2019-20 మధ్య తెలుగు సాహిత్యంలో ఇప్పటివరకూ వచ్చిన క్వీర్ కథలు పోగుచేసి అచ్చువేసే పనిని తలకెత్తుకున్నాను. కాని అవన్నీ కలిపినా మొత్తంగా 20 కథలు కూడా దాటలేదు. తొలిదశలో ఎక్కువగా ఊహలు, అపోహలతో రాసిన కథలే ఉన్నాయి. చైతన్య పింగళి, హరిత, మానస ఎండ్లూరి రాసేవరకూ పెద్దగా క్వీర్ సెంట్రిక్ కథలు లేవు. అంతకు ముందువి…
సమూహాలకి హక్కులని కలిపిస్తూ చట్టం రాకముందు వీరికి హక్కులు యెందుకు వుండాలో నే ‘మౌన’ కథ రాసినప్పుడు ముఖ్యంగా స్త్రీలనుంచి వచ్చిన స్పందన యేమిటంటే యింతకు ముందు అటువంటి రిలేషన్ షిప్స్ గురించి విన్నప్పుడు, చదివినప్పుడు వ్యతిరేకత వుండేది. కానీ యీ కథ చదువుతుంటే ‘అవునుకదా యిద్దరిమధ్యా పొద్దస్తమానూ శారీరక సంబంధం మాత్రమే కాకుండా రోజువారి…
జూన్ నెల- ఎల్జీబీటీక్యూ + సమూహాల ‘ప్రైడ్ మంత్’. ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఆత్మగౌరవ ఉత్సవాలు జరుగుతాయి. సహానుభూతి ఉన్నవారు, తమ ఇళ్ళు, కార్యాలయాలు, వ్యాపార స్థలాల వంటి చోట్ల క్వీర్ సమూహాల పోరాటాలను స్వాగతిస్తూ ఇంద్రధనుస్సు రంగుల జెండాను ఎగురవేస్తారు. అంచులకి నెట్టబడిన వర్గాల స్వరాలకు వేదికని ఇస్తూ ప్రజాతంత్ర దినపత్రిక శోభ సాహిత్య పేజీ- ఈ…
LGBTQIA + సముదాయాలుగా మామీద జరిగిన శ్రమదోపిడీ, మాన, ప్రాణహానికి ఈ సమాజం దగ్గర సాక్ష్యాలు, సంఖ్యలు లేవు, ఏ గణితాలు పనిచేయవు. అందుకే మా గురించి రాయటానికి సమయమే కాదు సాహసం కూడా మా సముదాయం చేయలేదు. ఇప్పటిదాకా వొచ్చిన రచనలు మా సముదాయం నాయకుల, వారి జీవితప్రయాణాలను మా సముదాయానికి జరిగిన సంస్థాగతమయిన…
(అహ్మద్నగర్ జైలు నిర్బంధంలో ఉన్నపుడు మౌలానా అబుల్ కలామ్ ఆజాద్ తన మిత్రుడు సదర్యార్ జంగ్ నవాబ్కు రాసిన లేఖ) అనువాదం : దేవులపల్లి మదన్ మోహన్ రావు -సేకరణ : వీణ మౌలానా అబుల్ కలామ్ ఆజాద్ అహ్మద్ నగర్ కోట 1943, జనవరి 9 ప్రియ మిత్రమా! అహంభావ సాహిత్యాన్ని (జుస్త్రశీఱర్ఱష ూఱ్వతీa్బతీవ)…
దిగువ మధ్యతరగతి కుటుంబంలోనే పుట్టినప్పటికీ, పేదల ఆకలి కడుపుల కేకలు బాగా విన్నవారు. సమాజంలోని అజ్ఞానాన్ని, అశాస్త్రీయతను తొలగించాలని కొన్ని దశాబ్దాలుగా తన ఆలోచనలతో, అక్షరాలతో అనునిత్యం పోరాటం చేస్తున్నవారు. అన్నింటికీ మించి శ్రామికులు, కార్మికులు, కర్షకులు, చిరుద్యోగులకి ఆప్తులు పతివాడ నాస్తిక్. సమసమాజం కోసం ఆయన కంటున్న కలలు, కోరుకున్న మార్పు ఆయన కవిత్వం…
‘భారత్ మాతాకీ జయ్య్!’ పెద్దగా అరిచాడు. అలా అరిచినప్పుడు అతని కంఠనాళాలే కాదు, కంఠం కూడా వుబ్బింది. కళ్ళు యెర్రబడ్డాయి. కరుచుకున్న పల్లు టకటకలాడాయి. ముఖమయితే బాగా పిడిచి ఆరబెట్టిన బట్టలా యెక్కడికక్కడ వుగ్గులు పడిరది. రోడ్డుమీద గుడ్డలు చించుకున్న అతణ్ణి చూసి ‘దేశభక్తుడు’ అన్నారు కొందరు. ‘తెలంగాణ మాతాకీ జయ్య్!’ మళ్ళీ అరిచాడు. పిడికిలి…
పొద్దున వాకిట్లో పువ్వు తెల్లగా నవ్వితే నువు గుర్తొస్తావు తలుపు తీసినప్పుడు అదాటున పిల్లతెమ్మెర తోసుకొస్తే నువు గుర్తొస్తావు అమ్మ భుజం మీద వెనుతిరిగి పాప చేతులూపినపుడు నువు గుర్తొస్తావు వానాకాలం చినుకుల్లో వెచ్చని అరచేతుల తేనీటి ఆవిరుల మధ్య నువ్వు గుర్తొస్తావు ఎవరూ లేని రోడ్డు మీద ఒక్కణ్ణీ నడచి వెళుతున్నప్పుడు నువు గుర్తొస్తావు…
రేపో ఎల్లుండో లేదా మరికొన్ని స్వల్పకాలపు దినాల్లోనో మన ప్రయాణం ముగిసిపోవచ్చు కానీ మన దారిలోని గాలిపాట చెట్ల సంగీతం నిరంతరం కొనసాగుతూనే ఉంటాయి మన జ్ఞాపకాలు అంతే ప్రయాణపు హడావిడిలో వేగిరపు జీవితం దారిలో ఎన్నెన్నిటినో చూడకుండానే జీవితంలోకి ఒంపుకోకుండానే వదిలేసామో కదా తొలి జోరువానకే పరుగులు పెడుతున్న జీడివాగును చూశావా అడుగులేయడం నేర్చుకున్న…