“మనోవిజ్ఞాన శాస్త్రవేత్తలు ఈ పరిస్థితిని “కాటాస్ట్రోఫిక్ థింకింగ్” అని పిలుస్తారు. ఒక రసాయన శాస్త్ర పరీక్షలో తప్పు సమాధానం ఇవ్వడం చిన్న తప్పుగా కాకుండా జీవిత పతనానికి ఆరంభంగా విద్యార్థులు భావిస్తున్నారు. స్కాలర్షిప్ పోతుంది, తల్లిదండ్రులను నిరాశపరుస్తాను, భవిష్యత్తు మూసుకుపోతుంది అనే ఆలోచనలు వారి మనసును ఆక్రమిస్తున్నాయి. ఈ నిరంతర భయ భావన విద్యార్థులు పరీక్షల్లో బాగా రాయడానికి అవసరమైన మానసిక సామర్థ్యాన్నే దెబ్బతీస్తోంది..”
ఎమ్ బీ ఏ విద్యార్థి
మోహన్ బాబు యూనివర్సిటీ
తిరుపతి
ప్రతి పరీక్షా కాలం ప్రారంభమైనప్పుడు వేలాది మంది విశ్వవిద్యాలయ విద్యార్థులు పరీక్షా హాళ్లలోకి వణికే చేతులతో, వేగంగా కొట్టుకునే గుండెలతో, నిద్రలేమి మరియు భయంతో అలసిపోయిన మనసులతో అడుగుపెడుతున్నారు. నెలల తరబడి చదివిన విషయాలను కూడా గుర్తు చేసుకోలేని స్థితికి వారు చేరుతున్నారు. ఒకప్పుడు “పరీక్షల టెన్షన్”గా భావించిన విషయం ఇప్పుడు మరింత తీవ్రమైన మానసిక సమస్యగా మారింది. పరిశోధనలు సూచిస్తున్నట్లుగా, విద్యార్థుల్లో దాదాపు 85 శాతం మంది పనితీరు ఆందోళనతో బాధపడుతున్నారు. ఈ పరిస్థితి విశ్వవిద్యాలయ కౌన్సెలింగ్ కేంద్రాలపై తీవ్రమైన ఒత్తిడిని తీసుకువచ్చింది. విద్యార్థి విలువను కేవలం మార్కులతో కొలవాలా అనే ప్రశ్నను విద్యాసంస్థల ముందుకు తెచ్చింది. ఇది ఇక వ్యక్తిగత సమస్య కాదు. వ్యవస్థాత్మక సంక్షోభంగా మారింది.
దశాబ్దాలుగా తుది పరీక్షల విధానం విద్యా మూల్యాంకనానికి ప్రధాన ఆధారంగా కొనసాగుతోంది. ఒకే పరీక్ష, ఒకే మార్కు, నెలల శ్రమపై ఒకే తీర్పు. విమర్శకుల అభిప్రాయం ప్రకారం ఈ విధానం మొదటి నుంచే పరిమితమైనది. అయితే ప్రస్తుతం పెరుగుతున్న ఆర్థిక పోటీ, స్కాలర్షిప్ కోల్పోయే భయం, ఉద్యోగ అవకాశాలు తగ్గిపోతాయనే ఆందోళన, కుటుంబ సభ్యుల నిరాశ వంటి అంశాలు విద్యార్థులపై మరింత మానసిక భారాన్ని మోపుతున్నాయి. మూడు గంటల పరీక్ష వారి భవిష్యత్తును నిర్ణయిస్తుందనే భావన చాలామందికి అసహనంగా మారుతోంది. ఈ ఒత్తిడి కేవలం భావోద్వేగ పరమైనది మాత్రమే కాదు. పరీక్షల సమయంలో విద్యార్థులు వికారం, తీవ్రమైన తలనొప్పులు, గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం వంటి శారీరక లక్షణాలను కూడా అనుభవిస్తున్నారు.
కొంతమంది వాటిని గుండెపోటుగా కూడా భావించే స్థితికి చేరుతున్నారు. నిద్రలేమి మరో పెద్ద సమస్యగా మారింది. చదివిన విషయాలు గుర్తుంచుకోవడానికి నిద్ర అవసరం అయినప్పటికీ, అదే సమయంలో ఆందోళన నిద్రను దూరం చేస్తోంది. నిద్రపోయినా, ఖాళీ ప్రశ్నాపత్రాలు మరియు సమయం ముగుస్తున్న కలలు వారిని వెంటాడుతున్నాయి. మరికొందరు ఎక్కువసేపు చదవడానికి ఉద్దీపన మందులు లేదా “స్టడీ డ్రగ్స్” వైపు మొగ్గుచూపుతున్నారు. కొద్దిసేపు ఎక్కువ ఏకాగ్రత కోసం తమ దీర్ఘకాలిక ఆరోగ్యాన్ని ప్రమాదంలో పెడుతున్నారు. కొంతమందికి భోజనశాలకు వెళ్లడమే కష్టంగా మారుతోంది. ఒకప్పుడు జ్ఞానాన్వేషణకు ప్రతీకగా ఉన్న లైబ్రరీ ఇప్పుడు వారికి జీవనపోరాట వేదికగా కనిపిస్తోంది.
మనోవిజ్ఞాన శాస్త్రవేత్తలు ఈ పరిస్థితిని “కాటాస్ట్రోఫిక్ థింకింగ్” అని పిలుస్తారు. ఒక రసాయన శాస్త్ర పరీక్షలో తప్పు సమాధానం ఇవ్వడం చిన్న తప్పుగా కాకుండా జీవిత పతనానికి ఆరంభంగా విద్యార్థులు భావిస్తున్నారు. స్కాలర్షిప్ పోతుంది, తల్లిదండ్రులను నిరాశపరుస్తాను, భవిష్యత్తు మూసుకుపోతుంది అనే ఆలోచనలు వారి మనసును ఆక్రమిస్తున్నాయి. ఈ నిరంతర భయ భావన విద్యార్థులు పరీక్షల్లో బాగా రాయడానికి అవసరమైన మానసిక సామర్థ్యాన్నే దెబ్బతీస్తోంది. విమర్శకుల మాటల్లో, ఈ పరిస్థితి యాదృచ్ఛికంగా ఏర్పడింది కాదు. ఒక సంవత్సరపు విద్యా ప్రగతిని ఒకే పరీక్షలో కొలిచే విధానం విద్యార్థుల అభివృద్ధికంటే పరిపాలనా సౌలభ్యాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకుని రూపొందించబడింది. ఇది సృజనాత్మకత, అవగాహన, ఆలోచనా శక్తికంటే కంఠస్థ పద్ధతిని మరియు ఒత్తిడిని భరించే సామర్థ్యాన్ని ప్రోత్సహిస్తోంది. ఈ వ్యవస్థలో విజయవంతమయ్యే వారు అత్యంత తెలివైనవారు కావాలని అవసరం లేదు, ఎక్కువ బాధను భరించగలిగినవారే ముందుకు వస్తున్నారని కొందరు అభిప్రాయపడుతున్నారు. అయితే మార్పు కోసం ఒక కొత్త దిశ నిశ్శబ్దంగా రూపుదిద్దుకుంటోంది.
కొన్ని విద్యాసంస్థలు నిరంతర మూల్యాంకనం, ప్రాజెక్ట్ ఆధారిత అంచనాల వైపు అడుగులు వేస్తున్నాయి. విద్యార్థులను కేవలం డేటా పాయింట్లుగా కాకుండా అభివృద్ధి చెందుతున్న వ్యక్తులుగా చూడాలని ప్రయత్నిస్తున్నాయి. సహ విద్యార్థుల మద్దతు వేదికలు కూడా ఏర్పడుతున్నాయి. అక్కడ వారు తమ భయాలను విమర్శల భయం లేకుండా పంచుకుంటున్నారు. కొందరు అధ్యాపకులు కూడా మార్కుల జాబితా ఒక మనిషి విలువను నిర్ణయించదని బహిరంగంగా చెబుతున్నారు. అయితే అందరూ ఒత్తిడిని తగ్గించడం సరైన పరిష్కారమని నమ్మడం లేదు. కొందరి అభిప్రాయం ప్రకారం కఠినమైన పరీక్షలు విద్యార్థులను భవిష్యత్తులో ఎదురయ్యే పోటీ ప్రపంచానికి సిద్ధం చేస్తాయి.
ఒత్తిడిలో పని చేయడం నేర్పిస్తాయి. ఈ “అగ్ని పరీక్ష” లేకుండా విద్యార్థులు వృత్తిపరమైన సవాళ్లను ఎదుర్కోలేరని వారు భావిస్తున్నారు. ఈ వాదనకు ఉద్యోగదాతలు, విధాన నిర్ణేతలు, కొందరు విద్యావేత్తల మద్దతు కూడా ఉంది. అయితే అదే సమయంలో విద్యార్థుల్లో పెరుగుతున్న మానసిక ఆరోగ్య సంక్షోభాన్ని ఈ వాదన పూర్తిగా సమర్థించలేకపోతోంది. ఫైనల్ పరీక్షల మొదటి ఉదయం క్యాంపస్పై సూర్యోదయం అవుతున్నప్పుడు మరోసారి వేలాది మంది విద్యార్థులు పరీక్షా హాళ్లలోకి ప్రవేశిస్తారు. చేతిలో పెన్నులు, గుండెల్లో భయం. వారు కేవలం మార్కుల సమాహారం కాదు. కానీ ఆ నిశ్శబ్దమైన పరీక్షా గదిలో ఆ నిజాన్ని గుర్తుంచుకోవడం ప్రతి సంవత్సరం మరింత కష్టమవుతోంది.
