ఇక్కడ దేశ చట్ట సభలు శిలా విగ్రహాలౌతున్నాయ్ ప్రజాస్వామ్య విలువలు పట్టుతప్పి పోతున్నాయ్ రాజ్యాంగ స్పూర్తులు కనుమరుగవుతున్నాయ్జి సిద్ధాంత శూన్య పార్టీలు ఊరూరా వెలుస్తున్నాయ్ ఎజెండా లేని జెండాలు నింగినంట ఎగుర్తున్నాయ్ ఓటు బ్యాంకు పాలిటిక్స్ నిర్లజ్జగా చెల్లుతున్నాయ్ స్వార్థ శక్తుల దుశ్చర్యలు బేసుగ్గా సాగుతున్నాయ్ కుటిల నాయక మూకలు విద్రోహనికి తెగబడ్తున్నాయ్ సమైక్య జనాల…
అక్షర యోధుడు అభినవ వ్యాసుడు అజ్ఞాత పోరాట ధీరుడు అభ్యుదయ కవి పుంగవుడు ఆయనే దాశరథి రంగాచార్య ఇరవయ్యో శతాబ్ది సర్వత్రం సాహితీ సీమను ఏలినవాడు నిజాం నిరంకుశ పాలనపై ధిక్కార స్వరం ఎత్తినవాడు వెట్టి చాకిరి విముక్తి కోసం సాయుధ పోరు చేసినవాడు తెలంగాణ బతుకు చిత్రం అక్షర…
ప్రవహించే కాలవాహినిలో దిగజారిపోతున్న మానవతావిలువలకు దర్పణంగా, మృగాళ్ల అకృత్యాలకు సాక్షీభూతమై లోకం వెలుగు చూసిన, కామాతురతతో ఆటల కొమ్మకు పూసిన ఓ విషపు పువ్వు, దాని రక్షణకై దృఢమైన కంచె. ఓ అభాగినిల్లారా! మీ పోరాటం స్ఫూర్తిదాయకం. నిశిదారులెప్పటికైనా వేకువతోవకు చేరక తప్పదని గుర్తెరిగి, ఎవరి సహాయం కోసం ఎదురు చూడక, ఆత్మవిశ్వాసపు నడకయై, ఎన్నో…
ఔను!..సిగ్గు పడుతున్నాం! నా దేశ చిత్రపటం పై కారుతున్న నెత్తుటి ధారలు దిక్కుల ను కలిపే సమాంతరరేఖలపై చిధ్రమైన దేహాల ఆనవాలు. గానం చేస్తున్న విరామమెరుగని విషాదగీతాలు వింటూనే వున్నాం! నిప్పులు చెరిగిన ప్రమాద ఘంఠికలు నెత్తుటి చేవ్రాలుతో వందలాది దేహాలు పొరలు పొరలుగా తెగిపడుతూ.. మసిబారి తూలి పడుతున్న అవయవాలు అనివార్యమైన దేహయాత్ర ఎవరి…
నునులేత ప్రాయంలోనే గ్రామపెద్దలతో పెళ్లి తంతు తుదకు ఊరు ఉమ్మడి ఆస్తి ఇదీ ‘జోగిని’ వ్యవస్థ దుస్థితి దేవదాసి,మాతంగి వశ్రీ జోగిని ఇలా ఊరికో పేరు దేనికి కొరగాని జీవన తీరు శారీరక దోపిడీకి సాంఘీక అణిచివేతకు గురయ్యే వెట్టి జీవులు అందరి సొమ్మై … అంగడి బొమ్మై … అనామక గుమ్మై దురాచార వ్యవస్థలో……
నేనోడి పోయాను నన్నొంటర్ని చేసి నీ వెళ్ళిపోయాక సూర్యునిచుట్టూ పరిభ్రమించే ఫీనిక్స్ పక్షిలా నేనోడిపోయాను ఈ ఏకాంత నిశిధి వినువీధుల్లో తారల తళకులలో మిరుమిట్లు గొలిపే నీ నయనాలను చూస్తూ నీశ్వాస నా అధరాలకు దూరమై నేనోడిపోయాను నీకర స్పర్శ నా మేను వీడి నీ ఎడబాటు ఎడారిలో ఓయాసిస్సు కానరాక నేనొంటరినై ఓడిపోయాను నా…
ఓయ్! అప్పుడు చెబితే వినలేదుగా ఇప్పుడైనా ఒప్పుకుంటావా నా జోస్యం నిజమని. నీ రక్తాన్ని బొట్టు బొట్టుగా పిండుకుంటూ, తన భవిష్యత్ వెలిగించే దీపాల్లో పోసుకుంటూ, తనను తాను బతికించుకోజూస్తోన్న రాకాసి కోరలలో ఇరుక్కున్నావని అర్ధమయ్యాక కాదని ఎలా అంటావులే? ఎంతమొత్తుకున్నా వినకుండా, తుళ్ళి తుళ్ళి పడుతూ, చిన్నపిల్లాడిలా ఎగురుకుంటూ వెళ్లి మరీ ఎన్నుకున్నావుగా! అదిగో…
అది కడలిగా వుప్పొంగినప్పుడు జనజీవనతీరం చైతన్యపుటలలతో జాగృతమవుతుంటుంది… అది కుసుమంగా విప్పారినప్పుడు మనసు పొరల్లో సౌభ్రాతృత్వం పరిమళిస్తుంటుంది… అది దీపమై ప్రజ్వరిల్లినప్పుడు అజ్ఞానపుతిమిరంలో ఆదర్శాల కిరణాలు ఆవిష్కృతమవుతుంటాయి… అది ఆమనియై ఆవహించినప్పుడు బ్రతుకుచెట్టు ఆశయాల చిగుళ్లతో దరహసిస్తుంటుంది… తరతరాల నాగరికతల వైభవాలను మోసుకుంటూ అది నదియై మనమధ్య ప్రవహిస్తూనే వుంటుంది… మన ఆత్మీయతలకూ, ఉద్వేగాలకూ అది…
రాళ్ళు విసిరితే పూలుగా స్వీకరించు నీ మార్గం సుగమమవుతుంది విమర్శలు చేస్తే సద్విమర్శగా తీసుకో నీ మస్తిష్కం పదును తీరుతుంది ముళ్ళతో గుచ్చితే పూల గుచ్చంగా మలుచుకో నీ సంకల్పం నెరవేరుతుంది రాళ్ళున్నాయని బియ్యాన్ని పడేస్తావా ? ముళ్ళున్నాయని రోజాలను వదిలేస్తావా ? జీవితం కూడా అంతే! విచక్షణతో పోరాడుతూ విజయ బావుటా ఎగరేయడమే నీ…