Category కవితా శాల

‘అధికార పీఠం ఎక్కింది మొదలు అప్రజాస్వామిక చర్యకు పాల్పడే దుష్ట పాలకుల కట్టడి చేయకుంటే నిరంకుశ ప్రభుత్వం  కూల్చకుంటే జాతి అస్తిత్వ సమస్తం ప్రశ్నార్థకమే దేశ భవితవ్యం అంధకారబంధురమే అందుకే…ఇకనైనా కార్మికులారా…కర్షకులారా చెమట చుక్కల శ్రామికులారా సార్వత్రిక సమ్మెకు కదలండోయ్‌ ‌బాధితులారా…పీడితులారా బాధాతప్త  బహుజనులారా ఎర్ర పిలుపందుకు తరలండోయ్‌ ‌కష్టజీవులారా..కర్మవీరులారా భగభగ మండే సూర్యుల్లారా నిప్పు…

చాలారోజులైంది నన్ను నేను కలుసుకుని కలవడం ఇష్టం లేకేం కాదు బతుకు చక్రంలో బందినై బయటకు రాలేక బానే ఉన్నాను బానే తిన్నాను ఐనా ఏదో తెలియని వెలితి అందరిలో ఉన్నాను అందరితో ఉన్నాను ఎందుకో నాతో నేను ఉండలేకపోయాను అందరికీ సమయమిచ్చాను ఎందుకో నాకు నేను సమయం ఇవ్వలేకపోయాను అందరూ మెచ్చిందే చేశాను నాకు…

జలమే…. సర్వ జీవులకు మూలం విశ్వ జగత్తుకు ఆధారం నిండు జలంతోనే… ప్రకృతి పరవశించేను. పుడమి పులకరించేను వనం హరిత వన్నెలీనేను పంట పైరు నాట్యమాడేను పల్లె సిరులతో తులతూగేను జగతి శాంతి క్షేత్రంగా వర్దిల్లేను జలం లేకుంటే … కరువులు కాటేసేను కటిక దరిద్రం దరి చేరెను ఆకలి మరణాలు పెరిగేను చితి మంటలు…