విద్యావ్యవస్థలో సమూల మార్పులు అవసరం

విద్య ఒక దేశ భవిష్యత్ కు బలమైన పునాది. అయితే ప్రస్తుత భారతీయ విద్యావ్యవస్థ ఇప్పటికీ బ్రిటీష్‌ ‌పాలనలో రూపొందించబడిన పాత తత్వాలను ఆధారంగా చేసుకుని కొనసాగుతోంది. విద్యార్థి మేధస్సు, అభిరుచి, జీవిత నైపుణ్యాలకు బదులుగా మార్కులకు ప్రాధాన్యమిచ్చే ఈ విధానం ఇప్పటికీ ఉంది. అందువల్ల, మన దేశంలో ఉన్న విద్యావ్యవస్థ గతంలో తయారైన పాత విధానాలను అనుసరిస్తూ, నేటి మారుతున్న కాలానికి సరిపోని విధంగా కొనసాగుతోంది. కేవలం పుస్తకాలపై ఆధారపడే, మార్కులపైనే దృష్టి పెట్టే విధానం విద్యార్థుల నిజమైన ప్రతిభను బయటపెట్టడంలో విఫలమవుతోంది. విద్య అనేది వ్యక్తి జీవితాన్ని తీర్చిదిద్దే శక్తివంతమైన సాధనం. కానీ మన దేశంలో అమలవుతున్న ప్రస్తుత విద్యా వ్యవస్థ కొన్ని లోపాలతో పాటు ఆధునిక ప్రపంచ అవసరాలకు సరిపడని విధంగా ఉంది.

మార్కులకే ప్రాధాన్యం, కృత్రిమ పోటీ, సృజనాత్మకతకు మార్గం లేకపోవడం వంటి అంశాలు ఈ వ్యవస్థలో కనిపిస్తున్న ప్రధాన సమస్యలు. పాఠశాలల్లో విద్యార్థులకు సమాచారాన్ని అర్థం చేసుకోవడం కన్నా, పాఠ్యాంశాన్ని జ్ఞాపకంలోకి తెచ్చుకొని పరీక్షల్లో రాయడమే లక్ష్యంగా ఉంటుంది. ఇది వారిలో నిష్టమైన ఆలోచనను, సమస్య పరిష్కార నైపుణ్యాలను తగ్గిస్తుంది. నేటి విద్యార్థులు గ్రేడ్‌లు సాధించడంలో దిట్టలు, కానీ జీవితాన్ని ఎదుర్కోవడంలో అసహాయులు. వారు ఆర్థిక నిర్వహణ, భావోద్వేగాలు, కమ్యూనికేషన్‌ ‌స్కిల్స్ ‌వంటి మౌలిక జీవిత నైపుణ్యాలను నేర్చుకోవాల్సిన అవసరం ఉంది. ప్రస్తుతం విద్యార్థులు చదువుతున్న కోర్సులు ఉద్యోగావకాశాలకు అనుకూలంగా ఉండటం లేదు. వాస్తవ ప్రపంచ అవసరాలకు అనుగుణంగా సిలబస్‌ ‌రూపకల్పన చేయాలి. వృత్తి విద్య, టెక్నికల్‌ ‌ట్రైనింగ్‌ ‌వంటి వాటిని పదవ తరగతి నుంచే పరిచయం చేయాలి.

డిజిటల్‌ ‌టెక్నాలజీ రోజు రోజుకీ పెరుగుతోంది. కానీ మన గ్రామీణ మరియు పట్టణ పాఠశాలల్లో టెక్నాలజీకి తగిన ప్రాధాన్యత లేదు. విద్యార్థులకు కంప్యూటర్‌ అవగాహన, కోడింగ్‌ ‌పరిజ్ఞానం మొదలైనవీ చిన్న వయస్సులోనే నేర్పాలి. విద్యార్థి ఎదుగుదలలో తల్లిదండ్రులు, ఉపాధ్యాయులు ఇద్దరూ సమాన పాత్ర పోషించాలి. వారిద్దరి మధ్య సకాలంలో సమాచారం, ఫీడ్బ్యాక్‌ ‌ద్వారా విద్యార్థిని సక్రమంగా మార్గనిర్దేశనం చేయవచ్చు. పరీక్షల భారం, తల్లిదండ్రుల అంచనాలు, పోటీ వాతావరణం వల్ల విద్యార్థుల్లో ఒత్తిడి పెరుగుతోంది. ప్రతి పాఠశాలలో మానసిక సలహాదారులు ఉండాలి. విద్యార్థుల అభిప్రాయాలను పరిగణలోకి తీసుకోవాలి.

మన విద్యావ్యవస్థలో ఆవశ్యకమైన మార్పులు తెచ్చి, విద్యార్థులను ఒక సంపూర్ణ వ్యక్తిగా తీర్చిదిద్దాల్సిన అవసరం ఉంది. పుస్తకాలకే పరిమితమవకుండా, జీవితం నేర్పే విద్యవైపు మన దృష్టిని మళ్లించాల్సిన సమయం ఇది. అంతేకాక, దేశాభివృద్ధికి తోడ్పడే పౌరులను తయారు చేయడమే విద్యా లక్ష్యం కావాలి. చదువు అనేది అర్థంతో కూడినది కావాలి. విద్యార్థి చదువుతో పాటు ఆలోచించే శక్తి, విషయాన్ని విశ్లేషించే సామర్థ్యం కలిగి ఉండాలి.

సాధారణ జీవితం గడపడానికీ అవసరమైన నైపుణ్యాలు

వ్యక్తిత్వ వికాసం, సంభాషణ సామర్థ్యం, ఆర్థిక శాస్త్రం, సమయ నిర్వహణ.. ఇవన్నీ విద్యలో భాగంగా ఉండాలి. పరీక్షలు ఒకే రోజు నిర్వహించి, ఒకే విధంగా అందరినీ కొలవడం సరైనది కాదు. ప్రాజెక్టులు, రోజువారీ పనితీరు, టీమ్‌ ‌వర్క్, ‌ప్రజెంటేషన్‌ ‌స్కిల్స్ ‌వంటివి కూడా విద్యార్థుల అర్థ నైపుణ్యాన్ని అంచనా వేయడంలో భాగం కావాలి.

ఉపాధ్యాయులు నూతన బోధనా విధానాలపై శిక్షణ పొందాలి. విద్యార్థులకు స్నేహపూర్వకంగా బోధించగలిగేలా, టెక్నాలజీని ఉపయోగించగలిగేలా ఉండాలి. ప్రపంచం వేగంగా మారుతుంది. విద్యార్థులు డిజిటల్‌ ‌పరిజ్ఞానం, కంప్యూటర్లు, ఇంటర్నెట్‌ ‌వంటివి తెలుసుకోవాలి. పాఠశాలల్లో స్మార్ట్ ‌బోర్డులు, ఈ-లర్నింగ్‌ ‌వనరులు అందుబాటులో ఉండాలి.

విద్యలో సమానత:

ప్రతి ఒక్కరికీ సమానమైన విద్యావకాశం కలగాలి. పేదవారికి, గ్రామీణ ప్రాంతాల పిల్లలకు మంచి వసతులతో కూడిన విద్య అందించాలి. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, విద్య అనేది పుస్తకాల పరిమితి కాదు, జీవన పాఠాలు నేర్పే ప్రక్రియ. విద్యార్థులు మంచి పౌరులుగా, సమాజానికి ఉపయోగపడే వారిగా మారేందుకు, విద్యా వ్యవస్థ సమూలంగా మారాలి. ప్రస్తుత పాఠ్యపుస్తకాలు అభ్యాసం చేసే విధానాన్ని మాత్రమే ప్రోత్సహిస్తున్నాయి. దీని బదులుగా విద్యార్థులలో ఆలోచనా శక్తి, సమస్య పరిష్కార నైపుణ్యం, సృజనాత్మకత పెంపొందించేలా ప్రయోగాత్మక పద్ధతులు ఆవశ్యకం.

విద్యార్థులు మార్కుల కోసం కాకుండా, జీవితాన్ని నేర్చుకోవడానికి విద్యను ఉపయోగించాలి. అందుకోసం ఆర్థిక సాక్షరత, భావోద్వేగ నియంత్రణ, సంభాషణ నైపుణ్యాలు, నాయకత్వ లక్షణాలు వంటి విషయాలను కూడా పాఠ్యాంశాల్లో చేర్చాలి.

స్థానిక సంస్కృతి, భాషలకు ప్రాధాన్యత ఇవ్వాలి. ప్రతి రాష్ట్రంలోని స్థానిక భాష, చరిత్ర, సంస్కృతిని విద్యలో భాగంగా తీసుకొచ్చితే విద్యార్థుల్లో స్వభిమానంతో పాటు సామాజిక విలువలు పెరుగుతాయి.

ప్రపంచం డిజిటల్‌ ‌యుగంలో అడుగుపెట్టినప్పుడు, గ్రామీణ పాఠశాలల్లో కూడా ఇంటర్నెట్‌, ‌స్మార్ట్ ‌క్లాస్‌లు, ఈ-లర్నింగ్‌ ‌వనరులు అందుబాటులోకి రావాలి. విద్యార్థి యొక్క సంవత్సరాంత ప్రదర్శన, ప్రాజెక్టులు, టీమ్‌ ‌వర్క్ ‌వంటి అంశాలను కూడా పరిగణలోకి తీసుకోవాలి. ప్రస్తుత విద్యావ్యవస్థను సమకాలీన అవసరాలకు అనుగుణంగా మార్చడం అత్యవసరం. యువత సృజనాత్మకంగా, సామాజికంగా బాధ్యతాయుతంగా ఎదగాలంటే, విద్యావ్యవస్థ మూలంగా మారాలి. అప్పుడే మన దేశం అభివృద్ధి చెందే బలమైన బృందాన్ని తయారు చేసుకోవచ్చు

మామిండ్ల శ్రీనివాస్‌

9346712784

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *