‘అధికార పీఠం ఎక్కింది మొదలు అప్రజాస్వామిక చర్యకు పాల్పడే దుష్ట పాలకుల కట్టడి చేయకుంటే నిరంకుశ ప్రభుత్వం కూల్చకుంటే జాతి అస్తిత్వ సమస్తం ప్రశ్నార్థకమే దేశ భవితవ్యం అంధకారబంధురమే అందుకే…ఇకనైనా కార్మికులారా…కర్షకులారా చెమట చుక్కల శ్రామికులారా సార్వత్రిక సమ్మెకు కదలండోయ్ బాధితులారా…పీడితులారా బాధాతప్త బహుజనులారా ఎర్ర పిలుపందుకు తరలండోయ్ కష్టజీవులారా..కర్మవీరులారా భగభగ మండే సూర్యుల్లారా నిప్పు…
రెండు తీరాల్ని కలుపుతూ.. కదల్లేని పొడుగు కాళ్లను ధరిస్తూ.. మౌన మునిలా నిశ్చలంగా నిలుస్తూ.. పాములా అష్ట వంకర్లు తిరుగుతూ.. జనాన్ని ఓపిగ్గా ఒడ్డుకు చేర్చుతూ.. రవాణాకు తన వీపునే అందిస్తూ.. చక్రాల బండ్ల కాలుడిని భరిస్తూ.. దశాబ్దాల చరిత్రకు సజీవ సాక్ష్యమై.. ప్రగతికే వారధైంది ఊరి వంతెన ! చీకట్లో వారధికి నక్షత్రాలే మిత్రులు…
నెలకొక్కమారు నీవు ఉదయించలేని సూర్య బింబాన్ని విసర్జిస్తావు బొట్లు బొట్లుగా…. నెలకొక్కమారు నీవు శిశిరాన్ని వదిలి వసంతాన్ని ఆహ్వానిస్తావు మారాకులాగా… అప్పుడప్పుడు కడుపునెవరో మెలిపెట్టినట్టు ఉండచుట్టుకుపోతావు అనుమానపు చూపు తాకితే తప్పేదో చేసినట్టు తలదించుకుంటావు అప్పుడు నీలో పై నుండి గంగా,సింధు నదులు కింద నుండి ఎర్ర సముద్రం సమాంతరంగా ప్రవహిస్తాయి నిజమమ్మా… నీవిపుడు చూడకూడని…
ఇదీ యుద్ధమే. ఎదురుపడని ముఖాలు ఎదసరిహద్దుల్లో మోహరించిన ప్రేమమేఘాలతో యుద్ధరంగాలు. మనసు ఓటమిని కర్కశంగా ఇష్టపడే కాలం మనిషి నమ్మకాన్ని పాతిపెట్టె దుశ్చర్యకు పక్కనే ప్రేమను దాచిపెట్టే మనసుది ప్రతిచర్య. అపరిమిత వేగాభిమానమే అణ్వాస్త్రం. అనిర్వచనమైన ఇష్టానుభవమే క్షిపణి. జయాపజయాలు సరిసమానాలైన అనివార్యశ్చర్యాలు. నిర్మానుష్యమైన నిశబ్దసంగ్రామంలో కళ్లెదుటే ప్రాణంపోగుట్టున్న రోజుల్లో తలపోసిన భావాలు తలకొట్టుకుని పునరంకితం…
ఎదో ఒక చట్రానికి కట్టిన ఊహే కావచ్చు అదిగో తలుపు తడుతూ ముడుపు కడుతూ చూడ చక్కని ఒక శవం బొమ్మ! అనిశ్చితి లోంచే అటువైపు అటుగా కనుసైగల్తో క్రమరాహిత్యాన్ని కోల్పోతూ తర్జనభర్జనలు పడుతూ… ఒక గోడనో బల్లనో గుద్ది చెప్పే గొంతు కోట్లాది మంది తరపున ఉంటానికి వింటానికి ఎమైనా కాల్పనిక కథో చారిత్రక…
ఆధిపత్యాల పోరు అంతం కాదా యుద్ధం కూటముల కుట్రల పంతం కాదా! తను పట్టిన కుందేలుకు ఇంకా మూడు కాళ్లేనా హిట్లర్,ముసోలిన్ సరసన పుతిన్ తిరగబడి ఎగబడదా ఉక్రెయిన్! సమత, సామ్యవాదాల రష్యా! మర ఫిరంగుల అగ్ని వర్షాలు అమాయక ప్రాణుల రక్తపాతాలు! సమరంలో సామాన్యులు సమిధ లై పోరాదు శాంతి కపోతాల రెక్కలు తెగి…
బానిసలంటే… దోపిడీ పీడనలో అణిచివేత రాపిడిలో నిర్భందాల నీలి నీడల్లో నియంతల పదఘట్టనలో మగ్గువారు మాత్రమే కాదు వీరుల వారసులమని త్యాగానికి ప్రతీకలమని దేశ భక్తికి మారుపేర్లమని బాధ్యత గల పౌరులమని ఉత్తపుణ్య ముచ్చట్లు వల్లించి ఊరేగేవారే సిసలు గులాములు శాంతిని కాంక్షించని స్వేచ్ఛను శ్వాసించని మార్పును స్వాగతించని సమైక్యతను స్వప్నించని చాందసులే నికార్సు దాసీలు…
అన్యులెవరూ అందించలేనిది అంతరంగంలో జనించేది ఆత్మవిశ్వాసం. విజయసోపానాల అధిరోహణకు, సమస్యలతో సమరానికి మూలసూత్రమదే. ఆటంకాల కంటకాలను ఛేదించి, ఆశయాలకు ఆయువు పోస్తూ, సమస్యలను సాధింపచేస్తూ, లక్ష్యాన్ని చేర్చే ధీరత్వ మంత్రమది. నిస్సహాయ ఒడిలో ఒదగక సుఖశాంతులతో జీవించడానికి, నీరవనిశీధిలో గోరంత వెలుగు చూపడానికి తోడ్పడే ఇంధనం, లక్ష్యం దిశగా నడిపే దివ్యత్వమయిన ఆత్మవిశ్వాస బీజాన్ని మనసులో…
చాలారోజులైంది నన్ను నేను కలుసుకుని కలవడం ఇష్టం లేకేం కాదు బతుకు చక్రంలో బందినై బయటకు రాలేక బానే ఉన్నాను బానే తిన్నాను ఐనా ఏదో తెలియని వెలితి అందరిలో ఉన్నాను అందరితో ఉన్నాను ఎందుకో నాతో నేను ఉండలేకపోయాను అందరికీ సమయమిచ్చాను ఎందుకో నాకు నేను సమయం ఇవ్వలేకపోయాను అందరూ మెచ్చిందే చేశాను నాకు…