Category సాహిత్యం-శోభ

సంపూర్ణ భారతం

వేషభాషలు వేరైనా కులమతాలెన్నున్నా సహనమే సంస్కారంగా అహింసాపధమే ఆలంబనగా త్యాగధనుల స్ఫూర్తితో సంకల్పాల ఛత్రచాయలో లౌకికవాదం, స్వతంత్ర న్యాయం, స్వేచ్ఛా ఎన్నికలు, వాక్‌, ‌పత్రికా స్వేచ్ఛ పంచ ప్రాణాలుగా ప్రజాస్వామ్యం ఆత్మగా రాజ్యాంగం మార్గదర్శిగా సౌరతేజంతో విరాజిల్లుతూ డెభైనాల్గో పడిలోకి ప్రవేశించిన గణతంత్ర భారతమా నీకు వందనం పాదాభివందనం… అమృతోత్సవ గణతంత్రదినాన సమన్యాయపుజి ధవళకాంతుల రాదారులపై…

“గణతంత్ర ” మేలా

భారత రాజ్యాంగ ఉద్గ్రంధం అవిష్కృతమైన శుభ దినం   సర్వసత్తాక సార్వభౌమత్వం సంప్రాప్తమైన శుభ తరుణం   అగ్ర ప్రజాస్వామ్య దేశంగా అవతరించిన శ్రేష్ఠ కాలం   నవ భారత నిర్మాణానికి శ్రీకారం పలికిన సమయం అదే గణతంత్ర దినోత్సవం   ఈ మహోత్సవ వేళలో సంబరాలు జరుపుదాం   జాతీయ జెండా ఎగరేసి జనగణ…

దివ్యాస్త్రం ‘‘వోటు’’

వోటు అంటే.. రెండక్షరాల పదం కాదు చిన్న సిరా చుక్క కాదు చిత్తు కాగిత ముక్క కాదు అంగడిలో సరుకు కాదు ఆట వస్తువు కానే కాదు దేశ పౌరునికి రాజ్యాంగం కల్పించిన విశిష్ట హక్కు అమూల్యమైన వోటు దేశ చరిత్ర మార్చేస్తుంది ప్రగతి పథం నిర్దేశిస్తుంది ఆ దివ్యాస్త్రం సంధించి పీఠాలను నిలబెట్టవచ్చు కాదంటే…

లక్క ఇల్లు

బాలల భారతం డా।। పులివర్తి కృష్ణమూర్తి పాండవులు బయలు దేరి సమయంలో విదురుడు పాండవులతో మర్మగర్భంగా ఇలా అన్నాడు. పాండునందనులారా! శత్రువు యొక్క వ్యవహారం తెలుసుకున్నవాడు రాబోయే ప్రమాదాన్ని గుర్తెరిగి తమను తాము రక్షించుకోవాలి. అడవి మండుతూవున్నా, ఎలుక కలుగలో దూరి తనను తాను రక్షించు కుంటుంది. సరైన దారి చూసుకుని ఎలుక బయటపడుతుంది. నక్షత్రాలు…

ఇష్టం ఒడ్డు కనపడక…..

లోపలి మనిషిని జల్లెడ పట్టె తప్పుల పోలికలెక్కడివో అంచనావేయలేని కాలం గారడీ మనసును ముద్దాయిగా నిలపెడితే నుదుట చితిరాతలను చేతిరేఖల్లో తర్జుమా చేసిన వృద్ధాప్యదశలో స్పందన నవ్వులపాలై చల్లపడి  పలుచనై అవమాన గాయమై రాతి పొరల్లో ఇంకిన జ్ఞాపకాలను ఎంత ఈదినా మునిగిన చోటెక్కడో తెలియక ఇష్టం ఒడ్డు కనపడక ఊపిరి వెలుగులో మిణుకుమనే మాటలని…

అక్షర జల్లులు

మనస్సు ఎక్కడో దారి తప్పిందేమో.. కలవరపడుతున్న అంతర్గతం మాసిన గతాన్ని తవ్వుకుంటూ.. ఈనాటి క్షణాలను బూడిదలో పోసిన పన్నీరు గావిస్తూ.. రేపటి తరాలకి అందించాల్సిన అక్షర జ్ఞానపు జ్యోతుల్ని ప్రాశ్చత్య భాష మోజులో పడి మాతృభాష ని నిర్వీర్యం చేస్తూ.. తనను తానే మోసం చేసుకుంటూందీ… అదృష్టమో.. దురదృష్టమో.. తెలియని సంధిగ్ధవస్థలో కురుకుపోయి.. ఆంగ్ల భాష…

అక్షరం

ప్రతి రోజూ నేను చూసేవే అవి నన్ను వెక్కిరిస్తుంటే ఏం చేయాలో తెలియక తికమక పడుతున్నా.. భారం నిండిన గుండెతో.. బరువైన ఆలోచనలతో… నేను చూసిన ప్రతిదీ నా నుంచి సమాధానం కోరుతున్నట్లు  అనిపించేది అందుకే వాటి వంక నేను చూడకుండానే నా మొహాన్ని చాటేస్తున్నాను! అసలు ఈ లోకమంతా వాటితోనే ఉంది అసలు వాటి…

రాజకీయ మకిలి

లంచం…అదో రోగం సమాజానికి పట్టిన గ్రహచారం. ఎన్నిచట్టాలు వచ్చినా దానికి చుట్టాలే. ఆకలితో దేబురిస్తూ కంచం నిండితే చాలని ఆరాటపడే జనులు కొందరైతే, లంచాలతో కడుపునింపుకోవాలని చూసేవారు మరికొందరు. సమకాలీన రాజకీయం తాయిలాలతో,బుజ్జగింపు ఫీట్లతో మకిలిపట్టిపోతోంది. డబ్బుపై వ్యామోహంతో గుడినీ,గుడిలో లింగాన్నీ దోచే మనస్తత్వం పుణికిపుచ్చుకొని ఏ ఎండకాగొడుగు పడుతూ పబ్బంగడిపే మేకవన్నె పులుల నిజస్వరూపం…

ఆకలి కసి

నిర్లక్ష్య వృక్షపు నీడన.. విజయ హరితం ఎదగదు నిరాశ మబ్బులు కమ్మిన.. కనిపించవు ఆశల వెలుగులు ! కష్టాల చెమట చుక్కల్తో.. చిగురించు సుఖ మొలకలు చదువు పట్టాల పంట చేనులో.. పండును జీవన సాఫల్య రాసులు ! పేదోడి ఆకలి కసి కృషి.. వర్షింపజేయు అన్నామతాన్ని అక్షరాల్ని విశ్వసించే మనిషి.. విశ్వవిజేతై ధరించు కీర్తి…