భారత్-అమెరికా వాణిజ్య ఒప్పందంపై వినిపిస్తున్న రాజకీయ విమర్శలను విశ్లేషిస్తే, ప్రధానంగా రెండు భిన్నమైన వాదనలు కనిపిస్తున్నాయి. ప్రతిపక్షాలు మరియు కొందరు ఆర్థిక విశ్లేషకులు ఈ ఒప్పందం వల్ల భారత్ స్వయంప్రతిపత్తి దెబ్బతింటుందని ఆందోళన వ్యక్తం చేస్తుండగా, ప్రభుత్వం దీనిని ఒక మాస్టర్ స్ట్రోక్గా అభివర్ణిస్తోంది.
‘అమెరికా ఫస్ట్’ విధానానికి లొంగిపోవడమేనా అన్న సందేహం కలుగుతున్నది అమెరికా నుంచి వొచ్చే వస్తువులపై సుంకాలను సున్నా శాతానికి తగ్గించడం ద్వారా భారతీయ చిన్న, మధ్య తరహా పరిశ్రమలు (MSMEs) దెబ్బతింటాయి. అమెరికా ఉత్పత్తులు చౌకగా లభించడం వల్ల ‘మేక్ ఇన్ ఇండియా’ లక్ష్యం నీరుగారిపోయే ప్రమాదముంది రాబో
అమెరికా నుండి వ్యవసాయ ఉత్పత్తులు, ముఖ్యంగా పాడి పరిశ్రమ ఉత్పత్తులు మరియు కోడి మాంసం వంటివి తక్కువ సుంకంతో భారత్లోకి వొస్తే, స్థానిక రైతుల పరిస్థితి ఏమిటనేది ప్రధాన ప్రశ్న. భారతీయ రైతుల ప్రయోజనాలను పణంగా పెట్టి ఈ ఒప్పందం చేసుకున్నారనే ఆరోపణలు వెల్లువెత్తుతున్నాయి. భారత్-
అమెరికా నుంచి చౌకగా పాల ఉత్పత్తులు, చీజ్, బటర్ వంటివి వొస్తే భారతీయ సహకార సంఘాలు (అమూల్ వంటివి) మరియు పాడి రైతులకు గట్టి పోటీ ఎదురయ్యే అవకాశం ఉంది. అమెరికా నుంచి కోడి మాంసం (ముఖ్యంగా చికెన్ లెగ్స్) తక్కువ ధరకే అందుబాటులోకి వొచ్చే అవకాశం ఉంది. ఇది స్థానిక పౌల్ట్రీ రైతుల ఆదాయంపై ప్రభావం పడుతుంది. కాలిఫోర్నియా బాదం, వాల్నట్స్, మరియు ఆపిల్స్ వంటి వాటిపై సుంకాలు తగ్గడం వల్ల భారతీయ వినియోగదారులకు ఇవి తక్కువ ధరకు లభిస్తాయి.
భారత ప్రభుత్వం తన దేశీయ రైతుల ప్రయోజనాలను కాపాడుకోవడానికి ‘సేఫ్గార్డ్ మెకానిజం’ (Safeguard Mechanism) అనే నిబంధనను ఈ ఒప్పందంలో చేర్చినట్లు తెలుస్తోంది. అంటే, అమెరికా నుండి దిగుమతులు ఒక్కసారిగా పెరిగి స్థానిక రైతులు దెబ్బతింటే, వెంటనే సుంకాలను మళ్లీ పెంచే అధికారం భారత్కు ఉంటుంది. అయితే, గ్లోబల్ మార్కెట్లో పోటీ పడాలంటే భారతీయ వ్యవసాయం కూడా మరింత ఆధునీకరించబడాల్సిన అవసరం ఉంది. ఏ దేశానికైనా వాణిజ్య ఒప్పందాలు అనేవి “గివ్ అండ్ టేక్” (ఇవ్వడం మరియు తీసుకోవడం) పద్ధతిలో సాగుతాయి. రాజకీయ విమర్శలు ఎక్కువగా స్థానిక ప్రయోజనాల చుట్టూ తిరుగుతుండగా, ప్రభుత్వం మాత్రం దీర్ఘకాలిక భౌగోళిక-రాజకీయ ప్రయోజనాలుగా పేర్కొంటుంది.





