నెలకొక్కమారు…
నెలకొక్కమారు నీవు ఉదయించలేని సూర్య బింబాన్ని విసర్జిస్తావు బొట్లు బొట్లుగా…. నెలకొక్కమారు నీవు శిశిరాన్ని వదిలి వసంతాన్ని ఆహ్వానిస్తావు మారాకులాగా… అప్పుడప్పుడు కడుపునెవరో మెలిపెట్టినట్టు ఉండచుట్టుకుపోతావు అనుమానపు చూపు తాకితే తప్పేదో చేసినట్టు తలదించుకుంటావు అప్పుడు నీలో పై నుండి గంగా,సింధు నదులు కింద నుండి ఎర్ర సముద్రం సమాంతరంగా ప్రవహిస్తాయి నిజమమ్మా… నీవిపుడు చూడకూడని…
