కొండమల్లెల మోముపై చిప్పిల్లిన రక్తమేవరిదో … పంట చేలను కోస్తున్న కిరాయి కత్తెవరిదో… కనుక్కుంటారా? అడవి పై మారణ ” హోమం ” చేస్తున్న చేతులెవరివో… ఆకులపై అత్యాచారం చేసిన ముల్లులెవరివో … కాసింత చెబుతారా? దేశం కోసం ఘోషించే నోళ్ళన్ని మూగబోయాయెందుకు? మీ మౌనం మాపై దాడులకు అర్ధాంగీకారమా? మాకే భ్రమలు లేవిప్పుడు ఏ…
ఎదనిండా నమ్మకాన్ని నింపుకుని నిబ్బరంగా నిర్భయంగా దేశానికి సేవచేసే సైనికుడైనాడు శత్రువులెపుడు దండెత్తిన బెదరక అడుగేసిన వీరుడతడు అహర్నిశలు దేశమే శ్వాసగా అంకితమై జన్మభూమికి రక్షకుడైన భరతమాత ముద్దుబిడ్డడు నా దేశం నాకేమిచ్చిందని ప్రశ్నిస్తే మనసెపుడు మరువలేని అవమానభారాన్నిచ్చింది నాదేశమిపుడు కులమతాల కుతంత్రాలతో రగులుతున్న రణస్థలం సంపన్నవర్గాలకు కాపలా సమన్యాయమిక్కడ సమాదైంది వెనుకబాటు కులాలకిక్కడ రక్షణలేని…
దండిగా మానవత్వపు మూలాలున్న కవిత్వం అనేక సంచారాల్లో కూడా విలక్షణ అన్వేషణల వీక్షణమవుతుంది. ఆరంభమైన నడకని గమ్యానికి చేర్చే దిక్సూచి లాంటిది కవిత్వపు బాధ్యత. కవి కవిత్వం రాయటానికి సమాయాత్తం కావటమంటే అగ్ని పూసిన అక్షరాలను, కాగి మాగిన అనుభవాలను దోసిట్లో పట్టుకోవడమే. శిథిలాలను, భయోద్విగ్నాలను కూడా పదిలంగా కవిత్వంలోకి ఒంపే ధీరతను కవి పుణికి…
కొన్ని పరిస్థితులకు తలవొగ్గితే నీ పరువేం పోదు నీ నిసహాయత చూసి హేళన చేయనీయి నవ్విన నాప చేను పండించి చూపించు చదువుకుంటేనే సంస్కారం వస్తుంది అనుకునే వెర్రి భ్రమల్లోబతకొద్దమ్మ తల్లి పాలు తాగి తల్లి రొమ్ములు గుద్దే కుసంస్కారులు తిరిగే పాడు లోకం ఇది నగ్నంగా నిన్ను ఊరేగించి వికృత చేష్టలు చేసిన సైకోల…
యుగాలు దాటొచ్చిన మనిషిని మృగాలుగా మార్చింది ఎవ్వడు ? పాలిచ్చిన అమ్మల రొమ్ములను బరి తెగించి ఊరేగించిన ఉన్మాదానికి ఊతమిచ్చింది ఎవ్వడు ? వేట కుక్కల్ని ఉసి గొల్పింది ఎవ్వడు ? విద్వేషాన్ని రక్త నాళాలలోకి ఎక్కించింది ఎవ్వడు? తల్లుల జననాంగాల మీద తాండవమాడిన గాడిద కొడుకులను కని పెంచింది ఎవ్వడు ? నెత్తురుని మరిగించింది…
ఇరుకుదో చిన్నదో ఉండేందుకు ఓ నీడ ఉన్నందుకు అందరం కలిసి ఓ చోట మనసు దుప్పట్లను పరిచి తనివితీరా ఊసులాడేందుకు ప్రేమగా అల్లుకున్న అందమైన మా ‘తులసీనందనం‘* గూడున్న అభాగ్యనగరపు అమీరులం ! బ్రతుకు పయనంలో అలుపెరగని బాటసారులం ! మాపాలిటి మయుడైన సుతారి మేస్త్రి నర్సింహులు మా అవసరాల మేరకు ఆకాంక్షల రూపానికి సుతారంగా…
ఆకాశం నెర్రెలు బారి నీటి చుక్కల కన్నీటి జాడలో ఇంకిన నిజంతో పాయలుగా చీలి కల గాయపడ్డ రాత్రుల్లో కలవరింత గోతుల్లో ఎర్రపడ్డ ఊహలని తవ్వుకున్నప్పుడు తలిగిన జ్ఞాపకాల వెలుగుతో దేహాపు చీకటిలో పారె ఇష్టం పొర్లి తేలిన అనుభవాల ఆసరాతో కలే చమురుగా కదిలే బతుకు ఏ తీపి తీరం చేరునో! ఏ చేదు…
రెండు మనసుల మధ్య మమతల సమరం! రెండు వయసుల మధ్య సరసాల కథనం! ఆధిపత్యపు పోరులో తడి పొడి చప్పరింపులు! అనురాగాల బదలాయింపులో ఇచ్చిపుచ్చుకునే వాయినాలు! వేళాపాళల హద్దులు లేని పయనం వయసు సీమలు లేని ప్రణయం! వలపుల పందేరంలో తొలి, తుది పణాలు అక్కడే! ముచ్చట్లు, ఇక్కట్లు అక్కడే! రసిక యుద్ధంలో సప్తమరుచి అనుపానమక్కడే!…
మా ఇంటి నుండి శుభోదయ శుభాకాంక్షలు గాలి కెరటాల్లో తేలియాడుతూ పలకరిస్తాయి పులకరింప చేస్తాయి మెత్తగా సుతిమెత్తగా… మీ ఇంటి నుండి ఉదయ సన్నాయిరాగాలు లయబద్ధంగా అనురాగాలు ఒలక బోస్తూ వసంతకాల ఆనందాలను అందిస్తాయి… దూరాలు పెరిగి తే బంధాలు దూరమౌతాయి అది పాతమాట నేడు దూరాలు పెరిగిన బంధాలు బలంగానే ఉన్నాయి… మంచి చెడులు…