నిస్తేజ నవ భారతం.. పాలకుల నిర్లక్ష్యానికి సజీవ సాక్ష్యం!

“దేశంలోని సగటు పేదవాడి కంచంలో నేటికీ పోషకాహారం ఒక కలగానే మిగిలిపోయింది. రక్తహీనత అనేది కేవలం ఒక ఆరోగ్య సమస్య కాదు, అది ఒక నిశ్శబ్ద హంతకి. శరీరంలో రక్తం తగ్గి, నిస్సత్తువ ఆవహించి, బతకలేక బతుకుతున్న కోట్లాది మంది తల్లుల ఆక్రందన ఈ సమాజానికి వినిపించడం లేదా? గర్భం దాల్చిన తల్లి రక్తహీనతతో ఉంటే, పుట్టబోయే బిడ్డ మేధస్సు ఎలా ఉంటుంది? రేపటి తరం మేధోహీనులుగా, బలహీనులుగా మారితే మనం ఏ ‘విశ్వగురువు’ పదవి కోసం పాకులాడుతున్నాం? పోషకాహార భద్రత కల్పించలేని రాజ్యాలు ఎన్ని కోట్లు ఖర్చు పెట్టి ఆడంబరాలు చేసినా అవి వృథా ప్రయాసలే అవుతాయి..”

​ప్రపంచ యవనికపై భారతదేశం అగ్రగామిగా వెలుగుతోందని, ఆర్థిక వ్యవస్థలో దూసుకుపోతోందని పాలకులు ఊదరగొడుతున్న ప్రగల్భాల వెనుక ఒక భయంకరమైన నిశీధి దాగి ఉంది. అది ‘నెత్తురు లేని భారతం’. దేశ భవిష్యత్తుకు వారసులవ్వాల్సిన కోట్లాది మంది చిన్నారులు, మాతృమూర్తుల నరాల్లో రక్తం ఉరకలేయాల్సింది పోయి, రక్తహీనతతో వెలవెలబోతుండటం చూస్తుంటే మనం అభివృద్ధి చెందుతున్నామా లేక అధోగతికి చేరుతున్నామా అన్న సందేహం కలగక మానదు. జాతీయ కుటుంబ ఆరోగ్య సర్వే వెల్లడించిన గణాంకాలు కేవలం అంకెలు కావు, అవి మన దేశ ఆరోగ్య వ్యవస్థ వైఫల్యానికి పదునైన అక్షర రూపులు. సగానికి పైగా మహిళలు, మెజారిటీ చిన్నారులు రక్తహీనతతో కునారిల్లుతున్నారంటే, అది వ్యవస్థల అసమర్థతకు పరాకాష్ట. ఈ నిస్సత్తువ వెనుక పాలకుల నిర్లక్ష్యం, అధికార యంత్రాంగపు వైఫల్యం కొట్టొచ్చినట్లు కనిపిస్తున్నాయి.

​మనం ఉపగ్రహాలను నింగిలోకి పంపిస్తున్నాం, అతివేగ ప్రయాణ సాధనాల గురించి కలలు కంటున్నాం. కానీ, ఈ దేశంలోని సగటు పేదవాడి కంచంలో నేటికీ పోషకాహారం ఒక కలగానే మిగిలిపోయింది. రక్తహీనత అనేది కేవలం ఒక ఆరోగ్య సమస్య కాదు, అది ఒక నిశ్శబ్ద హంతకి. శరీరంలో రక్తం తగ్గి, నిస్సత్తువ ఆవహించి, బతకలేక బతుకుతున్న కోట్లాది మంది తల్లుల ఆక్రందన ఈ సమాజానికి వినిపించడం లేదా? గర్భం దాల్చిన తల్లి రక్తహీనతతో ఉంటే, పుట్టబోయే బిడ్డ మేధస్సు ఎలా ఉంటుంది? రేపటి తరం మేధోహీనులుగా, బలహీనులుగా మారితే మనం ఏ ‘విశ్వగురువు’ పదవి కోసం పాకులాడుతున్నాం? పోషకాహార భద్రత కల్పించలేని రాజ్యాలు ఎన్ని కోట్లు ఖర్చు పెట్టి ఆడంబరాలు చేసినా అవి వృథా ప్రయాసలే అవుతాయి. ప్రజల ఆరోగ్యాన్ని పణంగా పెట్టి నిర్మించే ఏ సామ్రాజ్యమైనా పేకమేడలా కూలిపోక తప్పదు.

​చిన్నారుల్లో రక్తహీనత పెరగడం అంటే దేశపు పునాదులనే కూల్చివేయడమే. ఐదేళ్లలోపు చిన్నారుల్లో ఈ సమస్య అధికమవ్వడం వెనుక ఉన్నది కేవలం అనారోగ్యం కాదు, అది పాలకుల అపసవ్య విధానాల ఫలితం. క్షేత్రస్థాయిలో పనిచేసే ఆరోగ్య కార్యకర్తల వ్యవస్థను బలోపేతం చేయకుండా, వారికి కనీస గౌరవం ఇవ్వకుండా, కాగితాల మీద లెక్కలు చూపించి ‘అంతా బాగుంది’ అని భ్రమపడటం ఆత్మవంచన అవుతుంది. నులిపురుగుల నివారణ నుంచి సరైన సమతుల్య ఆహారం అందించే వరకు ప్రతి దశలోనూ నిర్లక్ష్యం రాజ్యమేలుతోంది. పిల్లల పొట్ట కొట్టి, వారి ఆరోగ్యాన్ని పణంగా పెట్టి సంపాదించే లాభాలు ఏ దేశాన్నీ ఉద్ధరించవు. బడిలో పెట్టే మధ్యాహ్న భోజనంలో నాణ్యతను గాలికి వదిలేసి, స్వార్థపరుల జేబులు నింపే సంస్కృతి నశించినప్పుడే ఈ దేశానికి పట్టిన పీడ విరగడవుతుంది. బక్కచిక్కిన శరీరాలతో, జీవం లేని కళ్లతో పాఠశాలలకు వచ్చే చిన్నారులు ఈ దేశపు భవిష్యత్తుకు సంకేతాలా? అని పాలకులు ఆత్మవిమర్శ చేసుకోవాలి.

​రక్తహీనత అంటే కేవలం పేదరికానికి ప్రతిరూపం అనుకుంటే పొరపాటే. ఇది సంపన్న వర్గాల్లో కూడా వేళ్లూనుకుంది. విదేశీ ఆహారపు అలవాట్లకు బానిసలై, ఆకర్షణీయమైన ప్రకటనల మాయాజాలంలో చిక్కుకుని, మన నేల మీద దొరికే సహజ సిద్ధమైన పోషకాహారాన్ని విస్మరించడం వల్ల కలిగే నష్టం తక్కువేమీ కాదు. ఒకవైపు పేదరికం వల్ల రక్తం లేక చస్తుంటే, మరోవైపు అవగాహన లేక అనారోగ్యకరమైన ఆహారం తింటూ బలహీనపడుతున్నారు. ఇది కేవలం ఆరోగ్య సమస్య కాదు, ఇదొక నైతిక పతనం. ప్రకటనల్లో కనిపించే రంగుల ఆహారం వెనుక ఉన్న అసలు సత్యాన్ని గ్రహించలేకపోవడం మన విజ్ఞతకే సవాల్. ప్రభుత్వాలు పంపిణీ చేసే ఔషధాలను వాడకుండా పక్కన పడేసే మూఢత్వం, అపోహలు సామాజిక అభివృద్ధికి ఆటంకాలుగా మారుతున్నాయి. సమాజంలోని మేధావి వర్గం ఈ దిశగా ప్రజలను చైతన్యపరచడంలో విఫలమవుతోంది.

​ప్రభుత్వాలు ఇచ్చే భారీ నినాదాలు వినడానికి ఇంపుగా ఉంటాయి కానీ, వాస్తవ పరిస్థితి అత్యంత దారుణంగా ఉంది. పంపిణీ చేస్తున్న పోషక ఔషధాలు నాసిరకంగా ఉండటం, అవి ప్రజలకు సకాలంలో అందకపోవడం వంటి సమస్యలు కోకొల్లలు. బలవర్ధకమైన ఆహార పదార్థాల పంపిణీ పేరుతో చేస్తున్న ప్రయోగాలు ఎంతవరకు సఫలం అవుతున్నాయో పర్యవేక్షించే నాథుడే లేడు. కేవలం నిధుల కేటాయింపులు చూపించి చేతులు దులుపుకుంటే సరిపోదు. ప్రతి గ్రామంలో, ప్రతి గడపలో రక్తహీనత ఉన్న వ్యక్తిని గుర్తించి, వారికి తగిన చికిత్స అందించే బాధ్యతను ప్రభుత్వం యుద్ధ ప్రాతిపదికన చేపట్టాలి. ఇది రాజకీయ లబ్ధి కోసం చేసే పని కాకూడదు, ఇది ఒక జాతీయ కర్తవ్యం కావాలి. పాలకుల ప్రాధాన్యతలు కేవలం ఎన్నికల చుట్టూ కాకుండా, పౌరుల ఆరోగ్యం చుట్టూ తిరగాలి.

​రక్తహీనత లేని సమాజం కోసం పౌర సమాజం గొంతు ఎత్తాలి. మనం తింటున్న ఆహారం మనల్ని బ్రతికిస్తోందా లేక నెమ్మదిగా చంపుతోందా అని ప్రశ్నించుకోవాలి. ప్రభుత్వంపై ఒత్తిడి తీసుకురావాలి. మన పిల్లల కళ్లు నిస్తేజంగా మారుతుంటే, వారి ఎదుగుదల కుంటుపడుతుంటే చూస్తూ ఊరుకోవడం నేరం. సంపూర్ణ ఆరోగ్యం కలిగిన మాతా శిశువులే రేపటి శక్తివంతమైన భారతావనికి ప్రతినిధులు. నినాదాల హోరు తగ్గాలి, నిజమైన నెత్తురు ఉరకలెత్తాలి. రక్తం లేని భారతం ప్రపంచానికి ఏ సందేశం ఇవ్వగలదు? ఈ దుస్థితి మారకపోతే రేపటి తరాలు మృతప్రాయంగా మిగిలిపోతాయి. పాలకులారా.. ఇకనైనా మీ నిద్ర వీడి, ఈ దేశపు నరాల్లో రక్తాన్ని నింపే పని మొదలుపెట్టండి. లేదంటే రాబోయే తరాలు మిమ్మల్ని చరిత్ర హీనులుగా చూస్తాయి తప్ప క్షమించవు.