నువ్వు శిథిలాల్లోకి తోసినంత మాత్రాన / నేను విలపితను కాదు/ విచ్చుకునే వికసితని అని బ్రహ్మ జెముళ్ల ముళ్ల గాట్లని తట్టుకుంటూ మొక్కవోని ధీరతను స్రవంతి విముక్త కవితలో ప్రకటించారు. ఎన్నో కన్నీళ్లని దిగమింగి, ఇంకెన్నో అవమానాలను గర్భంలో దాచుకుని, ఎన్నెన్నో అనుభవాలను పునాదిగా పూర్చుకుని అంతరంగాన్ని మెలిపెట్టి పిండేసిన దుర్భర విషాదాన్ని హృదయ ద్రావకంగా…
తెలంగాణ మహిళా సాహిత్య, సాంస్కృతిక సంస్థ ప్రతి ఏటా అందించే కాళోజీ పురస్కారానికి ప్రముఖ కవి, రచయిత డా.రాయారావు సూర్యప్రకాశ్ రావు ఎంపికయ్యారు. మహబూబ్ నగర్ లోని భారత్ స్కౌట్స్ భవనంలో ఈ నెల 22వ తేదీన జరిగే సభలో ఆయనకు ఈ పురస్కారాన్ని అందజేస్తారు. గతంలో ప్రముఖ సాహితీవేత్తలు డా.ఏనుగు నరసింహారెడ్డి, డా.నాళేశ్వరం శంకరం…
ఎక్కడ అన్యాయమున్నా అక్కడ ప్రత్యక్షమై వెరవక ఎదురొడ్డి నిలిచిన వాడా అన్నార్తుల ఆకలిని ఉన్నోళ్ళ దోపిడీని నిలదీసిన తిరుగు యోధుడా ! అన్నపు రాశులన్నీ ఒక ప్రక్క అన్నార్తులంతా మరో ప్రక్క అంటూ అస్తవ్యస్త వ్యవస్థ నగ్నత్వాన్ని ప్రజల గొంతుకకు ప్రతిరూపమై సిసలైన ప్రజాకవిగా అలతి మాటలతో అనల్ప భావాలను పలికించి తెలుగు గుండెల్లో గుడిగా…
రోహిణి కార్తె ఎండలు మేఘాలను ధహించి వేస్తాయి మృగశిర కార్తె మండిన మేఘాలను మచ్చిక చేసుకొని మధించి తొలకరి చినుకులు కురిపిస్తుంది ఎండలకు ఎండి బీళ్ళు వారి నోళ్ళు తెరిచిన మాగానులకు అవి అమృతం జల్లులే దుక్కి దున్నే రైతన్న బసవన్నలను పూజించి అన్నపూర్ణ దీవెనలు పొందుతాడు ఏరువాక సాగించి యెయి పుట్లు పండిరచి యెల్లరి…
తెలంగాణ నినాదం రక్తంలో పుట్టింనెత్రు ఏరులై పారింది కత్తుల వంతెన మీద నడిచింది కలగనటమంటే రాజ్యంకు శుత్రువుగా మారటమే కోస్తాంధ్ర పెట్టుబడిదారి పాలనలో ప్రజాస్వామ్యం ముక్కలైంది. ఆట పాట మాట బంద్ నిప్పుల కొలిమిలో నడిచిన మనుషులు రాష్ట్రాన్ని స్వస్నించారు . ప్రజల హక్కుల కోసమే ప్రజాస్వామ్య ప్రత్యేక తెలంగాణలోపాలకుల పాశవిక పాలనలో పౌరుని గొంతు…
కాలపరిణామక్రమంలో నాగరికత తన కథను ప్రదర్శించే వింత నాటకంలో మనిషి తన జీవన సంగ్రామంలో ‘‘మిథ్యాసౌందర్యం’’చాటున తన మరణాన్ని మరచి అజ్ఞానాంధకారంలో అయోమ (మా)యసంద్రంలో జీవితమంటే ఏమి అర్థం కాక ఆక్సిజన్ అందని కరోనా బాధితుడిలా.. అల్లాడి తల్లడిల్లిపోతున్నాడు. ధర్మం పేరిట అధర్మం అధికారం చెలాయిస్తూ రాజ్యమేలుతున్నప్పుడు ‘‘నేను మళ్ళీ పుడతానని’’ ఆనాడే చెప్పిన పరమాత్ముడు..…
కవిత్వమొక స్వప్నభూమి. నిజానికది క్షణక్షణ విస్తీర్ణం కాకుంటే కళ్లముందంతా ఎడారే మిగులుతుంది. పాకృతిక కలవరమైన కవిత్వం ఆత్మను అక్షరీకరించి మనస్సులో ఆ కాంతిని ముద్రించుకుపోయేలా చేస్తుంది. కాలానికి వ్యాఖ్యానం చెప్పే శక్తి కవిత్వానికే ఉంది. కవిత్వమంటే ఇది అని తెలిస్తే స్మృతికీ, జీవనగతికీ మధ్య ఉన్న నిరంతర సంధ్యగా కవికి కాలం స్పష్టంగా బోధపడుతుంది. సృష్టి…
ఇప్పుడు విశ్వ గురువు వింత వాదం చేస్తున్నడు కలిసున్నోళ్ళ నడుమన విద్వేషాలు రాజేస్తున్నడు గోడీ మీడియా ఆసరగా మత చిచ్చు పెడ్తున్నడు మరలా అధికారం కోసం అబద్ధాలు వల్లిస్తున్నడు ఓయ్ దేశోద్ధారకుడా ! పదేళ్ల మీ ఏలుబడిలో అధిక ధరాఘాతాలు నిరుద్యోగ నిట్టూర్పులు అభాగ్యుల ఆక్రందనలు అన్నదాతల అరిగోసలు కష్టజీవుల కన్నీళ్లు తప్పా జాతికి ఒరిగింది…
పడుంటున్నా గత చరిత్ర గడ్డమీద ఈ నిద్ర ఏ చీకట్లల్లో దాపురించిందో శరీరాన్ని వేటాడుతూ స్వారీ చేస్తుంది బుద్ధిని వెనక్కినెడుతూ పదేపదే ఈ రోజును నిన్నటిలో కలుపుతూ రేపటిని అమాంతం మింగుతూ అగమ్యగోచరం చేస్తుంది అసాధ్యమైన సరిహద్దుల్లోకి ఈడ్చి కొడుతుంది లేవాలి లోపల నివురుగప్పిన నిప్పును లేపాలి ధ్వంసమైన వరుసను మళ్ళీ పేర్చుకోవాలి కాసిన్ని ఉత్ప్రేరకాల్ని…