పక్క ఎక్కిన వెంటనే కౌగిట్లో చేరుతుంది! చీకటి మాటు సిగపట్లకు చాటు ఉంటుంది! తనువుతో సరసంలో ఒక్కోసారి కాళ్ళు కనిపిస్తే, ఇంకోమారు తల బయటకు వస్తుంది! చలి గిలిగింతలు ఎక్కువైతే వెచ్చని కౌగిలింతలు తనవే అవుతాయి! ఉహుహూ అంటూ సల్లాపానికి దిగితే ఆహాహా అంటూ ముద్దుల అల్లరి తనదే అవుతుంది! అలసిసొలసిన దేహానికి ఆదమరపు ఇస్తుంది!…
కొన్ని ప్రవహించే మొహాలను చూశాను దేశాలను దాటుతూ నిరంతరాయంగా అవి కోరస్ ఆలపిస్తూ విషాద నాటకానికి తయారవుతున్నవి వాటి మాస్కులను ఏ యుద్ధబీజాలకో తగిలించి వ్యసనానికి సహనాన్ని నేర్పే పాత్రలకై విశ్వ గురుత్వ స్థిరాంకాలను ఏర్పరుస్తూ విఫలమైనవే.. అవి ఏడుస్తున్నప్పుడు కన్నీళ్ళు జిగురు రంగు రక్తపు చారలుగా మరకల మడతలుగా హోర్డింగ్ చేయబడ్డవి ఇది ప్రకటన!…
సునామీలు సుడిగుండాలు కొండలు పిండి చేసేది యవ్వనం హద్దులు దాటే పద్దుల కు అడ్డుకట్ట వేసేది వృద్ధాప్యం వాగై వరదై ఉదృతమై ఉప్పొంగే ప్రవాహం యవ్వనం పారి పారి తేరుకున్న నిర్మల నిచ్చల జలం వృద్ధాప్యం అనుక్షణం ఆరాటంలో ఆవిరి అయ్యేది యవ్వనం కాగి కాగి చల్లారిన స్వచ్ఛమైన మైన పాలమీగడలు వృద్ధాప్యం కల్లోల కడలి…
భూమి ఆకాశం తూర్పు పడమర ధన ఋణ సంబంధం ఋణ ధన సంబంధం ధన ఋణ సంబంధాలు వెలుగు చీకట్ల బతుకు రేఖలు రెండింటి మధ్యే సర్వం అందుకే నడుస్తుంది విశ్వమానవ జీవనం – రేడియమ్ 9291527757
కంఠాన్ని కఠినమైన ప్రశ్నలు నలిమేస్తున్నాయి. కాలం బుసకొట్టే నాగుపాములై దూసుకొస్తుంది. మోసం చాటున నక్కిన నయవంఛకుల చేతిలోపడి కష్టం కన్నీటివానై కురుస్తుంది. స్వేదపుచుక్కల సాక్షిగా మనిషిశిఖరం కూలిపోతుంది. నేలను చదునుచెయ్యడం నేర్చినవాడిని. మొక్కలకు పానం పోసి పెంచడం ఎరిగినవాడిని. భూమిని నమ్ముకొని బువ్వపూలు పూయించేవాడిని. తెల్లని బంగారాన్ని పందించేవాడిని పసుపుపచ్చని పసిడికొమ్ములతో తొలిబోనమై పొశవ్వకు పసుపుకుంకుమలు…
నేటి పాలమూరు పసిడి పంటల పచ్చని పైరులతో దర్శనము ఇస్తూ ఆనాటి కరవు జిల్లా ఉమ్మడి మహబూబ్ నగర్ ఎర్రలు వారినా నేల, పక్కనే కృష్ణమ్మ పరుగులు తీస్తున్న చుక్క నీరు అందల్ఱే రైతన్న వరుణ దేవుడిని నమ్ముకొని గింజలు ఎసిన వానకు ఆకాశానికై ఎదురు చూపు….. పశు గ్రాసాన్ని పక్క రాష్ట్రాల నుంచి తెచ్చిన…
ఎలుక లున్నాయి పిల్లులున్నాయి కుక్కలున్నాయి దాడి శత్రుత్వం మనుష్యులున్నారు బానిసత్వం అణిచి వేత జీవులంతా తిండికై వేట… ఆకలి తీరని దాహం దాడులు ప్రకృతి సహజం మనిషి లోని మృగం మనిషి పైనే దాడి రాకాసి మృగం అంతమే మరోమనిషికి జీవం ఆది అంతా ల మధ్య సమరమే పరిష్కారం లేదా సంధియే సత్కృతి –…
కవిత్వంతోనే/ నా ఊపిరి వెలిగించుకుంటాను/ కవిత్వంలోనే / నా ఆయువు పొడగించుకుంటాను/ నా కవిత్వానికి/ నేనే వాక్యాంతాన్నవుతానన్నారు కంచరాన భుజంగరావు. నీటి గింజల పంట పేరిట వెలువడిన ఆయన సంపుటిలోని కవితలు వచన కవిత్వంలో సరికొత్త అభివ్యక్తికి ఉదాహరణలుగా కనిపించాయి. నాగలి వెంట నడిచే కవిని నేను / కవిత్వమే నా కుడి…
ఒకప్పుడు ఆకాశం అంతా అంధకారంగా ఉండేది. ఆకాశం భయపడలేదు? నిస్సత్తువని చేరతీయలేదు? సహనాన్ని, సమయాన్ని నమ్ముకుంది! వేకువ వచ్చే వరకు వేచి చూసింది. చివరగా విజయాన్ని చవిచూసింది! ఆవహించే అంధకారానికి సమాయత్తం అయ్యింది! నక్షిత్రాలని పొదుగుకుంది. మెరుపురవ్వల్ని దాచుకుంది! ఉల్కాపాతాన్ని రగుల్చుకుంది! దివాకరుడిని లాలిస్తూనే, రజనీకరుడిని కవ్వించింది! ఇప్పుడు చీకటంటే ఆకాశానికి ఓ కోలాహలం! ఓ…