కాలం పరిహసిస్తుంది నీ వసంత వనం తుంచి నాకు శిశిరం కట్టబెట్టానని విధి విర్రవీగుతుంది నీ స్వర తంత్రుల తెంచి నిశీధి నిశబ్దం పరిచానని చితి జ్వాల వెక్కిరిస్తుంది నీ అణువణువు దహించి భస్మ ధూమం మిగిల్చానని మృత్యువు నవ్వుతుంది నిష్కర్షగా నిను కబళించి ఒంటరిగా నిలబెట్టామని పాడు లోకం గర్విస్తుంది పవిత్ర ప్రేమనుబందాన్ని సజీవ…
సృష్టిలో ప్రతీ జీవిది బ్రతుకు పోరాటమే, బ్రతుకుతో ప్రత్యక్ష సంబంధం ఉండి, ప్రకృతితో మనిషికి ఉండే సంబంధాన్ని స్పష్టంగా చెప్పే పండుగ బతుకమ్మ. ప్రత్యేకించి తెలంగాణ ఆడపడుచులకు అన్ని పండగల కెల్లా పెద్ద పండుగ. స్త్రీలలో ఉన్న అద్వితీయమైన శక్తిని వెలికి తీసి వారి హృదయాన్ని ఆవిష్కరింప జేసే పండుగ. బతుకమ్మ పండుగ గురించి అందరికీ…
అంబరమా ఓ నీలి అంబరమా అవనికి నీవు అందమా అందకుండా వుంటేనే అందము! అందకుండా వుండేది గగనము! మిళ మిళ మెరిసే ఆ చుక్కలు రెక్కలు కట్టుక రమ్మంటాయి చిరునవ్వులు చిందే ఆ తారలు నీ ముంగిట్లో రంగవల్లులు! నీలి నీలి ఆ నింగి అవని వైపు వంగి అందినట్లే ఉంటుంది అంతలోనే ఎందుకో అందకుండా…
స్వేచ్చా కపోతమా స్వచ్ఛమైన శ్వేత సౌధమా ఎగిరొచ్చి నా హృదిలో వాలిన నేస్తమా వసంత ఆగమ నాన నా తోటలో విరిసిన పుష్పమా ఆశల పల్లకిలో అందమైన అబద్దమా ఆకాశమంత నా మదిలో అంతులేని ఆనందమా లిప్ల కాలంలో మాయమైన ప్రియతమా కనుల కొలనులలో నిశ్శబ్ద కన్నీటి ప్రవాహమా నా స్వప్నలోకాన్నుంచి నిష్క్రమించి నన్నే కాకిని…
భూమి కోసం… భుక్తి కోసం మాతృభూమి విముక్తి కోసం మట్టి మనుషులు సమైక్యమై ఉద్యమించిన పోరుగడ్డ ఇది అణిచివేత వెట్టిచాకిరిలను వ్యతిరేకిస్తూ సకలజనావలి సాయుధ పోరెత్తిన రణ క్షేత్రం ఊరూవాడలు కదం తొక్కి నిజాం నవాబుకు నిలువున సమాధి కట్టిన సమరాంగణం సామాన్యులు సమర సింహాలై రజాకార్లు దొరల గూండాలను తరిమికొట్టిన పరాక్రమ నెలవు బండెనక…
తుషారాల తునుకులు తళుకుమంటూ మెరుస్తూ! అంబరం నుండి అమ్బుదిలోకి జారుడు బల్లలు ఆడుతూ! మబ్బుల గోడల మధ్య చిన్నటి కైపులు పోతూ గవాక్షాన్ని తెరచిన వెన్నల రేడు! చిత్రంగా సైగలు రువ్వుతూ! చిక్కటి చీకటి నభములో వెండి తీగలు జిగేలుమంటూ! వెలుగు గీతలు చేసి సన్నటి తుంపరకు తోవచూపుతూ! పచ్చటి సన్నజాజి పందిరి గుబాళింపు తాలింపు…
మనిషెప్పటికి మారనితనాన్ని ముసుగేసుకుని మొండితనాన్ని మెడలేసుకుని మొరటుతనాన్ని వీడక మోడువారుతున్న వృక్షమై కూలుతున్న బతుకుతో ఊతంకోసమెదురుచూసే బేలచూపులతో బిచ్చగాడౌతున్నడు ఎంత కష్టంజేసిన బతుకుబండక్కడే కూలవడ్డది ఈతిబాధలెన్నైనా ఈదుతునేవున్నా దేహన్నంతా నలుగొట్టుకున్నా దాహంతీరక తీరంచేరక గొంగడక్కడే పాతుకుపోయింది అప్పులకుప్పలు కాళ్ళకు సంకెళ్ళైనయ్ ఎంతదూరంబోయిన ఎంటాడతనె వుంటయ్ గుండెల దిగులైతే తోయనితనాన్నంటించి నిద్రనంతా ఆమడదూరం విసేరేసింది పాడుబతుకుంతా ఆగమాగమయితుంటే…
కాలం మనకు కనిపించదు మనం చెప్పినట్లు వినదు మనం చెప్పినట్లు నడుచుకోదు మనం ఆగుమంటే ఆగదు! కాలం మంచి చెడుల తీర్పు మానవ నడవడికల మార్పు రాళ్లమీద నాగరికతల చేర్పు యుగయుగాల చరిత్రల కూర్పు! కాలం చేస్తున్న మాయలు మనం చూస్తున్న అద్భుతాలు ఉదయ అస్తమానాలు కాల పరిణామ గమనాలు! నిరంతర ఆగమన నిష్క్రమనలు అవతరించడం…
చుట్టూ పచ్చని చెట్లు ఎన్ని ఉన్నా ఎండిన ఆ చెట్టుపైనే వాలుతుంది గొంతు…. ఆకుల్లేని కొమ్మల మధ్య ఒంటరితనంతో పూతే లేని ఏకాంతంలో కన్ను, కాలు ఆ వైపుగా ఎగిరి ఆలోచనల గూడులో కలల కాపురమక్కడే. గాలికి కొమ్మలు కొరకోరలాడినా వేడికి చెట్టు చిటచిటలాడినా ఎండిన మేనుపై కూతను పూతగా రాస్తూ కూని రాగంతో సేవ…