పిలవని పేరంటమైంది హఠాత్తు గా ఊడి పడింది నోటికాడికి వచ్చింది మింగేసింది మండుటెండలలో మడత పెట్టేసింది ఉరమని పిడుగై ముంచ్చేసింది రైతన్నలను ఉసూరు మనిపించింది ఎప్పుడైనా ఈ వింత చూసామా అనిపించింది బ్రహ్మం గారి వాక్కు నిజ మనిపించింది పంట విరగ పండింది రేటు బాగుంది రైతు రాతను మార్చేసింది అప్పుల సుడిలోంచి బయట పడేసే…
నెల తప్పింది మొదలు అంబరమంత ప్రేమ పంచుతూ, అష్టకష్టాల పిదప అమ్మతనం సొంతం కాగా అవధుల్లేని ఆనందం పొందుతుంది మాతృమూర్తి. బిడ్డలకైజి అహర్నిశలు ఆరాటపడే అనురాగవల్లి , వారి హృదయాలలో వెలిగే ఆనందజ్యోతి ఆమె. అనురాగాల పందిరికి లతలా అల్లుకుపోతూ, క్షణం తీరికలేని బతుకు గడియారంలో అందరినీ చదువుతూ, ఓర్పు,సహనాలతో బతుకు అర్ధాన్ని లిఖిస్తూ,…
నువ్వు ఏం మాట్లాడినా నీ నొసటిమీద కుంకుమ బొట్టులా ఒక ముద్రను అచ్చుగుద్దుతాడు వాడు గోడలకు సున్నం కొట్టినంత సులభంగా నీ మాటలకు లేని వింత వింత రంగులను పులుముతాడు పలుకుల్లో వినిపించని అర్థాలకు పండితోత్తములతో కొత్తభాష్యాలను పలికిస్తాడు మాట్లాడటమెంత నేరమో సాక్షాత్తు’’రాజ్యాంగం’’నోటితోనే పలికిస్తాడు నిజానికీ-అబద్ధానికి మధ్యగల ‘‘గీత’’ వాని అరచేతిలో కులుకుతూ కూర్చుంటుంది మాటల…
నాన్న…ఆ పదంలోనే ఆకాశమంత ప్రేమ, అమృతసమానమైన మాధుర్యం. బిడ్డకు ఊపిరి ఇచ్చింది అమ్మైనా, ఆ ఊపిరికి ఆలంబన నాన్న. గురువుగా నడకలు నేర్పి, గువ్వలా గుండెలో దాచుకొంటూ, పిల్లల బతుకుల్లో పున్నములు పూయించడానికి రేపటి కలల స్వప్న ప్రమిదలో తన చెమట చమురును పోసి తానే వత్తిగా కాలుతూ నిత్యం వెలుగులు పంచే అఖండ జీవనజ్యోతి…
యాత్రలు పాదయాత్రలు పుణ్య స్థలాలకు మోక్ష యాత్రలు! ఓటరు దేవుళ్ల దర్శనాలకు బహురూపుల యాత్రలు! దేవుళ్లకు భక్తులకు మధ్య అనుబంధమైంది ఓటు! దేవుడు పొగడ్తలకు పొంగిపోయి ఐదేండ్ల కొకసారి అనుగ్రహిస్తాడు! దేవుళ్ళ ప్రాపకం పొందడానికి భక్తుల నానావిధ యాత్రలు! సిరికిన్ జెప్పడు అన్నట్లు వస్తారు ఎండనక వాననక లారీల్లో దేవుళ్ళు! భజన భక్తులు ఎత్తైన గద్దెల…
ఇరవయ్యవ శతాబ్దపు తెలుగు సాహిత్యాన్ని శాసించిన మహాకవి శ్రీరంగం శ్రీనివాసరావుగా లబ్ద ప్రతిష్టులైన శ్రీశ్రీ (ఏప్రిల్ 30, 1910 – జూన్ 15, 1983). విప్లవ కవిగా, సాంప్రదాయ, ఛందోబద్ధ కవిత్వాన్ని ధిక్కరించిన వారిగా, అభ్యుదయ రచయితల సంఘం అధ్యక్షులుగా, విప్లవ రచయితల సంఘం స్థాపక అధ్యక్షులుగా, సినిమా పాటల రచయితగా ఆయన సుప్రసిద్ధుడు. శ్రీశ్రీ…
బొత్తిగా రుచి కోల్పోయిన మనసుతో ఆలోచనకు ఆకలిపోయింది. ఇష్టానికి విలువివ్వని లోపలి అభిమానం బయట చలామణి కాలేక ఇచ్చిన మనసును పిచ్చినే అపారమైన చులకనతో చిక్కిపోయి ఆసారా లేని ఊహ నిజమై ఆకారం దాల్చక చప్పబడిపోతుంటే ప్రతిరాత్రి మెడలోతు కలలో, కలం పడవలో నిద్రను తెడ్డుగా వేకువ దూరాన్ని అనుమతి లేని తీరాలకు ఆమెను ప్రాణం…
ప్రియా… నీ ప్రేమానుభూతి నా మానసోద్యానంలో నిత్య పూలరుతువై నన్ను మురిపిస్తోంది మమతల పరిమళాల్ని పదే పదే వెదజల్లుతూజి నీ జ్ఞాపకం నా హృదయాన్ని అల్లుకుంది నువ్వు తొలకరివై పలకరిస్తేజి చిగుళ్ల సరాగాలతో దరహసిస్తుంది ఈ జీవిత వసంతం రమణీయాకృతినిచ్చేజి నీ ప్రేమ కోసం తపిస్తోంది నా గుండె శిల పున్నమి శిల్పి కోసం తహతహలాడే…
డబ్బు… తన రాక అందరికీ ఆనందం తన ప్రతి కదలికా ఓ అద్భుతం. తానుంటే ఆనందమే లేకుంటే అంధకారమే. మనిషికీ,మనిషికీ మధ్య అడ్డుగోడలా నిలిచే ఇది ఉంటే ఊరంతా తనవారే లేకుంటే తనవారూ పరాయివారే. మనిషిని నడిపిస్తూ, మానవ బంధాలను మనీ బంధాలుగా మారుస్తూ, మనుగడసాగించే దీని లీలలెన్నో… పేరు ప్రతిష్ఠలను కొనిపెడుతుంది, అందలేని అందలాలను…