- అడవి బిడ్డల ఆత్మగౌరవానికి జాతీయ హోదా దక్కాల్సిందే!
- 4 కోట్ల మంది భక్తులు తరలివచ్చే దక్షిణ భారత కుంభమేళాపై వివక్ష
- ఇది ప్రాంతీయ పండుగ కాదు.. పది రాష్ట్రాల ప్రజల అచంచల విశ్వాసం
- ప్రధాని, హోం మంత్రులు మేడారం గడ్డపై అడుగుపెట్టని వైనం
- జాతరకు హాజరు కావాలి.. నిధులు కేటాయించాలి..
- గిరిజన సంస్కృతిని గౌరవించాలి
హైదరాబాద్, ప్రజాతంత్ర, జనవరి 20: భారతదేశ సాంస్కృతిక ముఖచిత్రంలో మేడారం సమ్మక్క-సారలమ్మ జాతర ఒక అపురూపమైన ఘట్టం. ఆసియా ఖండంలోనే అతిపెద్ద గిరిజన మేళాగా, దక్షిణ భారత కుంభమేళాగా పిలవబడే ఈ మహా జాతర అక్షరాలా కోట్లాది మంది ఆదివాసీల ఉనికికి, అచంచల విశ్వాసానికి ప్రతీక. అయితే, దశాబ్దాలుగా వినిపిస్తున్న ‘మేడారంకు జాతీయ హోదా’ డిమాండ్ పట్ల కేంద్ర ప్రభుత్వం అనుసరిస్తున్న ఉదాసీన వైఖరి ఇప్పుడు కోట్లాది మంది భక్తుల ఆగ్రహానికి కారణమవుతోంది. ఉత్తరాదిలో జరిగే కుంభమేళాకు వేల కోట్ల రూపాయలు కుమ్మరిస్తూ, దానికి ప్రపంచవ్యాప్త గుర్తింపు తెచ్చేందుకు తహతహలాడే ఢిల్లీ పీఠం.. అంతకంటే ఎక్కువ ప్రజా సమూహం తరలివచ్చే మేడారాన్ని కేవలం ఒక ప్రాంతీయ పండుగగా పరిగణించి చేతులు దులపుకోవడం బాధ్యతారాహిత్యం కాదా?
గణాంకాలను ఒకసారి పరిశీలిస్తే మేడారం వైశిష్ట్యం ఇట్టే అర్థమవుతుంది. కేవలం తెలంగాణ నుంచే కాకుండా ఛత్తీస్గఢ్, మహారాష్ట్ర, ఆంధ్రప్రదేశ్, ఒడిశా, మధ్యప్రదేశ్, కర్ణాటక వంటి సుమారు 10 రాష్ట్రాల నుండి అక్షరాలా నాలుగు కోట్ల మందికి పైగా భక్తులు మేడారం గడ్డపై అడుగు పెడతారు. వీరంతా ఎవరి ఒత్తిడితోనో రావడం లేదు; కేవలం ఆ తల్లుల మీద ఉన్న అపారమైన విశ్వాసంతో, అడవి బిడ్డల ఆత్మగౌరవంపై ఉన్న నమ్మకంతో తరలివస్తున్నారు. ప్రపంచంలో ఎక్కడా లేని విధంగా ఒకే చోట ఇంత భారీ సంఖ్యలో గిరిజనులు ఏకమయ్యే ఏకైక సందర్భం ఇది. ఇంతటి జన సందోహం, అంతర్రాష్ట్ర ప్రాముఖ్యత కలిగిన ఉత్సవానికి ‘జాతీయ హోదా’ ఇవ్వడానికి కేంద్రానికి అభ్యంతరం ఏమిటి?
కేంద్ర పాలకుల నిర్లక్ష్యానికి పరాకాష్ట ఏమిటంటే.. ఇంతటి మహా జాతరను దేశ ప్రధాని కానీ, కేంద్ర హోం మంత్రి కానీ ఇప్పటివరకు ఒక్కసారి కూడా సందర్శించకపోవడం. ప్రయాగ కుంభమేళా జరిగితే ప్రధానమంత్రి స్వయంగా వెళ్లి పవిత్ర స్నానాలు ఆచరించి, ఆ ఉత్సవానికి జాతీయ ప్రాధాన్యతను కల్పిస్తారు. మరి అక్షరాలా నాలుగు కోట్ల మంది భక్తులు వచ్చే మేడారం గడ్డపై అడుగుపెట్టడానికి ఈ ‘పెద్దలకు’ సమయం దొరకలేదా? లేక ఆదివాసీల విశ్వాసం వారి దృష్టిలో అంత చులకనా? కేంద్ర మంత్రులు అడపాదడపా వచ్చి వెళ్తున్నా, వారు కేవలం రాజకీయ ప్రసంగాలకే పరిమితమవుతున్నారు తప్ప, జాతీయ హోదా సాధనలో చిత్తశుద్ధి చూపడం లేదు. దేశంలోని అత్యున్నత పదవుల్లో ఉన్నవారు మేడారాన్ని సందర్శించి ఉంటే, ఈ జాతర ఎప్పుడో అంతర్జాతీయ స్థాయికి చేరుకునేది. కానీ, దక్షిణ భారత సంస్కృతిని, గిరిజన ఆచారాలను గుర్తించడంలో ఢిల్లీ పాలకుల వైఖరి ఎప్పుడూ ‘పరధ్యానం’గానే ఉంటోంది.
ప్రయాగలో కుంభమేళా జరిగితే కేంద్రం అడిగినా అడగకపోయినా వేల కోట్ల రూపాయలను ధారపోస్తుంది. గడిచిన కుంభమేళాకు కేంద్ర ప్రభుత్వం సుమారు 4,200 కోట్ల రూపాయలను వెచ్చించిన కేంద్రం.. నాలుగు కోట్ల మంది ప్రాతినిధ్యం ఉన్న మేడారానికి ఇచ్చే నిధులు సముద్రంలో కాకిరెక్కలా ఉంటున్నాయి. ఇది అక్షరాలా గిరిజన సంస్కృతిపై కేంద్రానికి ఉన్న ‘చిన్నచూపు’కు పరాకాష్ట. కుంభమేళాకు ఒక న్యాయం, గిరిజన కుంభమేళాకు మరో న్యాయమా? ఉత్తరాది ఉత్సవాలకు ఇచ్చే ప్రాధాన్యత, దక్షిణ భారత ఆదివాసీ సంస్కృతికి ఇవ్వకపోవడంలో ఉన్న వివక్షకు ఇది సజీవ సాక్ష్యం.
సమ్మక్క-సారలమ్మల పోరాట చరిత్ర సామాన్యమైనది కాదు. అది అన్యాయమైన పన్నులకు వ్యతిరేకంగా, సామ్రాజ్యవాద అహంకారంపై సామాన్య గిరిజన మహిళలు చేసిన వీరోచిత యుద్ధం. భారతదేశ మూలవాసులైన ఆదివాసీల ఆత్మగౌరవ ప్రతీక ఈ జాతర. భారతదేశ చరిత్ర అంటే కేవలం పాలకుల చరిత్రేనా? ప్రజల కోసం పోరాడిన ఆదివాసీల గాథలు కేంద్ర ప్రభుత్వ రికార్డుల్లోకి ఎందుకు ఎక్కడం లేదు? రాష్ట్ర ప్రభుత్వం ప్రతి ఏటా వందల కోట్లు ఖర్చు చేస్తూ మౌలిక వసతులు కల్పిస్తున్నా, కేంద్రం మాత్రం ‘టెక్నికల్’ కారణాలు చెప్తూ జాతీయ హోదా ఫైళ్లను పక్కన పెడుతోంది. అడవి బిడ్డల సంస్కృతిని, వారి ఆత్మగౌరవాన్ని గౌరవించని ఏ ప్రభుత్వమైనా గిరిజన వ్యతిరేక ప్రభుత్వంగానే ముద్ర పడక తప్పదు.
జాతీయ హోదా అంటే కేవలం మరిన్ని నిధులు రావడం మాత్రమే కాదు, అది ఆదివాసీ సంస్కృతికి దక్కే జాతీయ గౌరవం. నాలుగు కోట్ల మంది అచంచల విశ్వాసంతో ముడిపడి ఉన్న ఈ జాతరను జాతీయ ఉత్సవంగా ప్రకటించకపోవడం అంటే తెలంగాణను, ఇక్కడి ఆదివాసీలను కేంద్రం విస్మరించడమే. ఇప్పటికైనా కేంద్ర ప్రభుత్వం మేడారం వైపు తన దృష్టిని సారించాలి. మేడారం జాతరకు తక్షణమే జాతీయ హోదాను ప్రకటించి, కుంభమేళాతో సమానంగా నిధులు కేటాయించాలి. ఆదివాసీల ఆత్మగౌరవం దెబ్బతింటే, అది పాలకుల పునాదులను కదిలించే ఒక అగ్నిపర్వతంలా మారుతుందని ఢిల్లీ పాలకులు గుర్తించాలి.
