అస్తిత్వం, నిర్ధారిత స్థానమంటూ లేని అభౌతిక తత్వం ఆత్మ. దేహంలో అతి చైతన్యవంతమైన లోపలి శృతమేదో అనుక్షణం మనల్ని పథగాముల్ని చేస్తున్నట్టు జాగ్రత్తగా అవలోకిస్తే తెలుస్తుంది. భౌతిక స్వభావం లేని అనైరూప్య చర్య వింతగా, అరూపక్రియగా, అవ్యక్తానుభవంగా ఆత్మానుగతమైన అతిసూక్ష్మ గమనింపుగా అనుభూతించాలి. ప్రతిమనిషికి రెండు ప్రపంచాలుంటాయి. ఒకటి తనకు మాత్రమే చెందిన తనలోని గుప్త…
కోడం కుమారస్వామి, తెలుగు అధ్యాపకులు, ఎల్.బి. బి.ఇడి. కళాశాల, వరంగల్, 9848362803 రచయితలు రాజ్యం చేతిలో బందీలయినపుడు ఆ నిర్భంధ పరిస్థితుల్లో నిరీక్షణ, మానవీయ సంబంధ బాంధవ్యాలు, నిరాశ, నిస్పృహలను ఏదో రూపంలో వ్యక్తీకరిస్తారు. జైలులో ఖైదీల ఆరాటాలు, ఆవేదనలు, ఉద్వేగాలను ‘ఆంధప్రభ’ పత్రికకు ఒక కాలమ్గా రాయడం కవి వరవరరావు గారికి పరీక్షలాంటిదే. బయటి…
దులా దులా అస్సయ్ దులా ముస్లిం బయ్యాల పీర్ల మేలా దులా దులా అస్సయ్ దులా సబ్బండవర్గాల పబ్బతి ఖేలా దులా దులా అస్సయ్ దులా తెలంగాణ సంబురాల హేలా !!దులా దులా చరణం: ఎరుపు దస్తీ మెరుపు బస్తీ పీర్ల సవ్వారికి సింగారించి మల్లెపూలు దూదు పొగలు డప్పు ధరువుల మోతలతో ఉరేగించే ఉత్సవాల…
హృదయం ఉడుకుతోంది ఉవ్వెత్తున జ్వలిస్తున్న ఆవేదన ఆవిరవుతుంది.. ఆకాశపు గొడుగులో తల దాచుకోవాలన్న ఆశ నిరాశ తూఫాన్లో కొట్టు మిట్టడుతుంది.. స్వార్థపు మబ్బులో మమతల హరివిల్లు మాయమై మానవత్వపు పరిమళాలు వెదజల్లె మానవ సమాజం ‘ మనిషి ‘ అస్తిత్వాన్ని కోల్పోతుంది బంధాలు.. అనుబంధాలు కాసుల వేటలో ఎండ మావులవుతు ప్రేమానురాగాలకు నిర్వచనలు వెతుకుతున్నాయి అంతేలే.!…
కొండమల్లెల మోముపై చిప్పిల్లిన రక్తమేవరిదో … పంట చేలను కోస్తున్న కిరాయి కత్తెవరిదో… కనుక్కుంటారా? అడవి పై మారణ ” హోమం ” చేస్తున్న చేతులెవరివో… ఆకులపై అత్యాచారం చేసిన ముల్లులెవరివో … కాసింత చెబుతారా? దేశం కోసం ఘోషించే నోళ్ళన్ని మూగబోయాయెందుకు? మీ మౌనం మాపై దాడులకు అర్ధాంగీకారమా? మాకే భ్రమలు లేవిప్పుడు ఏ…
ఎదనిండా నమ్మకాన్ని నింపుకుని నిబ్బరంగా నిర్భయంగా దేశానికి సేవచేసే సైనికుడైనాడు శత్రువులెపుడు దండెత్తిన బెదరక అడుగేసిన వీరుడతడు అహర్నిశలు దేశమే శ్వాసగా అంకితమై జన్మభూమికి రక్షకుడైన భరతమాత ముద్దుబిడ్డడు నా దేశం నాకేమిచ్చిందని ప్రశ్నిస్తే మనసెపుడు మరువలేని అవమానభారాన్నిచ్చింది నాదేశమిపుడు కులమతాల కుతంత్రాలతో రగులుతున్న రణస్థలం సంపన్నవర్గాలకు కాపలా సమన్యాయమిక్కడ సమాదైంది వెనుకబాటు కులాలకిక్కడ రక్షణలేని…
దండిగా మానవత్వపు మూలాలున్న కవిత్వం అనేక సంచారాల్లో కూడా విలక్షణ అన్వేషణల వీక్షణమవుతుంది. ఆరంభమైన నడకని గమ్యానికి చేర్చే దిక్సూచి లాంటిది కవిత్వపు బాధ్యత. కవి కవిత్వం రాయటానికి సమాయాత్తం కావటమంటే అగ్ని పూసిన అక్షరాలను, కాగి మాగిన అనుభవాలను దోసిట్లో పట్టుకోవడమే. శిథిలాలను, భయోద్విగ్నాలను కూడా పదిలంగా కవిత్వంలోకి ఒంపే ధీరతను కవి పుణికి…
కొన్ని పరిస్థితులకు తలవొగ్గితే నీ పరువేం పోదు నీ నిసహాయత చూసి హేళన చేయనీయి నవ్విన నాప చేను పండించి చూపించు చదువుకుంటేనే సంస్కారం వస్తుంది అనుకునే వెర్రి భ్రమల్లోబతకొద్దమ్మ తల్లి పాలు తాగి తల్లి రొమ్ములు గుద్దే కుసంస్కారులు తిరిగే పాడు లోకం ఇది నగ్నంగా నిన్ను ఊరేగించి వికృత చేష్టలు చేసిన సైకోల…
యుగాలు దాటొచ్చిన మనిషిని మృగాలుగా మార్చింది ఎవ్వడు ? పాలిచ్చిన అమ్మల రొమ్ములను బరి తెగించి ఊరేగించిన ఉన్మాదానికి ఊతమిచ్చింది ఎవ్వడు ? వేట కుక్కల్ని ఉసి గొల్పింది ఎవ్వడు ? విద్వేషాన్ని రక్త నాళాలలోకి ఎక్కించింది ఎవ్వడు? తల్లుల జననాంగాల మీద తాండవమాడిన గాడిద కొడుకులను కని పెంచింది ఎవ్వడు ? నెత్తురుని మరిగించింది…