“నేనొక దుర్గం!నాదొక స్వర్గం! అనర్గళం, అనితరసాధ్యం నా మార్గం;” “1930 దాకా తెలుగు సాహిత్యం నన్ను నడిపించింది.ఆ తర్వాత నుంచీ దాన్ని నేను నడిపిస్తున్నాను.తెలుగు సాహిత్యానికి సంబంధించినంత వరకు ఈ శతాబ్దం నాది”అంటూ తన అక్షర ప్రభావ ప్రస్థానపు ఆత్మవిశ్వాసాన్ని ప్రకటించారు శ్రీ శ్రీ.ప్రపంచం ఆర్థికమాంద్యంతో తల్లడిల్లి ఆకలితో అలుమటిస్తున్న 1930-1940 మధ్యకాలంలో సామాన్యుల వ్యథలను…
ఒక తెల్లటి వెలుగు మేఘం ఇంకో బూడిద రంగు మేఘంలోకి తనని తాను ఇముడ్చుకుంటూ గుంభనంగా అంతర్థానమవుతూ… ఒకవైపు ఆకసం నీలిలో కుంచెతో తెల్లటిచారలు ముగ్గు పరిచినట్టు… పిచ్చి మొక్కలు గడ్డి ఎగుడుదిగుడుగా పైకి పైపైకి సందున్నచోటల్లా గుట్టపైకి పాక్కుంటూ ఎటో… మరోవైపు జనారణ్యం కూడా..!! మొహాలూ కాళ్ళూ గుంపులుగా… రోడ్లూ అడ్డాలు దుఖాణాలూ మాల్స్……
సమయం కాలపు దుప్పటి కాల శిశిరంలో రాలిపోయే మహా వృక్షం మానవ శరీరం వసంతోదయం నిల్వదు కలకాలం సమయమేవ్వరికీ కాదు శాశ్వతం ఊప్పోంగే బలం లేక్కచేయని గర్వం కోర్కేల రేక్కలతో ఎగిరే నరుడి దాహం ఇవీ కావు జీవితం కు పరమార్ధం స్వార్థభాస్వరం కీర్తిని చేయు దగ్దం సమయమేవ్వరికీ కాదు శాశ్వతం వసంత చిగురు చూసీ…
కాళోజి అంటే విప్లవ దుంధుభి కాళోజి అంటే ప్రజా కాహళం కాళోజి అంటే జనం వెంటనడిచే రక్షణ కరవాలం కాళోజి అంటే యాస కూడా ప్రజల భాష అతడి కవిత శ్వాస… తెలంగాణ అస్తిత్వ నేత పోరాటాల సంఘీభావ యోద్ధ అతడి జయంతి తెలంగాణ యువతకు స్ఫూర్తి అనార్థుల వేదన వాదనల గీతి రేడియమ్ 9291527757
మనుషుల మనసుల ముసుగుల మొఖాల లోపలి మెకాల రకాల కకావికల వికార విలీనాల అకాల క్షోభల పాపాల ప్రాయశ్చిత్తాల దుఃఖాల ముద్రల నిద్రల ఛిద్రల అభద్రతా ఫలితాల ఒకే గాటికి తాడులు అల్లుతూ చెల్లుతు చెబుతూ చూపుతూ గుచ్చుతు గెచ్చుతు నచ్చుతూ ఆత్మన్యూనతల హాలాహలాల పరాకాష్టల మనోకాష్టంలో… నీ వెయ్యితలలనే ముళ్ల పొదలను గెంతుతు చిందుతూ…
నువ్వు శిథిలాల్లోకి తోసినంత మాత్రాన / నేను విలపితను కాదు/ విచ్చుకునే వికసితని అని బ్రహ్మ జెముళ్ల ముళ్ల గాట్లని తట్టుకుంటూ మొక్కవోని ధీరతను స్రవంతి విముక్త కవితలో ప్రకటించారు. ఎన్నో కన్నీళ్లని దిగమింగి, ఇంకెన్నో అవమానాలను గర్భంలో దాచుకుని, ఎన్నెన్నో అనుభవాలను పునాదిగా పూర్చుకుని అంతరంగాన్ని మెలిపెట్టి పిండేసిన దుర్భర విషాదాన్ని హృదయ ద్రావకంగా…
కారు మబ్బుల్లో..కమ్ముకున్న చీకట్లలో.. సాగుతోంది నా ప్రయాణం దారి చూపడానికి చంద్రుడు కూడా లేడు బహుశా ఈరోజు అమావాస్య నేమో అయినా ఆగదు నా ప్రయాణం..నా చుట్టూ భయంకరంగా కమ్ముకున్న చీకట్లు అయినా నాలో అణుకు లేదు బెణుకు లేదు చేతిలో ఓ నిప్పు కాగడ పట్టుకొని ఛాతి నిండా ధైర్యంతో ముందుకు సాగుతోంది నా…
ఆయుధం అనివార్యమైన చోట అస్త్ర సన్యాసం వట్టిమాట రాయపూర్ ఎడతెగని చర్చంతా నీ దోపిడీ కోసమే మమ్మల్ని నిర్మూలించేందుకు నీ కుప్పిగంతులు ఐదుదశాబ్దాల క్రితమే నక్సల్బరీ వసంత మేఘ ఘర్జనకు మా చేతుల్లో ఆయుధాలు చిగురించాయి మా నోళ్ళల్లో ప్రజాకవుల పాటలు పల్లవించాయి కోరన్న మంగన్న వెంపటాపు పంచాది పాణిగ్రాహిల అమరత్వమే మమ్మల్ని సాయుధం చేసింది…
వంద మైళ్ళ వేగంతో లోతైన ఇష్టంతో సంవత్సరాలుగా వెనుకేసిన చెద పట్టని మోపుల కొద్ది మాటల్ని, రోజూ పంచుకున్న తుప్పు పట్టని గంపల కొద్ది ఊహల్ని, పరోక్షంగా వ్రాసుకున్న కవితలతో ప్రత్యక్షంగా పంచుకున్న సమయంలో ఓ ఇష్ట కవిత్వం మనసారా చేతికి అంది ఆమెపై మనసు కట్టుబడికి అందిన గొప్ప లాభం .. గౌరవం…మర్యాద…అభిమానం ప్రతి…