తెలంగాణా మలిదశ ఉద్యమ సందర్భంలో .. ఇక ప్రత్యేక రాష్ట్ర ఏర్పాటు అనివార్యం అన్న దశలో ఈ ప్రాంత బుద్ధి జీవులు, విద్యావంతులు రాష్ట్ర అవతరణ అనంతరం ప్రజల జీవితాల్లో .. రాజకీయాల్లో గుణాత్మక మార్పు వొస్తుందని ఆశించారు. కానీ పరిస్థితి అందుకు భిన్నంగా మారడం ఆందోళన కలిగిస్తుంది. ప్రజల జీవితాల్లో మార్పు కనిపించడం లేదు, రాజకీయాలు రోజు రోజుకు దిగజారుతున్నాయి. రాజకీయ పార్టీల నేతలు పరస్పర వ్యక్తిగత దూషణల నుంచి భౌతిక దాడులకు కూడా పాల్పడుతున్నారు.అసెంబ్లీ సాక్షిగా ముఖ్యమంత్రి ప్రతిపక్ష నాయకుడిని అసభ్య పదజాలంతో దూషిస్తే .. ప్రతిపక్ష పార్టీ కార్యనిర్వాహక అధ్యక్షుడు బహిరంగ సభల్లో సభ్యసమాజం బహిరంగంగా ఉచ్ఛరించకూడని దూషణాలతో ముఖ్యమంత్రి ని ఉద్దేశించి మాట్లాడం….కేంద్ర హోమ్ శాఖ సహాయ మంత్రి స్థాయి దిగజారి ప్రతిపక్ష నాయకుల పుట్టుకను ప్రశ్నించడం అతి హేయం.. దురదృష్టకరం..! ఇప్పుడు దూషణలు దాటి దాడులు కూడా మొదలయ్యాయి. ఈ నెల 6 న హన్మకొండ వేదికగా అధికార కాంగ్రెస్, బిఆర్ఎస్ పార్టీలు ప్రతిష్టాత్మకంగా నిర్వహించిన రైతు సమావేశాల్లో రైతు సమస్యలకన్నా రాజకీయ దూషణలకే ప్రాధాన్యమిచ్చినట్లైంది. రెండు పార్టీలు కూడా ఏమాత్రం తగ్గకుండా ఆరోపణలు చేసుకున్నాయి.
తెలంగాణ మలిదశ ఉద్యమం ఒక ఉద్వేగభరితమైన ప్రయాణం. అది కేవలం భౌగోళిక విభజన కోసమో, అధికార మార్పిడి కోసమో జరిగిన పోరాటం కాదు. ‘నీళ్లు, నియామకాలు, నిధులు’ అనే నినాదంతో పాటు, ఆత్మగౌరవం, సామాజిక న్యాయం మరియు గుణాత్మకమైన రాజకీయ మార్పు కోసం కోట్లాది ప్రజలు కలలు కన్నారు. మేధావులు, విద్యావంతులు, కవులు, కళాకారులు తమ మేధస్సును, గొంతును ధారపోసింది ఒక సమసమాజం కోసం, విలువలతో కూడిన రాజకీయాల కోసం. కానీ, రాష్ట్రం సిద్ధించి దశాబ్దం దాటిన తరుణంలో, నేటి రాజకీయ ముఖచిత్రాన్ని చూస్తే ఆనాడు కన్న కలలు కల్లలవుతున్నాయా అన్న ఆందోళన కలగక మానదు.
రాజకీయం అంటే ప్రజాసేవ, విధానపరమైన విభేదాలు. కానీ నేడు తెలంగాణ రాజకీయ యవనికపై ‘విధానం’ కనుమరుగై ‘విషం’ చిమ్ముతోంది. అసెంబ్లీ అనేది ఒక పవిత్ర దేవాలయం లాంటిది, అక్కడ ప్రజల కష్టాలపై చర్చ జరగాలి. కానీ, సాక్షాత్తు రాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రి ప్రతిపక్ష నేతను ఉద్దేశించి అసభ్య పదజాలం వాడటం, దానికి ప్రతిగా ప్రతిపక్ష పార్టీల నేతలు బహిరంగ సభల్లో సభ్యసమాజం తలదించుకునేలా బూతు పురాణాలు అందుకోవడం అత్యంత దురదృష్టకరం. గత కొన్ని రోజులుగా రాష్ట్రంలో చోటుచేసుకుంటున్న పరిణామాలు గమనిస్తే, రాజకీయ నాయకులు తమ స్థాయిని మరచి ప్రవర్తిస్తున్నారు. హన్మకొండ వేదికగా ఈ నెల 6న జరిగిన కాంగ్రెస్, బీఆర్ఎస్ రైతు సభలే ఇందుకు నిదర్శనం. రైతుల కష్టాలు తీర్చడంపై చర్చించాల్సిన నాయకులు, ఒకరినొకరు దూషించుకోవడానికే ప్రాధాన్యత ఇచ్చారు. రైతుల సమస్యలు గాలికొదిలేసి, వ్యక్తిగత దూషణలతో పైచేయి సాధించాలనే తాపత్రయం ప్రజాస్వామ్యానికి చేటు తెస్తుంది.
కేవలం మాటలతో సరిపెట్టకుండా, ఈ వైరం ఇప్పుడు భౌతిక దాడుల వరకు వెళ్లడం ప్రమాదకరమైన హెచ్చరిక. మే 7న కరీంనగర్లో బీజేపీ కార్యకర్తలు బీఆర్ఎస్ ఎమ్మెల్యే క్యాంప్ కార్యాలయంపై దాడి చేయడం, వాహనాలను ధ్వంసం చేయడం వంటి ఘటనలు తెలంగాణ సంస్కృతికి భిన్నమైనవి. తెలంగాణ ఉద్యమ కాలంలో ఎన్నో పోరాటాలు జరిగాయి, కానీ అందులో ఒక సహనం , ఒక సంస్కారం ఉండేవి. నేడు అధికార, ప్రతిపక్ష పార్టీల మధ్య ఉండాల్సిన ఆరోగ్యకరమైన పోటీ, శత్రుత్వంగా మారుతోంది. నాయకుల నోటి వెంట వొచ్చే ప్రతి అసభ్య పదం, కార్యకర్తలకు ఒక ఆయుధంలా మారుతోంది. నాయకులు మైకుల ముందు రెచ్చిపోతుంటే, క్షేత్రస్థాయిలో కార్యకర్తలు పరస్పరం దాడులకు దిగుతున్నారు. ఇది రాష్ట్ర శాంతిభద్రతలకు విఘాతం కలిగించడమే కాకుండా, పెట్టుబడులను, అభివృద్ధిని దెబ్బతీసే అవకాశం ఉంది.
తెలంగాణ వస్తే ప్రజల జీవితాల్లో గుణాత్మక మార్పు వొస్తుందని మేధావి వర్గం భావించింది. కుల, మత ప్రసక్తి లేని, విజ్ఞతతో కూడిన రాజకీయాలు వొస్తాయని ఆశించారు. కానీ నేడు కుల సమీకరణలు, మత విద్వేషాలు, వ్యక్తిగత కక్షలు రాజకీయాలకు ఇంధనంగా మారుతున్నాయి. నిరుద్యోగ సమస్య, రైతుల ఆత్మహత్యలు, విద్య, వైద్యం వంటి మౌలిక అంశాలపై దృష్టి పెట్టాల్సిన నాయకత్వం, ప్రత్యర్థులను ఎలా కించపరచాలనే వ్యూహాల్లో మునిగిపోయింది. ఒకప్పుడు శాసనసభలో గంటల తరబడి పాలసీల మీద చర్చ జరిగేది. ఇప్పుడు మైకులు కట్ చేయడం, తిట్ల పురాణంతో సభను వాయిదా వేయడమే కనిపిస్తోంది.
తెలంగాణ అంటేనే ఒక గంగా-జమునా తహజీబ్. సంస్కారవంతమైన చర్చలు, మేధోమథనం ఈ గడ్డ ప్రత్యేకత. సురవరం ప్రతాపరెడ్డి నుంచి కాళోజీ దాకా అందరూ ప్రశ్నించే తత్వాన్ని నేర్పారు కానీ, అసహ్యించుకునే భాషను కాదు. ” అన్యాయాన్ని ఎదిరిస్తే… నా గొడవకు సంతృప్తి ” అన్న కాళోజీ మాటలను నేటి నాయకులు తమ స్వార్థ రాజకీయాల కోసం వాడుకుంటున్నారే తప్ప, అందులోని స్ఫూర్తిని గ్రహించడం లేదు.
రాజకీయాలు ఇంతలా దిగజారుతున్న తరుణంలో సామాన్య ప్రజలు, ముఖ్యంగా విద్యావంతులు మౌనం వహించడం సరికాదు. తప్పు ఏ పార్టీ చేసినా, ఏ నాయకుడు మాట్లాడినా నిర్మొహమాటంగా ఖండించాలి. సోషల్ మీడియా వేదికగా నాయకుల బూతు పురాణాలను సమర్థించే ‘ఆర్మీ’ల వైఖరిని నిలదీయాలి. రాజకీయ పార్టీలు తమ నాయకులకు, కార్యకర్తలకు క్రమశిక్షణ శిక్షణ తరగతులు నిర్వహించాలి. సభా మర్యాదలను గౌరవించడం నేర్పాలి. పోలీస్ మరియు న్యాయవ్యవస్థ రాజకీయ ఒత్తిళ్లకు లొంగకుండా, దాడులకు పాల్పడే వారిపై, విద్వేషపూరిత ప్రసంగాలు చేసే వారిపై కఠిన చర్యలు తీసుకోవాలి.
రాజకీయాలు అంటే కేవలం గద్దెనెక్కడం కాదు, రేపటి తరానికి మార్గదర్శకంగా నిలవడం. దూషణలు, దాడులు తెలంగాణ పోరాట ఫలితం కాదు. ప్రజాస్వామ్యంలో విమర్శ ఉండాలి, కానీ అది విజ్ఞతతో కూడి ఉండాలి. ఇప్పటికైనా రాజకీయ పార్టీల నేతలు ఆత్మవిమర్శ చేసుకోవాలి. ప్రజలు ఆశించిన “బంగారు తెలంగాణ” కేవలం భవనాల్లో లేదు, అది మన రాజకీయ సంస్కృతిలో, ప్రజా జీవితాల్లో రావాల్సిన మార్పులో ఉంది. వ్యక్తిగత దూషణలు ఆపి, ప్రజల సమస్యల పై దృష్టి పెట్టినప్పుడే అమరవీరుల త్యాగాలకు సార్థకత లభిస్తుంది. లేదంటే, చరిత్ర మనల్ని క్షమించదు.
