Category సాహిత్యం-శోభ

కౌముది కుసుమం విరిసింది!

అంబరమంతా సంబరాలు కౌముది కుసుమం విరిసిందని! అంబుధి అంతా కేరింతలు పున్నమి రేడు తనవాడేనని! వేడి పుట్టించిన సూరీడు చీకటి దివ్వెను చూసి కాస్తంత సెద తీరాడేమో? వెన్నెల చూపించిన అమ్మ కమ్మటి బువ్వను తినిపించి కొండంత మురిపించిందేమో? మురిసిపోయిన కలువ చంద్రిక రాకతో అలుక వీడిందేమో? మదనుడు మల్లెలమాలల సాయం అక్కరలేదన్నాడేమో! జటాజూటధారి సిగలో…

వోటర్లారా ! మేల్కొనండి!!

ప్రజాస్వామ్య పాలనలో పార్టీల దండు యాత్రలో కై దండల కండువాల తల గుండుల జాతరలో సాగుతుంది సానుభూతి పర్యాటన యాత్ర. అటు ఇటు కానీ సూత్ర పాత్రులు వినయ విధేయతొత్తుల కాకుల కేకలు బాకాలు, భజంత్రీలు పూజలు, పురస్కారాలు ఇదీ ! వోటర్లను ఆకట్టుకునే కనికట్టు తమ తమ పార్టీల విజయానికి పనిముట్లు జనం ఛీ…

ఆవ్వ సుద్దులు

అసలే ఇది జనారణ్యం మానవమృగాలు సంచరిస్తాయ్‌ అ‌శ్రద్ధ వద్దు, జెర్రంత భద్రం బిడ్డా ! అడుగడుగునా  కాయం మీద కామనేత్రాలు నిఘా పెడతాయ్‌ ‌నిర్లక్ష్యం వద్దు,కాసింత కనిపెట్టుకో ప్రధానకూడళ్లలో నిర్లజ్జగా ప్రేమంటూ కక్షగట్టి వేటేయ మధపుటేనుగలు మాటేస్తాయ్‌ ఉపేక్ష వద్దు ఇంత సోయించుకో నిర్జనతావుల్లో అధనుచూసి నీ మర్మస్థానాన్ని కొల్లగొట్టేందుకు మేకవన్నెపులులు కాపు కాస్తాయ్‌ ఉదాసీనం…

పోరు పిడికిళ్ళు

కులం కత్తుల సాముచేసి తల తెగిపడ్డ మొండాలతో మనువుకు నైవేద్యం పెట్టండి మతం మంటలు రాజేసి దహించిన చితాభస్మంతో విగ్రహాలను ఆరాధించండి ఆధిపత్య విషం వెళ్లగక్కి చచ్చిన పీనుగల ఎత్తుకుని ఆలయ ప్రదక్షిణలు చేయండి నిరంకుశ కొరడా జులిపి చిందిన నెత్తుటి ధారలతో పాప పంకిలం కడిగేసుకోండి నల్లచట్టాల పలుగు వేటేసి బతుకుల నిలువునా కూల్చి…

తెలంగాణ జాతిపితకు జేజేలు

‘తెలంగాణ ఆశా జ్యోతి మహోద్యమ రథ సారధి మానవ హక్కుల వారధి ఉన్నత విలువల జీవనది యావత్‌ ‌జాతికి మార్గదర్శి కొత్తపల్లి జయశంకర్‌ ‌సారు స్వరాష్ట్ర సాధన ధ్యేయంగా సకలజన ఉన్నతి సమస్తంగా నిత్య కృషిచేసిన దార్శనికుడు తెలంగాణ పట్ల జరుగుతున్న అన్యాయాలు అసమానతలపై ధిక్కార స్వరమెత్తిన విప్లవుడు తొలి,మలి దశ ఉద్యమాలకు బాసటగా నిలిచిన…

ఆమె ఎన్నో…

ఆమె దాగేకొద్ది ఆ పరిచయానికి రుచెక్కువ. గొంతు దూరమయ్యేకొద్ది ఆ మాటలకు మత్తు ఎక్కువ. ఆమెలో మునిగేకొద్దీ ఆ లోతుకు దాహమెక్కువ. కాలం గడిచేకొద్దు ఆ జ్ఞాపకాలకు జీవమెక్కువ. ఆమెను చెప్పుకునేటప్పుడు మనసుకు వేగమెక్కువ తప్పుకుపోయేటప్పుడు ఆ బంధానికి భారమెక్కువ. ఆమెకు పంచేటపుడు భావాలకు భాధ్యతేక్కువ. పక్కనేఉన్నప్పుడు ఆ రోజంతా తీపెక్కువ. ఆమెను వ్రాసుకునేటప్పుడు కవితకు…

సమయం ఉందా?

మది హూంకరించిందేమో? మనసాక్షి కళ్ళు తెరిచిందిమో? పాపాల పుట్టలు పగిలి శాపాల తాపాలు రగిలాయో? పరితాపాల గుట్టలు కదిలి చింతల సెగలు కదిలాయో? భూమి కృంగుతున్న భావమో? భారపు పగ్గం తెగుతున్న భావనో? పాషాణపు మదిలో భూకంపాలు వచ్చాయో? జల ప్రళయాలు కలిగాయో? రాకాశపు మతిలో మనసు తడి తెలిసిందో? మమత జడి కురిసిందో? ఇంకిపోయిన…

మన ఆశయాల్లోంచే…

హృదయాలు హద్దుల్ని చెరిపేసుకొని ఆర్ద్రత భాషలో సంభాషించుకొనే సమయాలు మన ఆశయాల్లోంచే ఆవిర్భవించాలి… మన సౌభ్రాతృత్వపు చూపుల ధాటికి మతమౌఢ్యపు మహమ్మారి చేష్టలుడిగిజి మొహం చాటెయ్యాలి- సంకుచిత పరిధులు సతతం మాయమవ్వాలి… మోడువారిన సమైక్యత చెట్టు మళ్లీ చిగురించడానికి మనమే తొలకరులు కావాలి… మన హృదయోద్యానాల్లో మానవత్వపు ఆమని మనసారా విరబూసి మనిషితనపు పరిమళాల్ని మనచుట్టూ…

ఉన్నోడికే ఉన్నదంతా!

ఉన్నతవర్గాల మనుషుల మనసులు అణగారిన వర్గాల మనోభావాలను గంభీరంగా దెబ్బిపొడుస్తుంటాయ్‌ ‌వాన్ననిచిపెట్టాలనే కుటిలత్వాన్ని పైత్యంగ మార్చుకుని ఓ వికారాన్ని కనుసన్నల్లోనే ఒలికించే కుటిలవర్తనులు కులాలకుంపట్లనెపుడు రాజేసే రాతిమనుషులు వాళ్ళకెందుకో ఎంత చదివిన బుద్ది వికసించదు పెత్తనం చేయడమైతే చేతగాదిపుడు కానీ మాటలతోనే చిత్రవధ చేస్తున్న మహాజ్ఞానాన్ని ధరించిన మనువాద ఛాందసవాదులు సందుదొరికితే చాలు కులగజ్జిగాళ్ళ కళ్ళు…