కొత్తకొత్త సూర్యోదయాలు కొంగొత్త ఆలోచనల దారుల్లో కోరికలుదయిస్తుంటయ్‌ ఊహలకు రెక్కలొస్తుంటే.. మనిషి విహంగమై సంచరిస్తూ ఆకాంక్షలనెన్నో అద్దుకుని ఆరాటంగా పోరాటంచేస్తూ నిరాశతీరాలెన్నెదురొచ్చినాజి పయనమైతే సాగుతుంటది తన స్వప్నాల సాకారానికై భవిష్యత్తుకు గౌరవాన్నద్దుకోవాలని వర్తమానాన్ని చెక్కుతున్న శిల్పౌతున్నడు వెనుదిరగని ధీరుత్వాన్నద్దుతున్నడు అడుగడుగునా అడ్డంకుల శిఖరాలనదిరోహిస్తూ అలుపులేనితనాన్ని మదినింపుకుని మౌనమునిలా దీక్షబూని అరిషడ్వర్గాలను జయిస్తూ చైతన్యగీతమై ఉదయిస్తున్నడు నేడు…
భూమికి ఎప్పుడూ ఇల్లు చక్కగా ఉంచుకోవడం రాదు! అస్తమాను శుభ్రం లేకుండా అంతా దుమ్ము, ధూళి, మట్టి, ఇసుక! ఆకాశానికి ఎప్పుడూ అలమారా సద్దుకోవడం రాదు! ఎక్కడచూసినా మబ్బుల వలువలు కుప్పలు,కుప్పలుగా! సముద్రానికి ఎప్పుడూ ఇంట్లో మంచినీళ్లు కరువే! వరద నీళ్ళని ఒబ్బిడి చేయలేక ఎప్పుడూ ఏడుస్తూ ఉప్పు కశంగా! అగ్నికి ఎప్పుడూ తన తలపై…
వారిలో ఒక నాగలి పలుకుతుంది అది ఎప్పటిదో పూడ్చి పెట్టబడింది కాయంలో ఎక్కడో చాలా దూరం ప్రయాణించిన తర్వాత ఇక ఇప్పటికి పిలిచింది లోపలి నుంచి ఎదనిండా పచ్చిక మొలుస్తున్నట్టుంది నుదుటిపై తడి పేరుకుంది కళ్ళు సూర్యచంద్రులయ్యాయి చేతులు జోడెడ్లయ్యాయి కాళ్లు చక్రాలయ్యాయి గుండె పంపయ్యింది రోజుకో అవయవం రూపాంతరం చెందుతూ పేగులు కాలువలయ్యాయి ఇక…
దూరపు కొండలు నునుపు అన్న చందం.. దూరం దూరం గా ఉంటేనే మనుషుల మధ్య ప్రేమలు, అనురాగ ఆత్మీయతలు.. దగ్గరగా ఉండ వలసి వస్తే మాత్రం ఈర్షా ద్వేషాలు..! దూరం దూరం ఉంటేనే కొండంత ప్రేమలు దగ్గరికొస్తే మాత్రం అసూయ అసహనాలు.! దూరం లో ఉంటే తొండల్లా తలూపుతారు.. దగ్గర లో చేరువయితే ఊసరవెల్లిలా మారుతారు!…
వినాయక చవితి ఆరభంతో వీది వీదిన గణపతి మండపాలు విద్యుత్‌ కాంతులతో సర్వ సుందరంగా ముస్తాబై పచ్చతోరణాలతో భక్తులకు స్వాగతం పలికి దర్శనమిచ్చే… నవ రాత్రులు భక్తి శ్రద్ధలతో కొలిచేరు ఉపవాస, జాగరాలతో కోరికలు కోరేరు ప్రజలంతా సంధ్యవేళ అమ్మలక్కలందరూ కలిసి సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలు తిలకించెదరు పొద్దున్నే సుప్రభాతాలతో నిద్ర లేచేరు జనాలు యువత సంబరాల్లో…
ఓంకార స్వరూపమా త్రిలోక విఘ్నవినాయకా కాసేపు స్వనంద లోకం వీడి మా మొర ఆలకించ రావయ్యా ఇల వేళ్లూనుకున్న కుల,మత విబేధాలు జాతి వర్ణ విధ్వేషాలు సాంఘీక దురాచారాలు సామాజిక అసమానతల్ని వక్రతుండంతో ప్రక్షాళనచేసి సమభావం ప్రసాదించు గణేషా అంతటా పెట్రేగుతున్న వినాశకర దుశ్చర్యలు వికృత వింత పోకడలు అజ్ఞానపు చిమ్మ చీకట్లను అంకుశంతో అంతంగావించి…
అమ్మ నేర్పిన భాష అమ్మలా విలువైన భాష, మనసుమెచ్చే భాష భావి బాటకు మూలధనమైనదే అమ్మ భాష. మంచి గంధం,మల్లెపూవులా పరిమళాలు పంచుతూ, బండరాళ్లకు ప్రాణం పోసిన శిల్పిలా మూర్తిమత్వాన్ని పెంపొందింపచేసేదే ఉగ్గుపాల భాష. మమతలు నింపే విలువలు పెంచే సాంస్కృతిక వారసత్వజ్యోతైన మాతృభాషలో, ప్రతీ పలుకు మాధుర్యం ఆలోచనలు అమృతం. సృష్టిలో ఎన్ని ప్రేమలు…
ఉన్నది ఉన్నట్లు చెప్పటం ఉన్నది ఉన్నట్లు రాయటం ఇప్పుడు గతం ఏది ఉందని చెప్పాలి? ఏది లేదని దాయాలి? లేనిదేదో ఉందని భ్రమింప జేసుకున్న తర్వాత భ్రమ చుట్టూ ప్రపంచం పరిభ్రమించటం మొదలు పెట్టాక ఉందని అనుకోవటంలోనే ఆనందం ఆరాధనే తాదాత్మ్యం భ్రమల్లో బతుకుతున్నారని ఎద్దేవా చేస్తారా?? భ్రమే వాస్తవమని ప్రపంచం సూత్రీకరించాక భ్రమింపబడటమే ఓ…
దిగుళ్ల దేహంలోకి దిగబడుతోన్న ఆకలి పలుగులతో పూటపూటకీ పురిటినొప్పులు పడుతోన్న పస్తుల ఉదరాల వేదన చూడలేక నుసిగామారుతున్నాయి రేపంటే మరో భయమే తప్ప ఆశలంటూ లేని బడుగుజీవి పేగుల పోగులు. ఉదయం జరిగిన సంఘటనే మదిని తొలిచేస్తోంటే కళ్ళుమూసుకున్నా… దూరంగా,దీనంగా గుండెల్ని పిండేసే ఒక హీన స్వరం. అది… ఒంగిన నడుమే చుక్కానిగా బతుకీడుస్తున్న ఒక…