ఒక ఉద్యోగి లంచం తీసుకుంటే అది ఆ వ్యక్తి తప్పా, లేక లంచం ఇవ్వకపోతే పని జరగని వ్యవస్థదా? ఆ వ్యవస్థలోని ఏ ఒక్క ఉద్యోగినో పట్టుకుంటే అవినీతి అంతమవుతుందా? కెవి నరేందర్ రాసిన ‘జెర్రి’ కథ ఒక అవినీతి ఉద్యోగి జీవితంలో జరిగిన పరిణామాల ద్వారా ఈ ప్రశ్నలన్నింటినీ మన ముందుకు తెస్తుంది. కథ…
మెరుపు తీగెలు “వార్రావొచ్చు” అంది సుబ్బు. “ఆఁ?” అన్నాను. “తొందరగా యింటికి వెళ్ళాలి” సెల్‌లో టైమ్ చూసుకుంటూ కాస్తంత ఆందోళనగా అంది. నా మొద్దు బుర్రకి పరాకున అర్థం కాలేదు. “వారొస్తే, యెక్కడున్నా వొకటే… అయినా వారొస్తే గిస్తే ముందు బార్డర్లో వస్తుంది” అన్నాను. “వదినా, జోకులు వద్దు. ఆ వార్ కాదు మా వారు”…
చెమ్మ: వారాల ఆనంద్ ‘‘అనాదిగా వెలి వేయబడ్డ నేను/ వెలిగించి అంధకారానందాన్ని తగలబెడుతున్నాను/ నా వెంట ఆత్మవిశ్వాసపు అన్నలు/ ఆత్మాభిమానపు అక్కలు/ పూలు మొగ్గలు నా సైన్యం’’ ఈ కవిత చదివితే జ్వలిత అంటే ఎవరో కవిగా తానేమిటో తెలిసిపోతుంది. సాహిత్యం కొన్నిసార్లు మనసుకు సాంత్వన ఇస్తుంది. మరికొన్నిసార్లు కలవరపెడుతుంది. ప్రశ్నలు వేస్తుంది. అలవాటుగా ఆలవోకగా…
ఆ వేసవి సాయంత్రం శిఖరాంచున ఆమె ధ్యానముద్రలో ఉంది సుడులు తిరిగిన ఆమె నల్లటి కురులు నింగిని నేలను ఏకం చేస్తూ చీకటై…చిక్కటి నిశ్శబ్దమై …పరుచుకున్నాయి భావోద్వేగాలు జొరబడలేని ఎక్సోస్పియర్! శూన్యంగా ఉన్నంత మాత్రాన శాంతంగా ఉన్నట్లు కాదుగా ... యుగాలుగా రాళ్ళ మాటున అణచి పెట్టిన ఒత్తిడి అగ్నిపర్వత గర్భాంతరాళాన్ని చీల్చుకుని బయటపడింది గుండె…