Category సాహిత్యం-శోభ

పూల బతుకులు

నీ బతుకు,నా బతుకు, మనందరి బతుకు ఈ పూల బతుకు తీరే చెల్లీ…. మనకు, పూలకు పుట్టడం,పూయడమే వేరు వేరు కానీ పూల జీవితం,మన జీవితం ఒక్కతీరే శవాలపై బలవంతంగా ఉంచబడుతున్న పూలు శవాల ముందు చిటికేస్తూ విధిలేక ఆడుతున్న మన బతుకులు గౌరవానికి పూలది,మనది ఒకటే అవసరానికే పూలైనా,మనమైనా అక్కర తీరిందా… ఇద్దరి బతుకు…

‌ట్రాఫిక్‌ ‌పోలీస్‌ ఎవరు?

అంత్రాన ఆ గోళాలను గిరగిర తిప్పుతున్న దెవరు మిన్ను మన్ను ల మధ్యన ఆ బంతులతో ఆడుకుంటున్న దెవరు అటు – ఇటు అంతు తెలువని మైదానం గోళాలలోని జీవులకు సర్కస్‌ ‌గ్లోబులో సవారి చేసినా పడిపోనట్లు ఉంటుంది గోళాల అస్తిత్వానికి ఊపిరి పోస్తున్న దెవరు శూన్యం రహదారుల్లో గోళాలకు గందర గోళం లేకుండా దారులు…

సంపద పయనం ఎటవైపూ?

నా దేశం దోచుకుని దాచుకునేందుకు దారులనెన్నో చూయిస్తుంది చెమట విలువ రూపాయిలా దినదినం దిగజారుతోంది దేశం ఆకలితో అల్లాడుతుంటే ఉన్నోడికీ తలవంచడం నాయకత్వ లక్షణం ఎందుకంటే రాజకీయం కార్పోరేట్‌ ‌కాలర్స్ ‌పాదాలచెంత బానిసత్వానికలవాటుపడి పేదోడి బతుకును తాకట్టెట్టేస్తుంది మాటలముసుగులో కొందరు మతం ముసుగులో కొందరు అధికారాన్నెగురేసుకుపోతుంటే మేధావులు సైతం మౌనవ్రతం ముసుగులో తోచనితనంతో చూస్తుంంటే దోచుకునేటోనికింక…

సంపూర్ణ భారతం

వేషభాషలు వేరైనా కులమతాలెన్నున్నా సహనమే సంస్కారంగా అహింసాపధమే ఆలంబనగా త్యాగధనుల స్ఫూర్తితో సంకల్పాల ఛత్రచాయలో లౌకికవాదం, స్వతంత్ర న్యాయం, స్వేచ్ఛా ఎన్నికలు, వాక్‌, ‌పత్రికా స్వేచ్ఛ పంచ ప్రాణాలుగా ప్రజాస్వామ్యం ఆత్మగా రాజ్యాంగం మార్గదర్శిగా సౌరతేజంతో విరాజిల్లుతూ డెభైనాల్గో పడిలోకి ప్రవేశించిన గణతంత్ర భారతమా నీకు వందనం పాదాభివందనం… అమృతోత్సవ గణతంత్రదినాన సమన్యాయపుజి ధవళకాంతుల రాదారులపై…

“గణతంత్ర ” మేలా

భారత రాజ్యాంగ ఉద్గ్రంధం అవిష్కృతమైన శుభ దినం   సర్వసత్తాక సార్వభౌమత్వం సంప్రాప్తమైన శుభ తరుణం   అగ్ర ప్రజాస్వామ్య దేశంగా అవతరించిన శ్రేష్ఠ కాలం   నవ భారత నిర్మాణానికి శ్రీకారం పలికిన సమయం అదే గణతంత్ర దినోత్సవం   ఈ మహోత్సవ వేళలో సంబరాలు జరుపుదాం   జాతీయ జెండా ఎగరేసి జనగణ…

దివ్యాస్త్రం ‘‘వోటు’’

వోటు అంటే.. రెండక్షరాల పదం కాదు చిన్న సిరా చుక్క కాదు చిత్తు కాగిత ముక్క కాదు అంగడిలో సరుకు కాదు ఆట వస్తువు కానే కాదు దేశ పౌరునికి రాజ్యాంగం కల్పించిన విశిష్ట హక్కు అమూల్యమైన వోటు దేశ చరిత్ర మార్చేస్తుంది ప్రగతి పథం నిర్దేశిస్తుంది ఆ దివ్యాస్త్రం సంధించి పీఠాలను నిలబెట్టవచ్చు కాదంటే…

లక్క ఇల్లు

బాలల భారతం డా।। పులివర్తి కృష్ణమూర్తి పాండవులు బయలు దేరి సమయంలో విదురుడు పాండవులతో మర్మగర్భంగా ఇలా అన్నాడు. పాండునందనులారా! శత్రువు యొక్క వ్యవహారం తెలుసుకున్నవాడు రాబోయే ప్రమాదాన్ని గుర్తెరిగి తమను తాము రక్షించుకోవాలి. అడవి మండుతూవున్నా, ఎలుక కలుగలో దూరి తనను తాను రక్షించు కుంటుంది. సరైన దారి చూసుకుని ఎలుక బయటపడుతుంది. నక్షత్రాలు…

ఇష్టం ఒడ్డు కనపడక…..

లోపలి మనిషిని జల్లెడ పట్టె తప్పుల పోలికలెక్కడివో అంచనావేయలేని కాలం గారడీ మనసును ముద్దాయిగా నిలపెడితే నుదుట చితిరాతలను చేతిరేఖల్లో తర్జుమా చేసిన వృద్ధాప్యదశలో స్పందన నవ్వులపాలై చల్లపడి  పలుచనై అవమాన గాయమై రాతి పొరల్లో ఇంకిన జ్ఞాపకాలను ఎంత ఈదినా మునిగిన చోటెక్కడో తెలియక ఇష్టం ఒడ్డు కనపడక ఊపిరి వెలుగులో మిణుకుమనే మాటలని…

అక్షర జల్లులు

మనస్సు ఎక్కడో దారి తప్పిందేమో.. కలవరపడుతున్న అంతర్గతం మాసిన గతాన్ని తవ్వుకుంటూ.. ఈనాటి క్షణాలను బూడిదలో పోసిన పన్నీరు గావిస్తూ.. రేపటి తరాలకి అందించాల్సిన అక్షర జ్ఞానపు జ్యోతుల్ని ప్రాశ్చత్య భాష మోజులో పడి మాతృభాష ని నిర్వీర్యం చేస్తూ.. తనను తానే మోసం చేసుకుంటూందీ… అదృష్టమో.. దురదృష్టమో.. తెలియని సంధిగ్ధవస్థలో కురుకుపోయి.. ఆంగ్ల భాష…