ఆధునిక ప్రపంచంలో మనిషికి విలువ లేదు బతుక్కు భద్రత లేదు ప్రాణాలకు భరోసా లేదు భావ ప్రకటన స్వేచ్ఛ లేదు ఊపిరిలు పీల్చే వీలు లేదు ఈ భూతలం ఆసాంతం మానవ హక్కుల హననం యధేచ్చగా జరుగుతుంది పుట్టుకతో సంక్రమించిన జీవన హక్కుల కుత్తుకపై కత్తులు వేలాడుతున్నాయ్ జాతి మతం కులం ప్రాంతం బాషా రంగు…
వారికి ప్రాణాల కన్నా దేశ రక్షణ ప్రాధాన్యం తమ కుటుంబాల కన్నా శాంతి భద్రతలు ప్రధమం వ్యక్తిగత శ్రేయస్సు కన్నా జాతి యోగక్షేమ ముఖ్యం వారు లేక దేశము లేదు దేశం లేక మనము లేము వాళ్లే మన వీర సైనికులు భారత సాయుధ దళాలు మాతృదేశ రక్షణ కోసం ప్రాణాలను లెక్కచేయక బార్డర్లో పహారా…
త్యాగాల ఘనుడు వీరత్వాల భానుడు ఉద్యమాల సేనుడు తెలంగాణ కధన భేరి కాసోజు శ్రీకాంతాచారి ప్రత్యేక తెలంగాణ కోసం పోరు జెండై ఎగిరినవాడు పర పీడన విముక్తి కోసం రణ కెరటమై ఎగసినవాడు వలస పాలకుల దాష్టికంపై ధిక్కార పాటై మోగినవాడు దోపిడీదారుల గుండెల్లో విచ్చు కత్తై మెరిసినవాడు బూర్జువా వ్యవస్థ మీద ఆగ్రహ సెగలై…
నీచత్వం ముసుగులో నడుస్తున్న బడా నాయకత్వం అధికారానికలవాటుపడి అభివృద్ధికి సమాధికడుతున్నరు పేదలందరిని బయటపడని అంధకారగాధంలోకి నెట్టెస్తున్నవైనం బానిసత్వానికలవాటుపడిన బతుకులకు మెతుకులేమోగానీ మైకంకమ్మే మందుసీసలిసిరి ధగాకోరు దౌర్జన్య రాజకీయాలతో అట్టడుగువర్గాలననిచేస్తరు మనువాదులంతేకమౌతుంటే బహుజనులు బజనబృంధాలౌతరు కసాయోన్ని నమ్మడమే తెలుసోల్లకు భవిష్యత్తుకు బానిసత్వాన్ని బహుమానమందిస్తరు పల్లకిబోయిలై బతుకెల్లదీస్తరు కళ్ళముందుకనవడేది నమ్మని సాధుజంతువులౌతరు రాజ్యాంగానికి సైతం ఘోరి కట్టేందుకు సిద్దమౌతున్నా…
బాధ్యత అంటే భారము కాదు అది గీటురాయి నీ ప్రతిభకు అది నీ సమర్థతకు అద్దం పట్టు! రెక్కలు లేని రాకెట్ లో బాధ్యతల శాటిలైట్ పరుగు! వయసు పెరిగిన కొలది ఎత్తుకు ఎదిగిన కొద్దీ బాల్య కవచాలు ఊడి బాధ్యతల భుజ కిరీటాలు మొలిచి ఆశయాల కక్ష్యలో తిరుగు! బాధ్యత లోనే భద్రత వున్నది…
అది వెలిగిపోతున్న పసిపాప నవ్వులా ఆహ్లాద కిరణాలతో అలరిస్తుంటుంది… అది మల్లెపువ్వులా అనుభూతుల పరిమళాలతో ముంచెత్తుతుంటుంది… అది ఆశల కట్టడాల్ని అతలాకుతలం చేసే భూకంపంలా ఉద్వేగ ప్రకంపనలతో ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తుంటుంది… అది ఉవ్వెత్తుకెగసే కడలిలా బాధల అలలతో బహుముఖంగా భయపెడుతుంటుంది… అది భిన్న పార్శ్వాల ప్రవాహమై పయనించే బ్రతుకు నది… దాని కారుణ్యం బహుదూరపు చెట్లను…
అది హృదయ రాగాల మందిరం ఏ విషపు వాయువులు తాకని కుటీరం విద్యుదీకరణ గాంచిన మనస్సులు ఊలలాడుతుంటాయి అచ్చట వినమ్రంగా పువ్వులు ఆకులతో ముచ్చటిస్తూ ఎండకు మెరిసే ఇసుక రేణువులనుంచి వెలుగులను పొందుతూ ఆస్వాదిస్తుంటాయి రెక్కలు వాలుతుంటాయి ఎదపై భూమ్యాకర్షణ నుంచి దూరంగా తచ్చాడతాయి కృతజ్ఞతగా నీళ్ళను చప్పరిస్తాయి లోకకల్యాణం కోసం ఒక గూడు కడతాయి…
ఒకప్పుడు… ఉద్యమాలే ఊపిరిగా ఆశయ సాధనే లక్ష్యంగా పరుగెత్తిన కాలం, కట్లు తెంచుకున్న ఆబోతు ఊరిమీద పడితే జనం భయపడ్డట్టు పాలకులకు భయపడి, కుట్రల సాలెగూటిలో చిక్కుకొన్న ఉద్యమాలు రెక్కలు తెగిన పక్షులై విలవిల్లాడుతోంటే, చతికిలపడింది నేడు. ఓ ఉద్యమకారుడా! నోటికి తాళం వేసుకొని గొంతుక మట్టితో పూడ్చుకొని ఈ రోజు గడిస్తే చాలనే బానిసబతుకు…
అనుభూతులు కరిగినప్పుడే ఆనందం ఊటలా ఉబికోస్తుందీ ఉవ్వెత్తున ఎగిసిపడే అలల కెరటాల అనురాగాలు ఆత్మీయ సమ్మేళనం లో అయస్కాంత క్షేత్రలవుతాయి పిలువకుండానే వొచ్చిన అతిధి లా.. తోటి మనిషి ఆపదాలలో గోపిక బాలుడై కష్టల గొల్ల భామలను మురిపిస్తే ఆ అభిమానం బృందావనమవుతుంది ప్రేమ రాధాలా పరోపకారమై ఆ ఆత్మీయ చేతుల్ని ముద్దడుతుంటే . కుచేలుడు…