‘‘ఉన్నత విద్య లక్ష్యాలలో ఒకటి, తాజా జ్ఞానాన్ని సృష్టించడం, నిత్యం బోధించే ఉద్దేశ్యంతో పాటు సమాచార సమాజాన్ని నిర్మించడమే. ఈ పేర్కొనబడిన ఆదేశం ఉన్నత విద్యాసంస్థల అధ్యాపకుల నుండి, ముఖ్యంగా విశ్వవిద్యాలయాలు ఉన్నత విద్యా కేంద్రాలలో పరిశోధనలను చేపట్టాలని ఆశిస్తోంది. నిరంతర పరిశోధన చేపట్టాలనే ఈ అంతర్నిర్మిత నిరీక్షణ విదేశాల్లో అనేక ఉన్నత విద్యాసంస్థలకు ప్రత్యేకతను అందించింది అలాగే వాటి ఉనికికి సముచిత స్థానాన్ని కల్పించింది.’’
ఉన్నత విద్యా వ్యవస్థ అకడమిక్ కరిక్యులమ్లో దీర్ఘ కాలం పాటు అంత ర్నిర్మిత పరిశోధనలను కలిగి ఉండ టానికి భారతదేశం ప్రాధా న్యత ఇస్తున్నది. జాతీయ విద్యా విధానం -2020 స్వాత ంత్య్రం తరువాత ఉన్న త విద్యాసంస్థల్లో పరి శోధ నలకు ప్రాధాన్యతనిస్తూ మె •దటిసారిగా ఆలోచించింది. చాలా నాలెడ్జ్ సొసైటీలలో ఉన్నత విద్యావ్యవస్థలో విద్యా పరిశోధన అంతర్భాగమనే వాస్తవాన్ని సరిగ్గా అంగీకరించింది. ఎప్పటికప్పుడు పరిశోధన తాజా జ్ఞానం యొక్క కొత్త రంగాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి వీలు కల్పిస్తుంది, ఇది బోధనకు ప్రయోజనం చేకూరుస్తుంది. విద్య యొక్క ఉద్దేశ్యం ‘‘పూర్తి మానవసామర్థ్యాన్నిసాధించడం, సమానమైన న్యాయమైన సమాజాన్ని అభివృద్ధి చేయడం’’ అని NEP పేర్కొన్నప్ప టికీ, గ్రామీణ భారతదేశంలోని అట్టడుగున ఉన్న మెజారిటీ అవసరాలను తీర్చడంలో ఇది విఫలమైంది, వారు అనేక విధాలుగా పౌరులుగా కాకుండా సబ్జెక్ట్లుగా మార్చబడ్డారు.పరిశోధన ప్రజా జోక్యాల ద్వారా వివిధ సామాజిక-ఆర్థిక సమస్యలకు పరిష్కారాలను కనుగొన డమే కాకుండా వినూత్న ఆలోచనలు సమాజాలు ఆర్థిక వ్యవస్థలను బహిర్గతం చేస్తుంది. అంతే కాకుండా, పరిశోధన సైన్స్, టెక్నాలజీ ప్రతి ఇతర రంగంలో ఆవిష్కరణలను తెస్తుంది.
వాస్తవానికి, పరిశోధన నిధులు సంస్థాగతీకరించడం ద్వారా NEP పది అంచనాలలో ఉన్నత విద్యా వ్యవస్థలో పరిశోధనను ప్రోత్సహించడం ఒకటి, ఇది ఒక క్లిష్టమైన అవసరం. వాస్తవానికి, NEP ప్రత్యేకించి విద్యాసంబంధ పరిశోధనలకు ఆర్థిక సహాయం చేయడంలో నిబద్ధతను కలిగి ఉంది. కళ, భాష, సంస్కృతి, సమాజం, ఆర్థిక వ్యవస్థ, సమాజం, పర్యావరణం ఇతర విషయాలలో పరిశోధనలు చేపట్టడానికి తగిన ప్రజా సంస్థాగత నిధులు లేకపోవడంతో ఇది జరిగింది. అదే సమయంలో,స్పేస్, సైన్స్టెక్నాలజీ రంగంలో కొన్ని మినహాయింపులు ఉండవచ్చు, ఇవి ప్రత్యేక ప్రయోజన సంస్థలు ప్రైవేట్ పారిశ్రామిక సంస్థల నుండి గొప్ప ఆర్థిక సహాయాన్ని ఆకర్షించాయి.జాతీయ విద్యా విధానం 2020 NEP అనేది విద్యా వ్యవస్థలో గణనీయమైన నిర్మాణాత్మక మార్పులను సిఫార్సు చేసే ఒక లేయర్డ్ డాక్యుమెంట్, ఇది విద్య ద్వారా తిరిగి పొందగలిగే గత అద్భుతమైన భారతదేశం నిర్మిత కల్పనలలో మునిగిపోతుంది, కొంత ప్రగతిశీల తను సహకరిస్తుంది. ప్రాథమిక విద్య కోసం ఆలోచనలు, మరియు మొత్తంగా పట్టణ మధ్యతరగతి ప్రజలఆకాంక్షలకు మార్గదర్శక నక్షత్రం వలె పనిచేస్తుంది. కానీ ఉద్దేశపూర్వకంగా లేదా కమిటీ సభ్యుల పరిమిత అవగాహనతో, NEP సమకాలీన గ్రామీణ భారతదేశ సంక్లిష్టతను విస్మరించింది, ఇది దాని ఆర్థిక వ్యవస్థ తీవ్ర క్షీణత, విస్తారమైన బాధల రూపాలు పౌరులలో ఎక్కువ మంది పేదరికం ద్వారా గుర్తించబడింది.చీజు• ‘‘యాక్సెస్, పార్టిసిపేషన్ లెర్నింగ్ రిజల్టస్లో బ్రిడ్జ్ గ్యాప్లు’’ అని పేర్కొన్నప్పటికీ, నాణ్యత లేని విద్య గ్రామీణ పౌరుల జీవితాలను దెబ్బతీస్తుందనే వాస్తవాన్ని ఇది విస్మరించింది.
నాణ్యమైన విద్యలో సమానత్వంతో కూడిన విద్యావకాశాల సమానత్వాన్ని పెంపొందించే ఆలోచనతో నిమగ్నమ వ్వడాన్ని విస్మరిస్తూ, పెరుగుతున్న పాఠశాల భేదాన్ని పరిష్కరించడంలోNEP విఫలమైంది, దీనిలో ప్రభుత్వ పాఠశాలలు ఇప్పుడు ప్రధానంగా వెనుకబడిన కులాలు మరియు ఆదివాసీ సమూహాల పిల్లలు చదువుతున్నారు, అయితే ప్రైవేట్ పాఠశాలలు పుట్టగొడుగుల్లా పుట్టుకొ స్తున్నాయి. మరింత ప్రయోజనకరమైన కులాలు మరియు తరగతుల ఆకాంక్షలను తీరుస్తుంది. అటువంటి పాఠశాల భేదం విద్యను ఒక లెవలర్గా భావించడాన్ని ధిక్కరిస్తుంది మరియు సామాజిక పొందికను ఏర్పరిచే భాగస్వామ్య అనుభవంగా పాఠశాల విద్య యొక్క అవకాశంNEP కమిటీ పట్టించుకోని సమస్యగా ఉంది.
అనేక రాష్ట్రాలు అధికారికంగా ఈ విధానాన్ని ప్రారంభించాయి అనేక ఇతర రాష్ట్రాలు అదే పనిలో ఉన్నాయి. అమలులో ఉన్న సంక్లిష్టత కారణంగా, ప్రత్యేకించి రాష్ట్రం, జిల్లా, ప్రైవేట్ రంగంలోని విభిన్న వాటాదారుల మధ్య సమన్వయం సహకారాన్ని, ఇది ఒక నిరుత్సాహకరమైన వ్యాయామంగా మారుతుంది. ఇది కాకుండా, బలహీనమైన రాష్ట్ర సామర్థ్యం, ఆర్థిక వనరుల లభ్యత, ముఖ్యంగా, కొత్త ఆలోచనలు ఆవిష్కరణలపై పనిచేసే విద్యా పర్యావరణ వ్యవస్థతో వ్యవహరించాలి. అయినప్పటికీ, NEP ముందు ఉన్న అత్యంత క్లిష్టమైన సవాలు ఏకాభిప్రాయాన్ని నిర్మించడం 1986 తర్వాత మొదటి ఓమ్నిబస్ ప్రోగ్రా మ్ను రాష్ట్రాలు సొంతం చేసుకోవడం. క్లుప్తంగా,NEP విజయం ఎక్కువగా సహకార సమాఖ్యవాదం రాష్ట్రాలు సంస్కరణల యాజమాన్యంపై ఆధారపడి ఉంటుంది.
ఈ మధ్యకాలం లో ఎక్కువగా ఆన్లైన్, డిజిటల్ విద్య పట్ల ప్రపంచం ఆకర్షితులవుతున్నారు, భారతదేశం భిన్నమైనది కాదు అలాగే డిజిటల్ విద్య కోసం దేశం చాలా స్కేలబుల్ అవకాశాలను కలిగి ఉంది. ఫలితంగా విద్య ఎక్కువగా ఆన్లైన్లోకి మారింది. వరల్డ్ ఎకనామిక్ ఫోరమ్ గత మూడు సంవత్సరాలుగా లాంగ్వేజ్ యాప్లు, వర్చువల్ ట్యూటరింగ్, వీడియో కాన్ఫరెన్సింగ్ టూల్స్ , ఆన్లైన్ లెర్నింగ్ సాఫ్ట్వేర్ వినియోగంలో పెరుగుదలను తన నివేదికలో నివేదించింది. భారతదేశం కూడా ఇ-లెర్నింగ్ బూమ్ను చూస్తోంది.
విద్యార్థులు, తల్లిదండ్రులు మరియు ఉపాధ్యాయులకు జూమ్, వాట్సాప్ స్కైప్లలో తరగతులు ఆనవాయితీగా మారుతున్నాయి. అయి నప్పటికీ, ఆన్లైన్కి ఈ ఆకస్మిక మార్పు తరగతి గది అనుభవం లేకపోవడాన్ని దాదాపు భర్తీ చేయదు. ప్రభుత్వాలు ఇ లెర్నింగ్ను సులభతరం చేయడానికి ఆన్లైన్ ప్లాట్ఫారమ్లను ఉపయోగించుకుంటున్నాయి. ప్రపంచ వ్యాప్తంగాగ్రామీణమరియువెనుకబడి
మన ప్రభుత్వ విద్యా వ్యవస్థలు మరింత చురుకైనవిగా, అనువైనవిగా, ప్రపంచ సంక్షోభాలకు నిరోధకంగా ఉండేలా సమిష్టిగా ఎలా పునర్నిర్మించవచ్చు?
గత దశాబ్దంలో,RMSA వంటి పథకాల ద్వారా, హార్డ్వేర్కు ప్రాప్యతను నిర్ధారించడం డిజిటల్ అక్షరాస్యతను ప్రోత్సహించడం ద్వారా ICT ఆధారిత విద్యను ప్రారంభించడంపై ప్రభుత్వం దృష్టి సారించింది. ముక్స్, ఎన్పిటెల్, NROER మరియు ఈ -పాఠశాల వంటి ఇటీవలి కార్యక్రమాలు ఉన్నప్పటికీ, అభ్యాసంలో మీడియా వినియోగాన్ని ప్రభుత్వం చురుగ్గా ప్రోత్సహించింది. ప్రభుత్వాలు మరియు పాఠశాలలు ఈ అనిశ్చితి మార్గంలో నడుస్తున్నప్పుడు, వారు ఈ పరిస్థితిని అధిగమించడానికి సాంకేతికతపై ఎక్కువగా ఆధారపడటం ప్రారంభించారు. రైతు కూలి తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలను చూసుకోవడానికి పని కోల్పోవలసి ఉంటుంది. ఉపాధ్యా యులపై కూడా ఒత్తిడి ఉంది. ప్రతి ఉపాధ్యాయునికి ఒక ప్రత్యేకమైన బోధనా శైలి ఉంటుంది. కాలక్రమేణా, వారు పిల్లలతో సాన్నిహిత్యం పెంచుకున్నారు. క్లాస్లో వారి బాడీ లాంగ్వేజ్, క్లాస్మేట్స్తో వారి పరస్పర చర్య – చిన్న సమూహాలు పెద్ద సమూహాలలో ఇది ఎలా భిన్నంగా ఉంటుందో గమనించడం ద్వారా ఇది జరుగుతుంది. ఇప్పుడు, వారు వాటిని కంప్యూటర్ స్క్రీన్లపై చూస్తారు. తరగతులు ఆన్లైన్లోకి వెళ్లినప్పుడు ఉపాధ్యాయుని పాత్ర మారుతుంది. ‘‘బలవంతంగా’’ ఆన్లైన్ అభ్యాసానికి దాని సమస్యలు ఉన్నాయి. అభ్యాసాన్ని లేదా దాని కోసం తరగతి గదిలో ముఖాముఖిగా జరిగే బోధనా శైలులు/వ్యక్తిత్వాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకోదు.సాంకేతిక ఎంపికలు ఉన్నాయి, కానీ అవి ముఖాముఖిగా ఒకే విధంగా ఉండవు నాటి సాంకేతి కతను కలిగి ఉన్న విద్యార్థులు దానిని కొనసాగించడం కష్టంగా ఉండవచ్చు.ప్రధానమంత్రి ఈ-విద్య పథకం కింద విద్యారంగానికి అనేక ప్రోత్సహాలను ప్రకటించినట్లు కేంద్రం చెబుతోంది.
ఒకటో తరగతి నుంచి ఇంటర్మీడియట్ వరకు ఈ పథకం అందుబాటులో ఉంటుంది. ఆయా తరగతులకు చెందిన విద్యార్థులకు రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు తమ తమ ప్రాంతీయ భాషల్లో సప్లిమెంటరీ విద్యాబోధన చేయడానికి ఉద్దేశించిన పథకంగా అభివర్ణించారు. ప్రస్తుతం 12 ఛానళ్లు మాత్రమే పని చేస్తోన్నాయని, 2022-23 ఆర్థిక సంవత్సరంలో ఈ సంఖ్యను ఏకంగా 200కు పెంచుతామని పేర్కొన్నారు. డిజిటల్ యూనివర్శిటీని నెలకొల్పుతామని, దేశవ్యాప్తంగా అన్ని రాష్ట్రాల విద్యార్థులకు వారి ఇంటి వద్దకే ప్రపంచస్థాయి విద్యను అందిస్తామని నిర్మల సీతారామన్ భరోసా ఇచ్చారు. వేర్వేరు ప్రాంతీయ భాషలు, ఐసీటీ ఫార్మట్స్లో దీన్ని అందుబాటులోకి తీసుకొస్తామని అన్నారు. ఇంటర్నెట్, మొబైల్ ఫోన్లు, టీవీలు, రేడియోలు, డిజిటల్ టీచర్ల ద్వారా అన్ని భాషల్లో అత్యున్నతమైన క్వాలిటీతో కూడిన ఇ-కంటెంట్ను ప్రొవైడ్ చేస్తామని నిర్మల సీతారామన్ వివరించారు. దాదాపు అన్ని ప్రైవేటు పాఠశాలలు జూమ్, మైక్రోసాఫ్ట్, గూగుల్ ఇలా ఏదో ఒక వీడియో కాలింగ్ ప్లాట్ ఫాం ద్వారా పిల్లలకు పాఠాలు చెప్పేందుకు శత విధాల ప్రయత్నిస్తున్నారు . ఆన్లైన్ తరగతులకు హాజరు కావడానికి కనీసం 58 శాతం విద్యార్థులకు స్మార్ట్ఫోన్లు లేదా ల్యాప్టాప్లు అందుబాటులో ఉండవు, అయితే 32 శాతం మంది విద్యార్థులు విద్యుత్ కొరత, బోధన- నెట్ వర్క్ సమస్య, ఇంటర్నెట్ బ్యాండ్ విడ్త్, సరియైన వాతావరణం లేకపోవడం అభ్యాసానికి ఆటంకం కలిగించే ప్రధాన సమస్య అని ఎన్సిఇఆర్టి నిర్వహించిన ఒక సర్వే తెలిపింది. ఆన్ లైన్ బోధన విధానం పేద ధనిక వర్గాలకు చెందిన పిల్లల్లో అంతరాలను పెంచుతుంది. ఆన్లైన్ క్లాసులకు పర్యవేక్షణ లేక విద్యార్థులు పెడదారి పడుతున్నారు.
ఉత్పత్తి కులాలకు చెందిన పిల్లలు, చిరు వ్యాపారస్తుల, చిల్లర వర్తకులు, సంచార జీవనం జరిపే కుటుంబాలకు చెందిన పిల్లలకు ఆన్లైన్ విద్య శాపంగా మారింది. యూనివర్సిటీ స్థాయిలోనే దూర విద్యా విధానంలో నేషనల్ ప్రోగ్రాం ఆన్ టెక్నాలజీ ఎన్హన్స్ లార్నింగ్ ఆశించినంత ఫలితాలు రాబట్టలేక పోయింది. దేశంలోనే సింక్రోనస్ మరియు అసింక్రోనస్ విధానం ద్వారా చదువు పూర్తిగా దూరమైనది. నలభై సంవత్సరాల క్రిందట వెలసిన విశ్వవిద్యాలయాలలో నే ఈ క్లాస్ రూములు లేవు. కంప్యూటర్ సైన్స్, సెంటర్ల నిర్వహణ అధ్వానంగా ఉంది. అక్కడ ఉన్న అధ్యాపకులు పిల్లలకు పాఠాలే బోధించలేని స్థితిలో ఉన్నారు. బోధన పూర్తిగా క్లాస్ రూంలకు దూరంగా ఎప్పుడూ జరగలేదు. గత పది సంవత్సరాలుగా అధ్యాపక పోస్టుల భర్తీ చేయక, ప్రభుత్వ విద్య బలోపేతం చేయకుండా, ఆన్లైన్ ద్వారా ప్రైవేటు పోర్టల్స్ , ట్యూషన్లు నియంత్రించడం లేదు. ఈ నేపథ్యంలో వీడియో కాలింగ్ అప్లికేషన్ల వినియోగం, ఆన్ లైన్ ద్వారా పాఠాలను పిల్లలకు ఎలా బోధించాలి? ఈ బోధనలో ఎలాంటి ఉపకరణాలను వినియోగించాలి? ఎటువంటి పద్ధతులు బోధించడం ద్వారా పిల్లల్ని ఆకట్టుకోగలం? వంటి విషయాలు తెలియక ప్రభుత్వ అధ్యాపక వర్గం సతమతమవుతోంది. ఈ విధానం అందరికీ కొత్త. ఉపయోగించేందుకు ఓరియంటేషన్, పునశ్చరణ తరగతులు లేవు. విద్యార్థుల కోసం నోట్స్ ప్రిపేర్ చేయడానికి గూగుల్ స్ప్రెడ్ షీట్, ఆన్ లైన్ బోర్డ్ తదితర టూల్స్ వినియోగంపై కనీస అవగాహన లేక ఇబ్బంది పడుతున్నారు. ఏదో విధంగా పిల్లకు వీలైనంత సులభంగా పాఠాలు అర్థమయ్యేలా, వారికి ఆకట్టుకునే విధంగా బోధించేందుకు అన్ని విధాల ప్రయత్నిస్తున్నా విఫలమవుతున్నారు. మొదట్లో కొద్ది కాలం పాటు ఈ పరిస్థితి ఉంటుందని భావించారు, కానీ మున్ముందు కూడా ఇది కొనసాగే పరిస్థితి ఉండటంతో అందుకు తగినట్లు ఉపాధ్యాయులు, విద్యార్థులు సిద్ధం చేస్తున్నామని ప్రభుత్వాలు మేకపోతు గాంభీర్యం ప్రకటిస్తున్నారు.
అధ్యక్షులు,
ప్రజా సైన్స్ వేదిక
