కమ్మని ఆశ
ఎంత బాగుండేవి ఆ రోజులు? పాలమీగడ లాంటి మనసున్న మనుషుల మృదు మధుర భాషణలు విరిజల్లులా నిండుగా రాలుతూ మదిని తాకుతోంటే, మానసవీణ పురివిప్పిన మయూరమై పరవశించేది. మరి నేడో… ఎక్కడున్నాయి మనసును పులకరింపచేసే ఆ ఆత్మీయ పలకరింపులు? మనిషితనం కోల్పోయి, మంచితనం ఆవిరై, కృత్రిమత్వమే అంతటా.. ఎటుచూసినా,ఎక్కడచూసినా కమిలిపోతున్న మృదుత్వమే. ఆశలన్నీ కలువపూలై కనుదోయిలో…