స్వేచ్చా కపోతమా స్వచ్ఛమైన శ్వేత సౌధమా ఎగిరొచ్చి నా హృదిలో వాలిన నేస్తమా వసంత ఆగమ నాన నా తోటలో విరిసిన పుష్పమా ఆశల పల్లకిలో అందమైన అబద్దమా ఆకాశమంత నా మదిలో అంతులేని ఆనందమా లిప్ల కాలంలో మాయమైన ప్రియతమా కనుల కొలనులలో నిశ్శబ్ద కన్నీటి ప్రవాహమా నా స్వప్నలోకాన్నుంచి నిష్క్రమించి నన్నే కాకిని…
భూమి కోసం… భుక్తి కోసం మాతృభూమి విముక్తి కోసం మట్టి మనుషులు సమైక్యమై ఉద్యమించిన పోరుగడ్డ ఇది అణిచివేత వెట్టిచాకిరిలను వ్యతిరేకిస్తూ సకలజనావలి సాయుధ పోరెత్తిన రణ క్షేత్రం ఊరూవాడలు కదం తొక్కి నిజాం నవాబుకు నిలువున సమాధి కట్టిన సమరాంగణం సామాన్యులు సమర సింహాలై రజాకార్లు దొరల గూండాలను తరిమికొట్టిన పరాక్రమ నెలవు బండెనక…
తుషారాల తునుకులు తళుకుమంటూ మెరుస్తూ! అంబరం నుండి అమ్బుదిలోకి జారుడు బల్లలు ఆడుతూ! మబ్బుల గోడల మధ్య చిన్నటి కైపులు పోతూ గవాక్షాన్ని తెరచిన వెన్నల రేడు! చిత్రంగా సైగలు రువ్వుతూ! చిక్కటి చీకటి నభములో వెండి తీగలు జిగేలుమంటూ! వెలుగు గీతలు చేసి సన్నటి తుంపరకు తోవచూపుతూ! పచ్చటి సన్నజాజి పందిరి గుబాళింపు తాలింపు…
మనిషెప్పటికి మారనితనాన్ని ముసుగేసుకుని మొండితనాన్ని మెడలేసుకుని మొరటుతనాన్ని వీడక మోడువారుతున్న వృక్షమై కూలుతున్న బతుకుతో ఊతంకోసమెదురుచూసే బేలచూపులతో బిచ్చగాడౌతున్నడు ఎంత కష్టంజేసిన బతుకుబండక్కడే కూలవడ్డది ఈతిబాధలెన్నైనా ఈదుతునేవున్నా దేహన్నంతా నలుగొట్టుకున్నా దాహంతీరక తీరంచేరక గొంగడక్కడే పాతుకుపోయింది అప్పులకుప్పలు కాళ్ళకు సంకెళ్ళైనయ్ ఎంతదూరంబోయిన ఎంటాడతనె వుంటయ్ గుండెల దిగులైతే తోయనితనాన్నంటించి నిద్రనంతా ఆమడదూరం విసేరేసింది పాడుబతుకుంతా ఆగమాగమయితుంటే…
కాలం మనకు కనిపించదు మనం చెప్పినట్లు వినదు మనం చెప్పినట్లు నడుచుకోదు మనం ఆగుమంటే ఆగదు! కాలం మంచి చెడుల తీర్పు మానవ నడవడికల మార్పు రాళ్లమీద నాగరికతల చేర్పు యుగయుగాల చరిత్రల కూర్పు! కాలం చేస్తున్న మాయలు మనం చూస్తున్న అద్భుతాలు ఉదయ అస్తమానాలు కాల పరిణామ గమనాలు! నిరంతర ఆగమన నిష్క్రమనలు అవతరించడం…
చుట్టూ పచ్చని చెట్లు ఎన్ని ఉన్నా ఎండిన ఆ చెట్టుపైనే వాలుతుంది గొంతు…. ఆకుల్లేని కొమ్మల మధ్య ఒంటరితనంతో పూతే లేని ఏకాంతంలో కన్ను, కాలు ఆ వైపుగా ఎగిరి ఆలోచనల గూడులో కలల కాపురమక్కడే. గాలికి కొమ్మలు కొరకోరలాడినా వేడికి చెట్టు చిటచిటలాడినా ఎండిన మేనుపై కూతను పూతగా రాస్తూ కూని రాగంతో సేవ…
కష్టాల బండరాళ్లు నా గమ్యాన్ని నిరోధిస్తోంటే, పోటెత్తిన భావాలన్నీ పొర్లుకుంటూ వచ్చి మదిగోడలపై పరచుకోగా, కునుకు రావడంలేదు కంటిమీదకు. కన్నీటి నదుల్ని, వెతల సుడుల్ని గర్భాన్ని దహించే క్షుధానలాన్ని దాచుకొనే శక్తి ఉన్న నా మదిలో ఏదైనా చేయాలి, ఏదో చేయాలనే తపన మస్తిష్కాన్ని దొలిచేస్తోంది. నిరంతర స్పర్శతో పాషండులను సైతం మృదువుగా మార్చే స్నేహగుణం…
బతుకు ఆటలో మెతుకు వేటలో అనుక్షణమూ ఆరాటంతో బ్రతుకంతా పోరాటంతో భారమైన బానిస బతుకులు కొందరివైతే, మమతలన్నీ మాసిపోయి నీతిపూలన్నీ వాడిపోయి మానవతలన్నీ మండిపోయి పైకి మనిషితత్వం లోలోన రాక్షసత్వంతో రంగస్థలాన్ని మరపించే నటనతో కూడిన జీవనం సాంగిచే బతుకులు ఇంకొందరివి. అవసరంకోసం మనుషులను అవకాశాలకోసం సందర్భాలను అడుగడుగునా సృష్టించుకొనే ఈ సృష్టిలో, నాటికి నేటికి…
పచ్చని నీటి రంగులతో భూకాన్వాస్ పై తన నాగలి కుంచెతో అద్భుత ఊపిరి కళాఖండాల్ని సృష్టిస్తాడు ఈ కర్షక కళాకారుడు మొదట గీస్తాడు తలంపై పొలాన్ని చక్కగా చారలు చేసి చల్లుతాడు మొలకెత్తే రంగులను.. ఆపై ఒక తడి అలను అలా జిలకరిస్తాడు అంతే! ఒక నిఖార్సైన కళాజీవి మస్తిష్కంలోకి ఈ ప్రపంచం తీసుకోబడి చిలికి…