Category సాహిత్యం-శోభ

మణి దీపం

మహిళే కదిలింది మహిమే చూపింది మహిలోన ప్రగతికి బాటే తానైనది ధరణే ధన్యమయ్యింది పుడమే పులకించింది మీ పాదాల ప్రణమిల్లి మీ ఘనతనే చాటింది తొలికోడి కూత కన్నా యల కోయిల పాట కన్నా ముందే నిద్దుర లేచే మహిళే కదరా మిన్నా ఇలలో అందమైనది కళకే కళ తెచ్చింది వసుధకే ఒక వరమై వసంతాలు…

ఓ రాహీ…రుక్‌ జానా నహీ !

మనిషంటేనే ఒక లయగతిక ప్రతీక జీవితమంటేనే చలనశీలం దేహం కదులుతుంటేనే ప్రాణం కాపురం చేస్తున్నట్టు ఊపిరుంటేనే ఉనికికి చిరునామా నడక మనిషి శ్వాస ఆగక నడవడమే మన అస్తిత్వం పయనం దారిలో పట్టుతప్పి ఎదురు దెబ్బలెన్ని తగిలినా పడిపోకుండా సాగటమే జీవితం నడకలేని మనిషి జీవితం ఎపుడైనా ఊహించగలమా? తప్పటడుగులతో మొదలై బుడి బుడి నడకలుగా…

వలస బాట

రెక్కలు ముక్కలు చేసుకోవాలి చెమట బిందువులు పారించాలి బద్ధకం కంబలి విసిరేయాలి శ్రమైక్య సౌందర్యం అనుభవించాలి కూలీనాలి దొరకనప్పుడు ఫస్తులుండాలి కుళాయి నీళ్ల కోసం కొట్టుకు చావాలి మురికి కూపంతో సావాసం చేయాలి పని పాటలు కోసం ఎదురుచూడాలి దినసరి భత్యం కోసం దేవుళ్ళలాడాలి ఎంత దూరమైన పని కోసం వెళ్లి తీరాలి ఎంతటి కష్టమైన…

పారి జాతాలు

ఆ నవ్వులో విచ్చుకున్న పారిజాతం పసిపిల్లలా పరుగులా ఉరికే జలపాతం. క్రాగే  బాధలో కుంగే వేళలో పలుకుల చిరుజల్లులా మాటల పరవళ్లు. గుర్తొస్తేజి మనసొస్తేజి కలం నాట్యానికి కవితకు ప్రాణం. చూపు సువాసన స్రవించేకొద్ది ధ్యాస ప్రత్యేక్షం. రూపు పరోక్షం. ఆ నవ్వుల సిరిని మూట కట్టి దాచుకున్నాను మాల కట్టి ముడవాలని నడిసిసిచ్చే రోజున…

ఊసులు

1 సిరితా దోచిన వచ్చును సిరితా బంగారు లంకె చిక్కిన వచ్చున్‌ సిరితా మోసం చేసిన విరివిగ దక్కును దొరకదు విత్తం నీతిన్‌ 2 మేలు చేయు వాడు మేలిమి బంగారు కీడు చేయు వాడు చీడ పురుగు మంచి బుద్ధి తోడ మసలు వాడె మనిషి మనిషి మనిషి లాగ మసల వలయు  -రేడియమ్‌…

కోరమీసం

పసిప్రాయపు చివరి అంకంలో పొడుచుకు వచ్చింది రోషంలా! పౌరుషానికి తానొక్కటే  ప్రతీకలా! ఎదురు వచ్చిన యుక్తవయస్సులో ఎదిగింది ఏపుగా దర్భ గడ్డిపొదలా! మెలికల కసరత్తులు చేసి మిగిలింది వంపులు తిరిగిన మల్లయోధుడిలా! నల్లటి గుబురుపొదల మధ్య విరిసిన మగడి  నవ్వు చూసి అమ్మడి గుండెల్లో సరస సరగాలు గుబులయ్యితే! సంపుటాల సంకుల సమరంలో, మెత్తటి అధరాలను…

వృద్ధ బాటసారి….!!

వృద్ధాప్యవు క్రీనీడల మాటున ఎన్నోవెతలు ఎముకలు కుళ్ళీన వయస్సు మళ్ళిన సజీవనా చిత్రాపటం.! కనుబొమ్మలమాటున దాగనీ నీలినీడల స్కృతులెన్నో . సడలిన శరీరపుకండలు కరిగి ఎముకల గూడైన అస్తిపంజరం రక్తంచెడి ఓపిక నశించి ఏమీ చేయలేక చేతగాని సోమరితనం..! ముడతలు పడ్డ శరీరాన్ని చూస్తూకదలని బ్రతుకు బండికి దారి వెతుకుతూ ! ఆదరణ లేక ఆష్యాయతలేక…

ప్రజా’తంత్రం

ఐఏఎస్ అంటే ఆడుకునే బొమ్మా!? ఏంచెప్పినా అయ్యా! ఎస్ అనాలా? ప్రభుత్వం మారితే టీమ్ మారాలా? ఐదేళ్లకోసారి ఇది షరా మామూలా? ఎస్.ఆర్.శంకరన్ సార్ గుర్తున్నారా? కలెక్టర్ నాగార్జున సేవలు మరిచారా? అలాంటి సమర్ధుల కథ వినలేమా? కర్తవ్యదీక్ష అనేది ఇక వట్టి మాటేనా? వి. రమేష్ బాబు 

చివరకు మిగిలేది?

పుట్టుకతోనే ప్రతి క్షణం – మరణిస్తున్నాం! మృత్యువు ప్రతీ క్షణం ఒక్కో క్షణాన్ని మింగేస్తూనే వుంది … దాని తుది  అఘాతమే మరణం! పుట్టుట – పెరుగుట కొంతకాలం ‘స్థితి’ని కలిగి ఉండుట … ఏవేవో సృష్టించుట – క్షీణించుట … చివరకు నశించుట! ఇదంతటికి మూలం… జన్మించుట… ..అనే తొలి ఉద్భవంతో … కర్మానుసారం…