“వివిధ పట్టణ ఆర్థిక వ్యవస్థల మధ్య ప్రయాణ సమయాన్ని గణనీయంగా తగ్గించడం ద్వారా హై-స్పీడ్ రైలు ఒక ఆర్థిక ఉత్ప్రేరకంగా పనిచేస్తుంది. ప్రధానపట్టణ,జిల్లా కేంద్రాలను నేరుగా కలపడం వలన కేవలం మెగాసిటీలలోనే అభివృద్ధి కేంద్రీకృతం కాకుండా నిరోధించవచ్చు. దీని ద్వారా “ఆర్థిక కారిడార్లు” ఏర్పడి, మధ్యస్థ నగరాలు కూడా మూలధనం, ప్రతిభ , వాణిజ్యాన్ని సులభంగా పొంది అభివృద్ధి చెందుతాయి. ఈ జిల్లాలను పక్కన పెడితే (బైపాస్ చేస్తే), అవి జాతీయ అభివృద్ధి నెట్‌వర్క్‌ల నుండి విడిపోతాయి..”
అభివృద్ది చెండుతున్న శాస్త్ర సాంకేతిక రంగాల పురోభివృద్దిలో భాగంగా భారత ప్రభుత్వం ఏడు బుల్లెట్ రైళ్లను ప్రవేశపెట్టింది. అందులో శంషాబాద్ టు చెన్నై ఒకటి. కేంద్ర ప్రభుత్వం చేసిన అలైన్మెంట్ కు పూర్తి విరుద్ధంగా తెలంగాణ రాష్ట్ర క్యాబినెట్ మార్చి ప్రతిపాదించింది. ఈ మార్పు బుల్లెట్ట్రైన్ విధివిధానాలు పూర్తి విరుద్ధమైనది. అందుకే ప్రజలు మాకు కేటాయించిన రైలును మాకే ఇవ్వాలంటూ పలు ఉద్యమ రూపాలలో నిరసిస్తున్నారు. కేవలం 100 కిలోమీటర్ల దూరం తగ్గుతుందని సాకుతో ఈ ప్రతిపాదన తీసుకొచ్చింది. ప్రజల ప్రయోజనాలను పట్టించుకోలేదు. హై-స్పీడ్ రైల్ (బుల్లెట్ రైలు) మౌలిక సదుపాయాలను ప్లాన్ చేసేటప్పుడు, 100 కిలోమీటర్ల మార్గపు దూరాన్ని ఆదా చేయడం (తగ్గించడం) కంటే, ప్రధాన జిల్లా కేంద్రాలను , జనాభా అధికంగా ఉండే ప్రాంతాలను కలుపుకుంటూ వెళ్లడానికే ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఇవ్వబడుతుంది.
ట్రాక్ దూరాన్ని తగ్గించడం వల్ల నిర్మాణ వ్యయం తగ్గినప్పటికీ, హై-స్పీడ్ రైలు అంతిమ ఆర్థిక , నిర్వహణపరమైన విజయం ప్రయాణికుల రద్దీ , ప్రాంతీయ అనుసంధానం పైనే ఆధారపడి ఉంటుందన్నది పరిశీలించాల్సిన అంశం. ప్రధాన జనాభా, వ్యాపార కేంద్రాలను, అనుసంధానించడానికి అత్యధిక ప్రాధాన్యత ఇవ్వడానికి గల మూడు ప్రధాన కారణం ఏమిటి?ప్రయాణికుల సంఖ్యను, ఆదాయాన్ని గరిష్ఠం చేయడం.బుల్లెట్ రైళ్లకు ప్రారంభ మూల ధనంగా వేల కోట్ల రూపాయలు అవసరం అవుతాయి. పెట్టిన ఈ పెట్టుబడికి తగిన ప్రతిఫలం రావాలన్నా, ఆర్థికంగా నిలదొక్కుకోవాలన్నా ఈ వ్యవస్థకు ప్రయాణికుల రద్దీ చాలా ఎక్కువ మొత్తంలో అవసరం.ప్రధాన జనాభా కేంద్రాలను పక్కన పెట్టి, మార్గాన్ని నేరుగా వేయడం వల్ల రైల్వే నెట్‌వర్క్ కు అవసరమైన అత్యధిక ప్రయాణికుల డిమాండ్ లభించదు. రెండు ప్రధాన జిల్లా కేంద్రాలను అనుసంధానించడం ద్వారా భారీ స్థాయిలో రోజువారీ ప్రయాణికుల రాకపోకలు, వ్యాపార ప్రయాణాలు, ప్రాంతీయ రవాణా అనుసంధానాలు సాధ్యపడతాయి. కేవలం తక్కువ దూరంతో ఉండే గ్రామీణ మార్గాల ద్వారా ఇది సాధ్యం కాదు.
వివిధ పట్టణ ఆర్థిక వ్యవస్థల మధ్య ప్రయాణ సమయాన్ని గణనీయంగా తగ్గించడం ద్వారా హై-స్పీడ్ రైలు ఒక ఆర్థిక ఉత్ప్రేరకంగా పనిచేస్తుంది. ప్రధానపట్టణ,జిల్లా కేంద్రాలను నేరుగా కలపడం వలన కేవలం మెగాసిటీలలోనే అభివృద్ధి కేంద్రీకృతం కాకుండా నిరోధించవచ్చు. దీని ద్వారా “ఆర్థిక కారిడార్లు” ఏర్పడి, మధ్యస్థ నగరాలు కూడా మూలధనం, ప్రతిభ , వాణిజ్యాన్ని సులభంగా పొంది అభివృద్ధి చెందుతాయి. ఈ జిల్లాలను పక్కన పెడితే (బైపాస్ చేస్తే), అవి జాతీయ అభివృద్ధి నెట్‌వర్క్‌ల నుండి విడిపోతాయి.
బుల్లెట్ రైళ్లు సాధారణంగా గంటకు 250 కి.మీ మరియు 350 కి.మీ మధ్య వేగంతో ప్రయాణిస్తాయి. గంటకు 300 కి.మీ వేగంతో ప్రయాణిస్తే, అదనంగా ఉన్న 100 కి.మీ దూరాన్ని చేరుకోవడానికి కేవలం 20 నిమిషాల అదనపు ప్రయాణ సమయం మాత్రమే పడుతుంది.స్వల్ప జాప్యం లేదా భారీ ప్రయోజనం. డోర్-టు-డోర్ ప్రయాణ సమయంతో పోలిస్తే ఈ 20-నిమిషాల అదనపు సమయం చాలా తక్కువ. కానీ, రెండు ప్రధాన జిల్లాల్లోని లక్షలాది మంది నివాసితులకు ప్రత్యక్ష సేవలను అందించడం వల్ల ఈ రైల్వే నెట్‌వర్క్ ప్రయోజనం సమూలంగా మారుతుంది.
