నిదుర నిండని కళ్ళల్లో పరుగులెత్తే కలలు దేనికో.. హృదయం నిండా లేని రూపానికి పై పై నగిషీలు దేనికో.. మౌనం మాటున దాగిన గానానికి వినిపించని రాగాలెందుకో.. నీలువ నీడలేని ప్రాంతంలో వ్యాపారాలకై ఆతృత దేనికో.. దళారీ వ్యవస్థ ఉన్న నేటి సమాజంలో రైతన్న మీద ఎందుకూ ఉపయోగ పడని గౌరవం దేనికో.. అత్యంత ధనవంతులు…
‘‘ఒక్క అవకాశమన్న’’ తీయని మాటలకు కొమ్ముకాసినందుకు కరువయ్యింది ప్రశాంతత మానవాళికి. ఎటుచూసినా నిరాశానిస్పృహలే, ఏమీచేయలేని నిస్సహాయతలే. ఎదుటివారి అభివృద్ధిని జీర్ణించుకోలేని నయవంచకుల పాలనలో మంచికి,మానవత్వానికి చోటులేదు. అవినీతికి రెక్కల్ని మొలిపిస్తూ సంకుచిత భావాల్ని స్వైరవిహారం చేయిస్తోంటే, సమతా మమతలు కరువవగా ఈర్ష్యా అసూయలలో మునిగి తేలుతూ, మాట నెగ్గించుకోవాలన్న మూర్ఖత్వంతో, కుళ్ళూ కుతంత్రాలతో, ప్రకృతిని హింసిస్తూ…
అనంత కాలచక్ర గమనంలో.. నరులంతా నగదు వేటలో.. ధన కోసమే జీవితం అంటూ.. ఆడంబరాల అనారోగ్య ఆశయాలు ! జీవనయాన నవ్యనర క్షేత్రంలో.. శ్రమలేని విత్తం సాగుబడిలో.. ఆనందమనే కలుపును తొలగిస్తూ.. హైఫై దిగుబడే ఆనందమైతున్నాయి ! ఆనందమా… ఐశ్వర్యమా… కావాలసింది అసలేమిటీ.. ఐశ్వర్యం విలాసాలను జోడిస్తే… ఆనందమే అందించు ఆయురారోగ్యాల్ని ! విత్తం వెంటపడితే..…
నవ్వు ఒక వరం సదా నవ్వితే కలిగించు భోగం రాకుండా చేసును నీకు రోగం దూరం చేయును నీకు దుఃఖం కలిగించు సుఖం గైకొను నీలో అందం అందించు సౌఖ్యం పెంపొందించు స్నేహం దగ్గర చేయును బంధం అంతిమంగా జీవితంలో నవ్వే ప్రధానం నవ్వు లేని బ్రతుకు వ్యర్థం నవ్వ లేని బ్రతుకుకు దొరకదు అర్థం..…
ఓయ్! నిన్నే మానవత్వం కనుమరుగైపోతోంది అన్నదెవరు? నాకు కనపడుతోందే ఆకాశంలో తారలవోలె మిణుకు మిణుకుమంటూ! బంధాలకు అర్థంలేకుండా పోతోంది అన్నదెవరు? కట్టుకున్నదానికి నచ్చలేదనేగా కన్నవారిని అనాధలుగా మారుస్తోంది. అడిగింది తేలేదనేగా నమ్మివచ్చినదానికి ‘‘వేదన’’ కానుకగా ఇస్తోంది. ఎదిగి ఇబ్బంది పడకూడదనేగా ఊహల రెక్కలైనా మొలవని పసిమొగ్గని చిదిమేస్తోన్నది. గుండె డబ్బూ డబ్బూ అని కొట్టుకుంటుంటేనేగా మనీమాయలో…
కాలంతో పరుగెత్తడం అలవాటు చేసుకున్నాం మార్పు కోరుకోరడంపై నిషేధం విధించుకున్నాం విలువలకు శిలువేసి వీధుల్లో ఊరేగిస్తున్నాం శిలావిగ్రహాల పూజించి మనిషిని ద్వేషిస్తున్నాం మానవత కన్నా మతం గొప్పదని వాదిస్తున్నాం ప్రేమ ఆప్యాతల కాదని విద్వేషాన్ని శ్వాసిస్తున్నాం అనుబంధ వేళ్ళు పెరికి ఆర్థిక బీజాలు వేస్తున్నాం మనిషిగా కాక యంత్రమై చుట్టూ పరిభ్రమిస్తున్నాం యాంత్రిక జీవన తంత్రుల…
దోసిట్లో పట్టిన నీళ్లలోకొచ్చిన ఓ కొండను పిడికిట్లో బందించాలని చూసా పిడికిట్లో ముడుసుకున్న వేళ్ళు తప్పా మరింకేమి లేదు గడప దాటి లోనకచ్చిన వెన్నెల వెలుగులను తలుపు లేసి బందిద్దామని చూసా గదంతా పరుచుకున్న చీకటి తప్పా మరింకేమి లేదు హాయైన లేత పైరగాలి నొకదానను నా కౌగిట్లో బందిద్దామని చూసా ఒకదానికొకటి పెనవేసుకున్న చేతులు…
కొసరు లేకుంటే పిసరు కట్నము కాకుంటే కానుక! అవసరాన్ని బట్టి ముడుపు కార్యాన్ని బట్టి లాంఛనము! తాయిలమో? తాంబూలమో? నచ్చిన పేరో! ఒప్పిన నామమో! ఒకరికి చేతికి అర్పణం మరొకరి జేబుకు తర్పణం! అన్నన్నా!… అమ్యామ్యా అనకు ప్రలోభానికి పట్టము అనుకోకు! అగత్యానికి విలువ అనుకో కార్య సాఫల్యానికి ఖరీదనుకో! చాటు కార్యాలకు చణకనీతి అన్నింటా…
అలసట లేని పవనంలా, ఉవ్వెత్తున లేచే కెరటంలా తుళ్ళి తుళ్ళి పడుతూ నెమలి నాట్యంలోని పరవశం, కోయిలగానంలోని తన్మయత్వం, దూకే జలపాతంలోని తోకముడవని తత్వాలు పొదువుకొని సాగేదే కవిత్వం. అదొక స్వేచ్ఛా విహంగం, భావోద్వేగం, రాగ ప్రవాహం, అనుభవం, అనుభూతుల సమాహారం. ప్రశ్నించే పదశరాలతో నిద్రాణమైన జనాన్ని జాగృతం చేస్తూ విలక్షణ రూపంతో పరుగులు తీసే…