కాలమెప్పుడూ పాతబడిపోదూ! అదెప్పుడు నిత్య నూతనమే మంచికాలం, చెడ్డకాలమంటూ మనిషే దాన్ని ముక్కలు చేస్తాడు గానీ కాలానికి గాలం వేయగలదా?! కాలమెప్పుడూ పాతబడిపోదూ! ఎండ, వాన, చలికాలమంటూ మనిషే దాన్ని లెక్కలు వేస్తాడు గానీ కాలాన్నీ మార్చగలడా?! కాలమెప్పుడూ పాతబడిపోదూ! నిన్న, నేడు, రేపునంటూ మనిషే దానిలో తేడా చూస్తాడు గానీ, కాలాన్నీ ఆపగలడా?! కాలమెప్పుడూ…
తొలి కోడి కూతతో లేచి గరం గరం చాయ్‌ కై ఆరాటం పాచి ముఖంతో సేవించే అమృత దారిని బెడ్‌ చాయ్‌……. చాయ్‌ బిస్కెట్‌ కై పిల్లలు గబ గబ రడి అయి ఖాళీ గ్లాస్‌ తో గీ గీ అంటు అమ్మ చుట్టు తిరుగుతూ వేడి వేడి చాయ్‌ ని ష్‌ ష్‌ ని…
‘‘అడుగు జాడలు మాత్రం వదలు అరుదైన జ్ఞాపకాలు మాత్రం అందుకో!’’అనే అరణ్య సూక్తికి అక్షరాలా సరిపడే పుస్తకం ‘‘శేషాచల కొండ కోనల్లో…’’రచయిత, అభ్యుదయవేత్త భూమనే తన పాతికేళ్ళ ప్రకృతి ట్రెక్కింగ్‌ మథనం నుంచి ఉద్భవించినయాత్రారచన సంకలనం శేషాచల కొండ కోనల్లో..’’ అనేపుస్తకం అని సీనియర్‌ జర్నలిస్టు, మ్యాకి సంస్థ వ్యవస్థాపకులు బి.వి.రమణ కొనియాడారు.. తూర్పు కనుమలలో…
నన్ను నడిపిస్తూ ఆశీర్వదిస్తున్న కవిత్వమా నీకు దాసోహం అని అవ్యాజమైన తన కవిత్వాను బంధాన్ని ప్రవహించే కాలం కవిత్వంలో ప్రఖ్యాత కవి పానుగంటి రామ మూర్తి ప్రకటించారు. 2016లో రామమూర్తి తన మొదటి సంపుటి మనిషై పుట్టాలని వెలువరించారు. 46 కవితలతో వెలువరించిన రెండవ సంపుటి ప్రవహించే కాలం లోని కవితలు భావ స్పోరకంగా పరిమళించాయి.…
‘మై జాన్తీ హు’ నేను స్వాప్నికురాలిని అంటుంది రెహానా. జీవిత అనుభవ సారాన్ని కవిత్వానికి అన్వయం చేసుకోవడం ఎప్పటి నుంచో పరంపరే అయినా ప్రతీ కవి అను భవం వేర్వేరుగా ఉంటాయి. సీనియర్‌ జర్న లిస్ట్ గా ఎన్నో సాహసోపేతమైన ప్రయాణాలు చేసి సంక్షుభిత ప్రాంతాల నుంచి లైవ్‌ కవరేజ్‌ లు, ప్రత్యేక కథనాలు అందించిన…
దేశ వ్యాప్తంగా ప్రాంతీయ భాషలు రోజు రోజుకు క్షీణించిపోతున్న నేపథ్యంలో, పర భాషా రాష్ట్రమైన మహారాష్ట్ర ప్రభుత్వం తెలుగు భాషా, సాహితీ పరిరక్షణకు, వికాసానికి పూనుకోవడం ఎంత్కెనా అభినందనీయం. తెలుగేతర ఏ రాష్ట్రం కూడా తలపెట్టని విధంగా, మహారాష్ట్ర ప్రభుత్వం మాత్రం ప్రాంతీయ భాషల పరిరక్షణలో భాగంగా, రాష్ట్రంలో ముంబ్కె కేంద్రంగా తెలుగు సాహిత్య అకాడెమీని…
ఎన్ని భాషలు ఎన్ని వస్త్రధారణలు ఎన్ని జీవన విధానాలు ఒక నూతన మానవుణ్ణి కల గంటున్న నేలిది నోరే లేని మనుషులకోసం గొంతెత్తిన నేల గడ్డిపోచలు కత్తులై గడి గుండెల్లో తల ఎత్తిన నేల స్వేచ్ఛ కోసం నెత్తుటి ధారలు కావలి కూర్చున్న నేల మాటకు మానవత నద్ది మనిషి మాయం కాకుండ నొప్పులు పడుతున్న…
పురిటి గడ్డపై తడియారిన పక్షులు ఒడిలిన ఈ శరీరాలను వదిలి ఎగిరిపోయాక బంధాల పురికొసలు సుదూర తీరాల నుండి చరవాణిలో మాట్లాడుతుంటే…. వినికిడికి నోచుకోని చెవులు శ్రోతలయ్యాయి. కంటి చూపుకు నోచుకోని తెల్ల రెప్పలు మానవ సంబంధానికి దూరమయ్యాయి. ఎదిగే పిల్లలు.. ఎదురు చూసే రైలు ఎప్పటికోగాని రావు. ఊదినా నిండని ఆశ ప్రమిదలో ఇగురుతున్న…
పక్షుల వలె రెక్కలోచ్చి ఎగిరి పోతున్నననే భావనలో.. నింగికి ఎగిసిన జండాను చూసి ముచ్చట పడుతున్నమన్న సంబరం లో.. గూగుల్‌ తో విశ్వమంతా చుట్టొస్తున్నమన్న ఆనందం లో.. ఆధునిక పోకడలతో కురుగ్రామమైన ఈ ప్రపంచాన్ని మితిమిరిన అహంకారం తో మాయ దర్పణం లో మనిషి తనను తాను చూసుకొంటూ మాయల పకీరుల రూపంతరం చెందుతూ.. ఈ…