ఆయుధాధిపత్య చారిత్రక క్రమం

“చరిత్రలో “కర్ర చేతిలో ఉన్నవాడిదే బర్రె” అనే సామెత అక్షరాలా నిజమైంది. అయితే, ఆ క్రూరత్వాన్ని, హింసను పవిత్రీకరించి, సమాజంపై రుద్దడానికి ప్రతీ యుగంలోనూ కొన్ని ‘సిద్ధాంతాలు’ లేదా ‘నినాదాలు’ పుట్టుకొచ్చాయి. ఆయుధాలు సమకూర్చుకున్న వారే అధికారంలోకి వస్తారు అనే ఈ చిన్న ఆచరణాత్మక సత్యానికి… కొండంత రాగం తీసినట్టు ఇన్ని సిద్ధాంతాలు, ఇంతటి మేధో గందరగోళాలు దేనికి? ” 

 సామ్రాజ్యవాదం నుండి మార్క్సిస్ట్ ‘నెగేషన్’ లోపాల వరకు – సిద్ధాంతాల ముసుగుల తాత్విక విశ్లేషణ 
– బి.ఎస్. రాములు,
సామాజిక తత్వవేత్త

సిద్ధాంతాల ముసుగులో ఆయుధ బలం: మానవ చరిత్రపై అత్యున్నత తాత్విక స్థాయిలో విశ్లేషణ చేసినప్పుడు ఒక నగ్న సత్యం గోచరిస్తుంది: ప్రాచీన కాలం నుండి ఆధునిక యుగం వరకు రాజ్యాధికారాన్ని శాసించింది కేవలం నైతిక సూత్రాలు కావు, అది కేవలం ఆయుధాల బలం మరియు క్రూరత్వం మాత్రమే. చరిత్రలో “కర్ర చేతిలో ఉన్నవాడిదే బర్రె” అనే సామెత అక్షరాలా నిజమైంది. అయితే, ఆ క్రూరత్వాన్ని, హింసను పవిత్రీకరించి, సమాజంపై రుద్దడానికి ప్రతీ యుగంలోనూ కొన్ని ‘సిద్ధాంతాలు’ లేదా ‘నినాదాలు’ పుట్టుకొచ్చాయి. ఆయుధాలు సమకూర్చుకున్న వారే అధికారంలోకి వస్తారు అనే ఈ చిన్న ఆచరణాత్మక సత్యానికి… కొండంత రాగం తీసినట్టు ఇన్ని సిద్ధాంతాలు, ఇంతటి మేధో గందరగోళాలు దేనికి? అనే తాత్విక ప్రశ్నతో ఈ వ్యాసం చరిత్ర క్రమాన్ని విశ్లేషిస్తుంది.

 ఆయుధాధిపత్య చారిత్రక క్రమం: అలెగ్జాండర్ నుండి ఔరంగజేబ్ వరకు (The Chronology of Military Hegemony) మానవ నాగరికత చరిత్ర అంతా ఆయుధ బలగం ఉన్నవారి చేతుల్లో పాలితులుగా మారిన సామాన్య ప్రజల కథే. ఈ చారిత్రక క్రమాన్ని చూస్తే అందరిదీ ఒకే నమూనా అని స్పష్టమవుతుంది: అలెగ్జాండర్ మరియు చెంఘిజ్ ఖాన్: ప్రాచీన, మధ్యయుగాల కాలంలో వీరు కత్తుల బలంతో, రక్తపాతంతో సామ్రాజ్యాలను విస్తరించారు. వీరికి ఏ సిద్ధాంతాలతోనూ పనిలేదు; కేవలం శారీరక హింస, ఆయుధాధిపత్యమే వీరి ఏకైక మార్గం. గజనీ మహమ్మద్, ఘోరీ, బాబర్ మరియు ఔరంగజేబు:. ఈ పాలకులు తమ సామ్రాజ్య కాంక్షకు, హింసకు ‘మతం’ అనే రక్షణ కవచాన్ని వాడుకున్నారు. మత ప్రచారం లేదా మత రక్షణ అనే నినాదాన్ని (సిద్ధాంతాన్ని) కేవలం ప్రజలను లొంగదీసుకోవడానికి, తమ ఆయుధాధిపత్యాన్ని సాకారం చేసుకోవడానికి ఒక సాధనంగా (Tool) మాత్రమే వీరు ఉపయోగించారు. చరిత్రలో ఏ శక్తీ కేవలం సిద్ధాంతం వల్ల అధికారంలోకి రాలేదు; సైనిక బలగం ఉన్నవాడే రాజ్యాన్ని ఏలాడు. జర్మన్ సామాజిక శాస్త్రవేత్త మాక్స్ వెబెర్ అన్నట్లు: *”రాజ్యం అంటేనే చట్టబద్ధమైన హింసను తన గుత్తాధిపత్యం (Monopoly of Legitimate Violence) చేసుకోవడం”.
మార్క్సిజం: అదే పాత హింసకు నూతన ఆచరణాత్మక రూపం (Marxism as the Continuation of Force) కార్ల్ మార్క్స్ తన ‘కమ్యూనిస్టు మ్యానిఫెస్టో’ మరియు ‘దాస్ క్యాపిటల్’ గ్రంథాల ద్వారా ఒక కొత్త ఆర్థిక సిద్ధాంతాన్ని చెప్పినట్టు భ్రమలు కల్పించినప్పటికీ… రాజకీయంగా ఆయన కూడా అదే పాత “ఆయుధాధిపత్య సూత్రాన్ని” ప్రతిపాదించారు. పెట్టుబడిదారీ విధానాన్ని కేవలం వోట్ల ద్వారా లేదా శాంతియుతంగా మార్చలేమని, తుపాకీ బలం కలిగిన ‘రెడ్ ఆర్మీ’ లేదా ‘కార్మిక విప్లవం’ ద్వారా పాత రాజ్య యంత్రాంగాన్ని బద్దలు కొట్టాలని మార్క్స్ స్పష్టం చేశారు.
కార్మిక వర్గ నియంతృత్వం: విప్లవం తర్వాత ‘కార్మిక వర్గ నియంతృత్వం’ పేరిట ఒక ఏకైక కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ సమాజంలోని సమస్త కోణాలపై, మానవ హక్కులపై తన ఆధిపత్యాన్ని చెలాయించడమే మార్క్సిజం లక్ష్యం. వ్లాదిమిర్ లెనిన్ తన ‘రాజ్యం విప్లవం’ (1917) పుస్తకంలో ఈ ఆయుధాధిపత్యానికి సైనిక, పరిపాలనా రూపమిచ్చి ప్రజలను వోటు హక్కు లేని రెండో శ్రేణి పౌరులుగా మార్చారు. పాత రాజులు తమ హింసను ‘మతం’ లేదా ‘సామ్రాజ్య విస్తరణ’ అని పిలిస్తే… మార్క్స్ దానికి ‘శ్రామిక విముక్తి’ అనే లేబుల్ తగిలించారు. అంటే, మార్క్సిజం కూడా ఆయుధాలు ఉన్న వారిదే రాజ్యం అనే క్రమాన్ని సాకారం చేసే మరొక సాధనంగానే మిగిలిపోయింది.
 “అలెగ్జాండర్ నుండి నేటి కార్పొరేట్-మతోన్మాద ప్రభుత్వాల వరకు అందరిదీ ఒకే సైనిక ఆధిపత్య నమూనా. సిద్ధాంతాలు అనేవి కేవలం ఆ హింసను సాకారం చేసే సాధనాలు మాత్రమే. ఈ క్రూరమైన ఆధిపత్యాల నిరంతరాయతను బద్దలు కొట్టాలంటే… ప్రజలలో కేవలం రాజకీయ చైతన్యం సరిపోదు, ‘నైతిక చైతన్యం’ (Axiological Consciousness) రావాలి. “వన్ మ్యాన్, వన్ వోట్, వన్ వాల్యూ” అనే సూత్రాన్ని రక్షించుకుంటూ, ఏకైక పార్టీల లేదా సంఘ్ శ్రేణుల గుత్తాధిపత్యాలను తిరస్కరించినప్పుడే… జగత్తులో నిజమైన స్వేచ్ఛ, స్వాతంత్ర్యం, మరియు విశ్వజనీన మానవతా సౌభ్రాతృత్వ యాక్సియోలాజికల్ నవ శకం ఆవిర్భవిస్తుంది..”  
 మెథడాలజీలోని వికృతి: ‘సబ్లేషన్’ ను వదిలి ‘నెగేషన్’ భ్రమలో మార్క్స్ (The Flaw of Absolute Negation) మార్క్సిజం అంతా అర్థసత్యాల కుప్పగా మారిపోవడానికి కారణం… మార్క్స్ ప్రకృతికి, సమాజ పరిణామానికి వ్యతిరేకంగా సిద్ధాంతీకరించడమే. ఆయన జర్మన్ తత్వవేత్త జార్జ్ ヘగెల్ అనుచరుడిగా ఉంటూ… హెగెల్ తత్వశాస్త్రాన్ని సగం మాత్రమే అర్థం చేసుకొని, సగమే తీసుకున్నాడు.  ప్రకృతిలో గానీ, సమాజ పరిణామంలో గానీ సంపూర్ణ వినాశనం అనేది లేదు. ఉదాహరణకు… డియన్ ఏ  తో సహా సృష్టిలో నిరంతరాయత కొనసాగుతోంది. పాత లక్షణాలు, చారిత్రక జ్ఞానం నాశనం కావు; అవి కొత్త తరం లోకి ప్రవహిస్తాయి.
హెగెల్ ‘సబ్లేషన్’ (Sublation / Aufhebung) సత్యం: హెగెల్ సమాజ పరిణామంలో పాతది ఉంటుంది, కొత్తది ఉంటుంది అని చెప్పారు. పాత వ్యవస్థలోని లోపాలు మాత్రమే రద్దు చేయబడి , అందులోని అత్యుత్తమమైన, విలువైన మంచి అంశాలు కాపాడబడి , అవి కొత్త రూపంలోకి ఉన్నతీకరించబడతాయి .
మార్క్స్ చేసిన తప్పు: మార్క్స్ ఈ ‘కాపాడుకోవడం’ అనే ప్రకృతి నియమాన్ని వదిలేసి, కేవలం హింసాత్మక ‘నెగేషన్’ (పాతదానిని పూర్తి ధ్వంసం చేయడం) ను పట్టుకున్నాడు. కొత్త సమాజం కోసం… పాత సమాజంలోని మానవ హక్కులు, పౌర స్వేచ్ఛ, మరియు వ్యక్తిగత సార్వభౌమత్వాన్ని పూర్తిగా చంపేయాలని మార్క్స్ సిద్ధాంతీకరించాడు. ఈ తాత్విక లోపం వల్లే కమ్యూనిజం స్థాపించబడిన ప్రతి చోటా పాత ఆధిపత్యాల స్థానంలో “కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ నాయకత్వం” అనే నూతన ఆధిపత్య వర్గం పుట్టుకొచ్చి, ప్రజలను వోటు హక్కు లేని పాలితులుగా మార్చేసింది.
ఆధునిక భావజాల యంత్రాలు: ఆర్.ఎస్.ఎస్ – బి.జె.పి నమూనా విశ్లేషణ : ఆయుధాలు మరియు భ్రమల ద్వారా అధికారాన్ని కాపాడుకునే ఈ చారిత్రక క్రమానికి… ప్రస్తుత భారతదేశంలో ఆర్.ఎస్.ఎస్/బి.జె.పి నమూనా ఒక స్పష్టమైన ప్రత్యక్ష ఉదాహరణ. వీరు కూడా అదే పాత ‘ఆయుధాధిపత్య’ సూత్రాన్ని నయా-భావజాల ముసుగులో అమలు చేస్తున్నారు. మతం పేరిట స్వయం సేవకులు – బాబ్రీ మసీదు కూల్చివేత (1992) పైసా ఖర్చు లేని ఫుల్ టైమర్లు – గోధ్రా, గోసంరక్షణ రాజకీయాలు మనుషులను యంత్రాలుగా మార్చడం – ప్రజల మెదడులను తినేసే వ్యూహం ;
పైసా ఖర్చు లేని సైన్యం: ఏ సామ్రాజ్యానికైనా సైన్యాన్ని నడపడం ఒక పెద్ద ఆర్థిక భారం. కానీ ఆర్.ఎస్.ఎస్  ‘మతం మరియు దేశభక్తి’ అనే భావోద్వేగాలను వాడుకుని… పైసా ఖర్చు లేకుండా కోట్ల మంది యువతను ‘పార్ట్-టైమ్ స్వయం సేవకులు’గా, ‘ఫుల్ టైమర్లు’గా మార్చింది. ఇది ఒక రకమైన ‘భావజాల బానిసత్వం’  ..మెదడులను తినేసే వ్యూహం . 1992 లో రామజన్మభూమి నినాదంతో బాబ్రీ మసీదు కూలగొట్టి, వీరు కేవలం 2 సీట్ల నుండి 200 పైగా సీట్లకు పెరిగారు. గోద్రా సంఘటన, రథయాత్రలు, మరియు గోసంరక్షణ పేరిట సాగిన దాడుల ద్వారా… సమాజంలో నిరంతరం ఒక ‘శత్రువు’ (ముస్లింలు) ఉన్నాడనే భయాన్ని, ద్వేషాన్ని రగిల్చారు. దీనివల్ల సామాన్య బహుజన ప్రజల మెదడులను తినేసేసి, వారిని కేవలం వోట్లు వేసే ‘యంత్రాలు’గా (Political Cogs) మార్చేశారు.
కార్పొరేట్-మతోన్మాద కూటమి: వెనుక నుండి కార్పొరేట్ శక్తులు దేశంలోని ప్రభుత్వ ఆస్తులను, భూములను దోచుకుంటుంటే… సామాన్య ప్రజలు మాత్రం మతోన్మాద వలయంలో పడిపోతున్నారు. ఇక్కడ కూడా సిద్ధాంతాలు అనేవి కేవలం ఈ క్రూరమైన ఆధిపత్యాన్ని, హింసను కాపాడుకునే ‘సాధనాలు’  గా మాత్రమే మిగిలిపోయాయి.  బౌద్ధం మరియు యాక్సియోలాజికల్ ప్రజాస్వామ్య సర్వోన్నతత్వం : ఈ భయంకరమైన ఆయుధాల మరియు హింస సంస్కృతి శతాబ్దాలుగా సాగుతున్నా… దానిని తట్టుకుని నిలిచిన ఏకైక చారిత్రక అద్భుతం గౌతమ బుద్ధుని కరుణ మరియు అహింస.
బుద్ధుని శాంతియుత పరివర్తన: బుద్ధుడు మార్క్స్ లాంటి హింసాత్మక ‘నెగేషన్’ ను నమ్మలేదు. ఆయన హెగెలియన్ ‘సబ్లేషన్’ కు (నిరంతరాయత- పాతది ఉంటుంది. కొత్తది ఉంటుంది) అనే అసలైన ఆచరణ రూపం ఇచ్చారు. సమాజంలోని లోపాలను రద్దు చేస్తూనే, మానవత్వాన్ని కాపాడారు. ‘హృదయ పరివర్తన’ ద్వారా అంగుళీమాలుని వంటి క్రూర హంతకులను, అశోకుని వంటి చక్రవర్తులను మార్చారు. ‘సంఘం’ ద్వారా బలవంతపు సేవ కాకుండా, ‘స్వచ్ఛంద పరోపకారం’  అనే ఉన్నతమైన విలువను నిలిపారు. అందువల్లనే సైనిక సామ్రాజ్యాలన్నీ అంతమవగా… బుద్ధుని ధమ్మం 2,500 ఏళ్లుగా సజీవంగా మనగలిగింది.
అంతిమ వజ్రాయుధం: ఈ చారిత్రక పునాది నుండే డాక్టర్ బి.ఆర్.అంబేద్కర్ ప్రతిపాదించి, బి.ఎస్. రాములు గారి యాక్సియోలాజికల్ డెమోక్రసీ ద్వారా విస్తరించబడిన “వన్ మ్యాన్, వన్ వాల్యూ, వన్ వోట్” (ఒక వ్యక్తి, ఒకే విలువ, ఒకే వోటు)** అనే సిద్ధాంతం పుట్టింది. మానవాళి చరిత్రలో దీనిని మించిన మహోన్నత మానవీయ సిద్ధాంతం, తత్వశాస్త్రం ఇంకా పుట్టలేదు. ఆయుధాలు ఉన్న శక్తులు , డబ్బున్న శక్తులు మనుషులను వోట్ల యంత్రాలుగా మార్చి తాత్కాలికంగా గెలవవచ్చు… కానీ ప్రజలు తమ మెదడును మతోన్మాదానికి లేదా పార్టీ అంధత్వానికి లొంగదీసుకోకుండా, చైతన్యవంతులై ‘వోటు తిరస్కరణ’ (రాజకీయంగా) మరియు ‘కొనుగోలు నిరాకరణ’ (ఆర్థికంగా) అనే నైతిక ఆయుధాలను వాడితే… ఎంతటి సైనిక బలగం ఉన్న ఆధిపత్యాలనైనా శాంతియుతంగా కూల్చేయవచ్చు. ీ సరుకులు కొనం అని ప్రజలు వినియోగదారులుగా ఉద్యమం చేస్తే ఎంత ఆర్థిక సామ్రాజ్యమైనా ఏడాదిలో కుప్పకూలుతుంది. అందుకు ఎన్నో సజీవ సాక్ష్యాలున్నాయి. గెలిపించిన వారినే ఓడించడం, ఓడిన వారిని గెలిపించడం ప్రజలకున్న మహత్తర శక్తి ప్రజాస్వామ్యం వల్లనే సాధ్యమైంది.
మార్క్సు , మార్క్సిజం కార్మిక వర్గం ప్రయోజనాలను కాపాడటానికి పుట్టిన సిద్ధాంతం. దానికి సాయుధ పోరాటం అనే తోక ను తలగా ముందుకు తెచ్చారు. మార్క్సు కార్మికుల శ్రేయస్సు కోరిన మహోన్నత మానవతావాది. కాని మార్క్స్ ప్రజల మనిషి కాదు. ప్రజల మనిషి అయితే ప్రజలకు , వోటు హక్కు, స్వేచ్చా సమానత్వం సౌభ్రాతృత్వం, ప్రతినిధులును , పాలకులను ఎన్నుకునే స్వేచ్చా, ప్రజలు ప్రజ సేవ కోసం ఎన్నికల్లో నిలబడి పోటీ చేసే హక్కు పవిత్రమైనవి గా ఆచరిస్తారు. మార్క్స్, మార్క్సిజం, లెనినిజం. , మావోయిజం ప్రజల హక్కులను ధ్వంసం చేసి రాజరిక కాలం నాటి పాలకులుగా కొనసాగారు. అందుకు సిద్ధాంతాలు ముసుగులు గా పని చేస్తున్నాయి. ఇండియాలో హిందూ మతం ఇలాగే పాలకులకు హింసాత్మక పాలనకు ముసుగు గా పని చేస్తున్నది.
 అలెగ్జాండర్ నుండి నేటి కార్పొరేట్-మతోన్మాద ప్రభుత్వాల వరకు అందరిదీ ఒకే సైనిక ఆధిపత్య నమూనా. సిద్ధాంతాలు అనేవి కేవలం ఆ హింసను సాకారం చేసే సాధనాలు మాత్రమే. ఈ క్రూరమైన ఆధిపత్యాల నిరంతరాయతను బద్దలు కొట్టాలంటే… ప్రజలలో కేవలం రాజకీయ చైతన్యం సరిపోదు, ‘నైతిక చైతన్యం’ (Axiological Consciousness) రావాలి. “వన్ మ్యాన్, వన్ వోట్, వన్ వాల్యూ” అనే సూత్రాన్ని రక్షించుకుంటూ, ఏకైక పార్టీల లేదా సంఘ్ శ్రేణుల గుత్తాధిపత్యాలను తిరస్కరించినప్పుడే… జగత్తులో నిజమైన స్వేచ్ఛ, స్వాతంత్ర్యం, మరియు విశ్వజనీన మానవతా సౌభ్రాతృత్వ యాక్సియోలాజికల్ నవ శకం ఆవిర్భవిస్తుంది.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *