అజీర్తి కనుమలు దాటాకా: రఘు వగ్గు

1

ఎలా ఉండాలో ఏమి మారాలో వల్లెవేస్తాం
మాటల మూటలు భుజాలపై తాండవిస్తూ
గాలిలో యుద్ధాలు చేసుకుంటాయి
ఒక్కరు ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు అసలా
గుంపులో ఉన్నప్పుడు నిజమా
ప్రతిఒక్కరి పంటికిందా కసి
మార్చిపడేయాలన్న రోదసి
‘ఎందుకిలా ఉంది?’ అన్న అజీర్తి పదే పదే
2

కాళ్ళు పట్టి ఈడ్చేసుకుంటుంది

తనలోకి ‘అవకాశం’
‘సాంత్వన’ ఆలింగనం చేసుకుంటుంది
నిండా ముళ్ళ నదిలోంచి బయటకు తీస్తూ
‘పరిస్థితే’మో ఆలోచనా గతిని

మతి నుండి దూరం చేస్తుంది

మనిషి నుండి నీడను విడగొట్టినట్టు
‘రాజీ’దారి లోకి మళ్ళిస్తూ
3

ఇప్పుడు పంటికింద నవ్వుగా

మారుతుందా ‘కసి’
మార్చిపడేయాలనుకున్న ఆ

‘మారబడే’ విషయమే నువ్వైపోయీ
పకపకా నవ్వుకుంటుంది లోలోన

ఆ విడివడ్డ నీడ

4
‘ఇదీ నిజమే’ ‘అందుకే ఇలా ఉంది’
‘ఇలా ఎందుకుండకూడదు’ క్కూడా
జవాబు తయారై ఉంటుంది భేషుగ్గా
ఇప్పుడిక ప్రశ్నలుండవు మునుపటిలా
అన్నీ ప్రతిదానికీ జవాబులే మరీ

5

ఇలా లాగబడేసరికి

నీలోని ప్రశ్న అణచబడుతుందో

లేక ఊసరవెల్లిలా రూపాంతరం

చెందుతుందో రంగులు మార్చుకొని

ఇక అన్నింటికీ సమాధానం- ప్రశ్న

కంటే ముందే ప్రసవిస్తూ ఉంటుంది

ఇంకేమి మిగులుండదు అజీర్తి అసలే

ఉండదు మింగుడు తప్ప, పోనీలే

మార్చేవారు పుట్టుకొస్తునే ఉంటారు

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *