మతోన్మాదపు ఉచ్చులో, మానవత్వం మంట కలిసెను. గో రక్షణ రొంపిలో, మురికి పట్టిన మనసులాయెను ఏ దైవం పంపెనో, ఈ రాక్షస రాజులను! ఏ మతం పెంచెనో, ఈ ఉన్మాద ఉద్దండులను! కులమంటూ మతమంటూ గీతల్ని గీస్కుంటూ, చెలరేగు మూకల్లే మౌఢ్యాలు విలసిల్లు! ఎందులకు కాణాచిరా ఈ భూమి? ఎందులకు మొగసాలరా ఈ పృథ్వి? –…
మాటల తడి మనమధ్య ఆరిపోయినప్పుడు తాను పలకరింపుల తుంపరలనైనా చిలకనప్పుడు నేనూ ఆత్మాభిమానం అడ్డొచ్చి పెదాలు బిగించి మౌనాన్ని ఆశ్రయిస్తాను చెప్పేందుకు మేమిద్దరం జత జీవన సహచరులమే అయినప్పటికీ…. తాను తానుగానే ఉండి పోతాడు నేను నాకునేనుగా మిగిలిపోతాను లోకం కోసం లేని నవ్వుల్ని మొహాలపై కృత్రిమంగా అతికించుకుని బ్రతికే విచిత్ర కాపురం మాది అయినా….ఒకే…
నాన్న అనే పదం రెండు అక్షరాలు తన భాద్యతలు మాత్రం మోపెడు తండ్రిగా, కొడుకుగా, భర్తగా అల్లుడిగా తన భాద్యతలు నిర్వహిస్తున్నాడు…. మన పుట్టుకతో సంబురపడుతూ గుండెలపై ఆడించిన రోజులు మధురం నాన్న వేళ్ళు పట్టుకుని బుడి బుడి అడుగులతో ప్రయాణము మొదలు పెట్టి నాన్న భుజాలపై మొదటి సారిగా ప్రపంచాన్ని చూసి….. పోటీ ప్రపంచంలో…
ఒక గంపలో రెండు కత్తులు. భక్తి – భయం తెగిపడ్డ నెత్తులు, ఈ మతోన్మాద మోదంలో నువ్వు బలిపశువ్వి. నిన్న వేరొకడు – నేడు నువ్వే, నీ ప్రశ్నలంటే భయం వాడికి. జవాబుల్లేని పేడ బుర్రవాడిది, నీ విమర్శంటే ఒళ్లంతా వణుకే. కర్షక శ్రమనెరుగని దోపిడీ దొంగే, తర్కం లేని వాడి మొఖం చూడు! సహజ…
కవిత్వం కవులకు కలిగేదాహం ఎప్పటికీ తీరనిదాఘం కవిత్వం మనసులతొలిచే కీటకం మదులలోపుట్టే ప్రకరణం కవిత్వం ఆలోచనల పర్యావసానం భావజ్వాల బహిర్గతరూపం కవిత్వం అక్షరాల అల్లకం పదాల పేర్చటం కవిత్వం పువ్వుల హారం పరిమళ ప్రసరణం కవిత్వం తియ్యని మకరందం వీనులకు విందుభోజనం కవిత్వం అనుభూతుల అక్షరాకారం అంతరంగాల ప్రతిస్పందనం కవిత్వం అందాల ప్రదర్శనం ఆనందాల కారకం…
కూడికలు తీసివేతలు కాదు జీవితం అంటే భాగహారాలు గుణకారాలు కూడా ఉంటాయి ఏటిలో పుణ్యం కొరకు వేసె డబ్బును లెక్కపెట్టి పెద్దలు వేయ మన్నారు పుట్టుక నుండి చచ్చేదాక లెక్కాపత్రం ఉంటుంది లెక్కల్లో జాతక చక్రం ముడిపడి ఉంటుంది… నీరున్న తొట్టిలో నీరున్నంత వరకు తొట్టి కలకల లాడుతుంది నీరు తోడతుండాలి నింపుతు ఉండాలి అలానే…
మౌనమంటించిన మనసుచితిలో ఒక్క నిప్పురవ్వ బతుకులో రాలి గాలి కెరటాలకు పగటి లోతుకు చేరి కరిగిన క్షణాలది అక్షరాలా మరణమే. జీవమున్న జ్ఞాపకమే. నిలువెత్తు నిజాన్ని మింగేసిన ఆకాశంలో మిగిలిన శూన్యంతో పోరాడిన ప్రాణం గెలుచిన కన్నీళ్ళ ఈతకు ఊహకందడం లేదు ఒడ్డు. – చందలూరి నారాయ
చలనానికి మూలమైన నడక గమ్యాన్ని చేర్చే పయనం జీవనానికి గుర్తింపైన నడత జీవితాన్ని మలిచే ప్రవర్తనం క్రమం తప్పని నడక నిలకడైన ఆరోగ్యానికి సూచిక క్రమశిక్షణ తప్పని నడత సత్ప్రవర్తనకు ప్రతీక చక్కని దారులవెంట నడిస్తే సాగుతుంది పయనం హాయిగా మంచి నడతతో జీవితాన్ని కొనసాగిస్తే గడుస్తుంది బతుకు ఉన్నతంగా నడిచే నడక ఇష్టమైనపుడు ఏ…
దహన సంస్కారం చేస్తున్న బూజు పట్టిన వ్యాపకాలకు హితం కోసం పాటుబడుంటే వ్యక్తిగతం పక్కన పెట్టుంటే అందరం స్వేచ్ఛా గీతాన్ని ఆలపించే వాళ్ళం అధికారం నిరంకుశత్వాన్ని పునర్నిర్మిస్తూ దేనికై పాకులాడామో మొదటికి తెస్తుంది తప్పుల కాలాన్ని వదిలి గాలిలో నడిచినందుకే శరీరాల్ని వదిలేసినందుకే బుద్ధిని నియంత్రించక ఊగిసలాడించినందుకే అవకాశం కమ్ముకొచ్చిన మేఘం కదా నిరంతర పోరాటమే…