య స్వభావంపై చేసిన ఒక గంభీరమైన హెచ్చరిక. ఎన్నికలు ప్రజాస్వామ్యానికి అవసరం. కానీ అవే ప్రజాస్వామ్యం కావు. ప్రభుత్వ మార్పు, నాయకుల మార్పు, పార్టీల మార్పు — ఇవన్నీ ప్రజాస్వామ్య ప్రక్రియలో భాగాలు మాత్రమే. అసలు ప్రశ్న మాత్రం అదే:
దేశం ఎదుర్కొంటున్న మౌలిక సమస్యలకు పరిష్కారాలు కనిపిస్తున్నాయా?
నలభై ఐదు సంవత్సరాల క్రితం వరంగల్లో ఒక సంపాదకుడు అడిగిన ఈ ప్రశ్నకు భారతదేశం ఇప్పటికీ పూర్తి సమాధానం చెప్పలేకపోతోంది. అందుకే యం.యస్. ఆచార్య గారి ఆ సంపాదకీయం చరిత్ర కాదు; అది నేటి రాజకీయాలపై నిలిచిన అద్దం.
మాడభూషి శ్రీధర్ 16.6.2026
