Tag telugu kavithalu

మొఖం సూర్యుడు

దహన సంస్కారం చేస్తున్న బూజు పట్టిన వ్యాపకాలకు హితం కోసం పాటుబడుంటే వ్యక్తిగతం పక్కన పెట్టుంటే అందరం స్వేచ్ఛా గీతాన్ని ఆలపించే వాళ్ళం అధికారం నిరంకుశత్వాన్ని పునర్నిర్మిస్తూ దేనికై పాకులాడామో మొదటికి తెస్తుంది తప్పుల కాలాన్ని వదిలి గాలిలో నడిచినందుకే శరీరాల్ని వదిలేసినందుకే బుద్ధిని నియంత్రించక ఊగిసలాడించినందుకే అవకాశం కమ్ముకొచ్చిన మేఘం కదా నిరంతర పోరాటమే…

ఉషాపుష్పాలు

కల్తీ సామ్రాజ్యం ఆరోగ్యానికి తూట్లు భాగ్యనగరం విష గుళిక కవితా ప్రహేళిక వజ్రపు ముక్క హైడ్రోజన్ రైలు పట్టా లెక్కింది చూడు కస రహితం పదవి కాంక్ష కోట్లకు అధిపతి మనీకి రక్ష తారా లతలు నీలినభాంగణాన ఉషా పుష్పాలు ముఖ రేఖలు దిద్దుబాటు పలక అద్దం లో అందం -రేడియమ్ 9291527757 

యశస్విని కావాలి

Yashaswini is wanted

కన్నవారి మది “ఆనందడోలికలూగే” “సిరులొలికించే” మోము, అరవిందములవంటి కోమల హస్తాలు  కలిగి, ఆత్మీయ సౌగంధికలను అందించే అంతఃసౌందర్యం ఆ జవ్వని సొంతం. అపర “వాగ్దేవి”యైన ఆమె రసనపై నర్తించే ప్రతి పలుకూ మధువులొలికే వాగమృతమే, ప్రతి అడుగూ ఆదర్శభరితమే. మమతలుపంచే ఆమె లోచనాలు వెన్నెలకాంతులు కురిపిస్తూ, అనురాగసుధలనందివ్వగా, అధరాలపై తారాడే “చంద్రిక”లాంటి దరహాసంతో భాసించే సమధిక…

ఎండ్ ఆఫ్ ది బిగినింగ్!

End of the beginning!

ఇక వద్దనిపిస్తుంది బలవంతంగా లాగే తరుణం చాలనిపిస్తుంది ఉంటాను తేలికపాటి రెప్పలపై వాలుతాను ఏ సన్నని తీగలపై వర్షం వెలిసిన తర్వాత కునికి పాట్లు తీస్తూ ఏ మూలనో… ఇంకా రాలేదా తలుపు తీయలేదా ఇంట్లోకి పిలవలేదా వసంతాలకై వేటలు.. వెన్నెలకై వెతలు ఎవరిని చూసినా ఏ తలం చరిచినా అవే మాటలు అవే కూతల…

మరణం

మరణాన్ని గురించి ఎంతన్నీ రాయగలం అది అక్షయం క్షణ క్షణం మరణం వెంటాడని ప్రాణముంటుందా వదలని నీడ మృత్యువు కడియ చేతి , బొట్టు బిళ్లలా మృత్యువెప్పుడు మనిషి చుట్టే చివరి మజిలీ ప్రతి జీవికి ఒక సవాలే తుది శ్వాస ఔషధ చేదు గుళికే వృద్ధులకు మృత్యువు తపస్సు దైవములాంటి మరణాన్ని దూషిస్తారు గానీ మరణాన్నీ ప్రేమిస్తే జీవితాన్నీ జీవించడమే మర్చిపోతాం మృత్యువే లేక మనిషి గాథలు శూన్యవిలువలు మరణము ఏ ఘటనకి అధికరణమో ఎవరి కీ తెలుసు...? జీవిత మహా గ్రంథములో చివరి పేజీ కాదు మరణం మృత్యువనంతరం జీవితముంది జ్ఞాపకాల దొంతరలో నవోదయముంది అఖిల లోకానికి మరణం నవాబు ఆనందం దానికి గరీబు మరణం కాదు దుష్మన్ జీవించడమే ఇప్పుడోక పరిషాన్ డా.ఐ. చిదానందం చరవాణి - 880144335

మరణాన్ని గురించి ఎంతన్నీ రాయగలం అది అక్షయం క్షణ క్షణం మరణం వెంటాడని ప్రాణముంటుందా వదలని నీడ మృత్యువు కడియ చేతి , బొట్టు బిళ్లలా మృత్యువెప్పుడు మనిషి చుట్టే చివరి మజిలీ ప్రతి జీవికి ఒక సవాలే తుది శ్వాస ఔషధ చేదు గుళికే వృద్ధులకు మృత్యువు తపస్సు దైవములాంటి మరణాన్ని దూషిస్తారు గానీ…

వృక్షరోదన !

The tree cries

నీడనిచ్చే నేను మోడయ్యాను! మోడైనా కూడా గూడయ్యాను ! మోడుబారకుండా రక్షించు వాయు కాలుష్యాన్ని తొలగించు! నీడనిస్తున్నా.. పట్టించుకోవు! కూడు నిస్తున్నా.. రక్షించు కోవు! నేను వదిలే గాలి కావాలి కానీ నన్ను మాత్రం గాలికొదిలేస్తావ్!? నన్ను నరికే ముందు నీ వంక జాలిగా చూస్తున్నా.. నీ మనసు కరగదే? జడ పదార్థం లా చూస్తూ ఉంటావే? నీ జడత్వమే..…

శాంతి కపోతాలు ఎగరాలి..!

రెక్కలు విప్పుకున్న సామ్రాజ్యవాదం మితిమీరిన రాజ్యకాంక్షతో మానవీయతను విస్మరించి రగిలించే యుద్ధజ్వాలలు ఆరని అగ్నిజ్వాలలై రావణకాష్టంలా మండుతున్నాయి! ఆధిపత్యం కోసమో, ఆక్రమణల కోసమో ఆత్మరక్షణకో, ఆయుధాల విక్రయాలకో సాగించే యుద్ధోన్మాద చర్యలు ప్రళయ భీకర యుద్ధాలుగా మారి సృష్టించే మారణ హోమాల్లో జనజీవనం ఛిద్రమైపోయి చిన్నారులు, మహిళలు, వృద్ధులు తుపాకుల తూటాలకు బలియై నెత్తుటి మడుగుల్లో హాహాకారాలు చేస్తూ మృత్యువు ఒడిలో…

నీవు  ఉన్నావనే అనుకుంటా…

నీవు ఉన్నావో లేదో తెలియదు ఏ ఎదురు కాల్పుల్లోనో ఎంతోమంది మరణించారని తెలిపినపుడు ఏ పేపర్లోనూ ఎవరి పేరూ లేదని, నీవు ఇంకా ఉంటావనే అనుకుంటా! గుర్తించినవి బంధువులింటికిపోగా గుర్తెరగనివి గుట్టగా పూడ్చేసినా కూడా నీవు ఇంకా ఉన్నావనే అనుకుంటా ఏ కొండల మాటునో మెరుపులు మెరిసినప్పుడు ఏ మబ్బుల చాటునో ఉరుములు ఉరిమినప్పుడు చీకటి…

క‌విత్వపు కూడ‌లి…

స‌మాజ సంబంధాల‌ను ప్ర‌తిబింబింప‌జేసే భావోద్వేగ రూపం క‌విత్వం. మాన‌వ సంబంధాలు అంత‌రించిపోతున్న ప్ర‌స్తుత ప‌రిస్థితుల‌లో మాన‌వ ప్ర‌వృత్తుల‌ను స‌రిచేయ‌డానికి క‌వి చేతిలో ఉన్న క‌విత్వమే బ‌ల‌మైన మాధ్య‌మం. లోకంలోని చీక‌టి తొల‌గి వేకువ వెల్లివిరియాల‌ని కోరుకుని అందుకు అక్ష‌రాల‌ను క‌వితా వాహిక‌లుగా మలిచిన‌ క‌వి న‌ల్ల‌గొండ ర‌మేశ్. కూడ‌లి చెట్టులోని క‌విత‌లు ర‌మేశ్‌లోని నిరంత‌ర మాన‌వీయ…