ఆధిపత్యాల పోరు అంతం కాదా యుద్ధం కూటముల కుట్రల పంతం కాదా! తను పట్టిన కుందేలుకు ఇంకా మూడు కాళ్లేనా హిట్లర్,ముసోలిన్ సరసన పుతిన్ తిరగబడి ఎగబడదా ఉక్రెయిన్! సమత, సామ్యవాదాల రష్యా! మర ఫిరంగుల అగ్ని వర్షాలు అమాయక ప్రాణుల రక్తపాతాలు! సమరంలో సామాన్యులు సమిధ లై పోరాదు శాంతి కపోతాల రెక్కలు తెగి…
బానిసలంటే… దోపిడీ పీడనలో అణిచివేత రాపిడిలో నిర్భందాల నీలి నీడల్లో నియంతల పదఘట్టనలో మగ్గువారు మాత్రమే కాదు వీరుల వారసులమని త్యాగానికి ప్రతీకలమని దేశ భక్తికి మారుపేర్లమని బాధ్యత గల పౌరులమని ఉత్తపుణ్య ముచ్చట్లు వల్లించి ఊరేగేవారే సిసలు గులాములు శాంతిని కాంక్షించని స్వేచ్ఛను శ్వాసించని మార్పును స్వాగతించని సమైక్యతను స్వప్నించని చాందసులే నికార్సు దాసీలు…
అన్యులెవరూ అందించలేనిది అంతరంగంలో జనించేది ఆత్మవిశ్వాసం. విజయసోపానాల అధిరోహణకు, సమస్యలతో సమరానికి మూలసూత్రమదే. ఆటంకాల కంటకాలను ఛేదించి, ఆశయాలకు ఆయువు పోస్తూ, సమస్యలను సాధింపచేస్తూ, లక్ష్యాన్ని చేర్చే ధీరత్వ మంత్రమది. నిస్సహాయ ఒడిలో ఒదగక సుఖశాంతులతో జీవించడానికి, నీరవనిశీధిలో గోరంత వెలుగు చూపడానికి తోడ్పడే ఇంధనం, లక్ష్యం దిశగా నడిపే దివ్యత్వమయిన ఆత్మవిశ్వాస బీజాన్ని మనసులో…
చాలారోజులైంది నన్ను నేను కలుసుకుని కలవడం ఇష్టం లేకేం కాదు బతుకు చక్రంలో బందినై బయటకు రాలేక బానే ఉన్నాను బానే తిన్నాను ఐనా ఏదో తెలియని వెలితి అందరిలో ఉన్నాను అందరితో ఉన్నాను ఎందుకో నాతో నేను ఉండలేకపోయాను అందరికీ సమయమిచ్చాను ఎందుకో నాకు నేను సమయం ఇవ్వలేకపోయాను అందరూ మెచ్చిందే చేశాను నాకు…
తెలంగాణా వీర తిలకం రగల్ జెండా లాల్ రూపం సాయుధ ఉద్యమ జ్వలనం తన జీవితమే ఒక యుద్ధగీతం ఆమే..కామ్రేడ్ మల్లు స్వరాజ్యం బాల్యంలోనే బందూకు చేతబట్టి పోరెత్తిన మహిళా ఉద్యమకారిణి నా మాటే తుపాకీ తూటా అంటూ తెగించి నినదించిన వీరనారిమణి తెలంగాణ సాయుధ పోరాటంలో గెరిల్లాగా అవతరించిన శిరోమణి భూస్వాములకు వ్యతిరేకంగా సమరం…
జలమే…. సర్వ జీవులకు మూలం విశ్వ జగత్తుకు ఆధారం నిండు జలంతోనే… ప్రకృతి పరవశించేను. పుడమి పులకరించేను వనం హరిత వన్నెలీనేను పంట పైరు నాట్యమాడేను పల్లె సిరులతో తులతూగేను జగతి శాంతి క్షేత్రంగా వర్దిల్లేను జలం లేకుంటే … కరువులు కాటేసేను కటిక దరిద్రం దరి చేరెను ఆకలి మరణాలు పెరిగేను చితి మంటలు…
దేశ సంస్కృతికి దర్పణం జాతి సమైక్యతకు సంకేతం సర్వమత సమ్మేళన చిహ్నం ఆధ్యాత్మిక విశ్వాస సందేశం అదే.. హోలీ పర్వదినోత్సవం ఫాల్గుణ పౌర్ణమి శుభవేళా.. హరివిల్లు ఇలపై విరిసినట్లు హర్షజల్లు నేలపై కురిసినట్లు ప్రకృతి సోయగం వన్నెలీనేను ధరిత్రి వసంతం అరివిరిసేను సప్తవర్ణోత్సవ సమయాన కుల మత జాతి, తేడాలేక సకల జనావళి సమైక్యమై ఏడ…
వసంత ఋతువులో కోయిలలు కూ, కూ, కూనీ, రాగాలా పలుకులు జీవరాసంత మధురానుభూతి పొందుతూ ప్రకృతిని అస్వాదిస్తూ ఉదయించె సూర్యునితో మోదుకు పువ్వుల రంగు పోటీ పడుతూ నింగి నేలని ఒక్కటి చేస్తున్నాయి ఆ తుమ్మెదలు పంచ భూతలను ఉపయోగించుకుని మకరందానికై విహరిస్తూ పిల్లలు హోలి పువ్వులకై పరుగులు నిండు పున్నమి రాత్రి కావనుడి దహనంతో…
జీవితమంటే.. గత గాయాల్ని తవ్వటం కాదు.. రేపటి గనుల్లో రత్నాలు అన్వేషించటం ! కష్టం, దుఃఖం, వేదన కానే కాదు.. సమరం, సాధన, ఆస్వాదన మాత్రమే ! బతుకంటే.. పుట్టటం, గిట్టడం కానే కాదు.. రెంటి మధ్య సాఫల్యత సాధించటమే ! మెతుకుల్ని గతకడానికేనా.. పరుల వెతల్ని తీర్చడానికి కూడా ! లైఫ్ అంటే.. ఊరు…