మేం అమెరికా చేరుకొని దాదాపు పాతికేళ్లు కావస్తోంది. ఇప్పటికీ పుట్టినగడ్డకి దూరంగా వున్నామన్న భావన బలంగానే వుంది. సామాజిక మాధ్యమాలు ఎంత ‘దగ్గిర’గా వున్నా, ఈ దూరాన్ని మాత్రం అవి చెరిపేయలేవని రోజురోజుకీ బలపడుతోంది. ముఖ్యంగా భాష అనే ముడిసరుకుతో పనిచేసే రచయితలకూ, పరిశోధకులకూ, అధ్యాపకులకూ ఇది రోజువారీ వేదన. అమెరికన్ జీవనశైలి ఎప్పటికైనా అలవాటవుతుందని…
‘స్త్రీ దరహాసం దోచిన ఇతిహాసం’లో ఉర్దూ రచయిత్రుల నేపథ్యం, జీవితం, సాహిత్యం కనిపిస్తుంది. ముస్లిం స్త్రీల మనో భావాల్ని తమ కలం ద్వారా ప్రతిపాదించిన విధానాన్ని దేవరాజు చాలా సున్నితంగా ప్రస్తావించారు. ‘కలలో సుల్తానా’ అనే రచన రోకియా హుస్సేన్, ఉర్దూ పత్రికల ద్వారా సుఘ్ర హుమాయూన్ బేగం, ‘పర్దా’ అనే రచన ద్వారా నజర్…
అరుంధతీ రాయ్ రెండవ నవల ‘Mother Mary Comes to Me’ వారం క్రితం చాలా నిరాడంబరంగా కుటుంబసభ్యులు, దగ్గరి స్నేహితుల సమక్షంలో జరిగిందిట. మొదటి నవల, ‘The God of Small things’ వచ్చిన ముప్ఫై సంవత్సరాల తర్వాత. మొదటి నవలకు గొప్పపేరు, అదే మోతాదులో అప్రతిష్ట రెండూ ఆమెను సెలబ్రిటీని చేసాయి. మహరాష్ట్రలో,…
అయిదు వారాల ధారావాహిక (గత సంచిక తరువాయి) మరాఠీ రచయిత్రి తారాబాయి షిండే 1882 లో రచించిన ఃస్త్రీ పురుషతులనః అనే సుదీర్ఘవ్యాసాన్ని ఈ గ్రంథంలో పొందుపరిచారు. ముఖ్యంగా ఈమెను భారతదేశపు తొలి ఫెమినిస్ట్ అని పేర్కొన్నారు. జ్యోతిరావు ఫూలే కూడా తారాబాయి షిండే రచనలను, ఆమె భాషలో గల స్త్రీవాద పద జాలాన్ని, ఆమె…
ఎన్ని వర్షాలకు తడిసినా బొట్టు చుక్కకు జాగా లేదు ఆ తోడులో ఎన్ని ఎండలకు ఆ కప్పు మండినా ఒక్క పగులుకి ఆస్కారం లేదు ఆ నీడలో ఎన్ని కష్టాలకు పుట్టిల్లు మారినా ఆ ప్రేమకు ఢోకా లేదు ఆ గూడులో ఎన్ని బాధల మధ్య బంధాలు అల్లుకున్నా అసలు ఇరుకులేదు ఆ గుండెలో అమ్మ…
నేనెప్పుడూ ఊహించనైనా లేదు ఒక్క చిరునవ్వు హృదయాన్ని కదిలిస్తుందని కన్నీళ్లను రెండు పాయలుగా ప్రవహింప జేస్తుందని యోధుని వదనంపై వువ్వులా వికసిస్తుందని రక్తం కంటె ప్రకాశంగా కత్తికంటె పదనుగా ఉంటుందని చావువల్ల కూడా చిరునవ్వు పెదవులపై చెరగదు వర్గశత్రు నాశనం కోసం బలియైపోయిన తృప్తి వెలిగిస్తున్నది ఆ నవ్వును తాటిపాముల రామాచారి
పున్నమినాడే అమావాస్య వచ్చినట్టుంది. మబ్బులు కమ్మి కాదు. చీకటి కమ్మి. వెన్నెల వెలసిపోయింది. చందమామ మెల్లమెల్లగా భూమికి దూరంగా జరుగుతున్నాడు. చాలాకాలం క్రితం నుంచీ శాస్త్రజ్ఞులు చెపుతూనే వున్నారు. చెప్పిందే జరిగింది. కొన్నాళ్ళకు చందమామ కనిపించదని. మాట జవదాటనట్టు కనిపించకుండా పోయాడు. ాకనబడుట లేదు్ణ అని యెవరూ పేపర్లో వెయ్యలేదు. ాఎక్కడున్నా తిరిగి రావలెను్ణ అని…
పక్షి జీవితం స్వేచ్ఛమయ జీవనం నీలి గగనం హిమనగం అడువులు లోయలు పూలపండ్ల తోటలు చింత తొర్రలు తాటి తోపులు శిథిల భవనాలు ఇక్కడ అక్కడని కాదు ప్రకృతియే పక్షి సహజ రాగాల పుట్టినిల్లు సంగీత రసధుని అందమైన రంగుల అహార్యం తన్మయత్వంలో సర్వజీవులు కంటి కెమరాకు చిక్కీ చిక్కని నివాస జిగిబిగిల కల్పనలు నేర్పుతాయి…
మరణాల భారాన్ని నేను మోయలేను పునరుక్తిగా సాగుతున్న మృత్యువు నృత్యాలని చూడలేను ఈ అకారణపు అకాల చావులు నిర్లక్ష్యపు నీడలు ఎక్కడినుంచి ఎట్లా ఆక్రమిస్తాయో ఊహించలేకున్నాను ‘మరణం’ ఈ పదాన్ని ఎంత తక్కువగా వింటే అంత హాయిగా వుంటాను ఈ పదాన్ని ఎంతగా వింటే లోకం అంత వెలితిగా మారుతుంది మనుషుల స్మృతుల భారం కల్లోలపరుస్తుంది…