ప్రాజెక్టు నిర్మాణం కోసం భూములు కోల్పోయినోళ్ళు ఇల్లు ఇరువాటు ఇడిసినోళ్లు ఇపుడు దిక్కులేని పక్షులై సాయం కోసం ఆర్తిస్తున్నరు ఆదుకున్న పాపానికి వాళ్లకు ఏమి మిగిలింది? పోలీసు లాఠీల దెబ్బలు అక్రమ కేసుల మోపులు ఉక్కు సంకెళ్ల బంధనాలు దోషులన్న నిందలు తప్పా! నిర్వాసితులు ఆవడమంటే నేలను కోల్పోవడమే కాదు బంధాల తంత్రులు తెగడం తరాల…
కన్నీళ్లొస్తున్నాయి అవును… నీవు విన్నది నిజమే. ఆంక్షల బురదలో కూరుకుపోయిన స్వేచ్చా సాహిత్యపు ప్రస్తుత స్థితి చూస్తోంటే దుఃఖం పెల్లుబుకుతోంది. కెరటమై పరిగెత్తాలన్న దాని కోరికను అడ్డంకుల బండలు గుద్దుకొంటుంటే దాని చుట్టూ కళ్ళుచించుకున్నా కానరాని చిమ్మ చీకట్లు అలుముకున్నాయి. ఊహించనే లేదుగా దశాబ్దాల ఘనచరితలో ఇంతటి నిశ్శబ్ద భీతి. దారులు చెరిపేస్తూ విరబోసుకున్న నియంతృత్వపు…
అనిపిస్తూ వుంటుంది చుట్టూ మాట్లాడే ఈ మొహాలు జీవ దారాలను అల్లుకుంటూ వ్యక్తీకరిస్తుంటాయని అపరిపక్వ పొరల ప్రస్పుటీకరణను మెదడు మడతల్లో దేహం అలసత్వపు నీర్లక్ష్యం వేర్లు ఊడలమర్రిలా తలకిందులుగా గబ్బిలంలా వేలాడబడి శబ్దాల కనుమరుగులు జాడలు కొన్ని మధ్యాహ్నాలు ఆకాశంలో దూది పిందెల్లా మేఘాల వరస పరుచుకుని ఆలస్యంగా కదులుతాయి ఆదర్శాలు వ్యాఖ్యానాలు నదీప్రవాహాన్ని ఆపినట్లు…
ఎంత బాగుండేవి ఆ రోజులు? పాలమీగడ లాంటి మనసున్న మనుషుల మృదు మధుర భాషణలు విరిజల్లులా నిండుగా రాలుతూ మదిని తాకుతోంటే, మానసవీణ పురివిప్పిన మయూరమై పరవశించేది. మరి నేడో… ఎక్కడున్నాయి మనసును పులకరింపచేసే ఆ ఆత్మీయ పలకరింపులు? మనిషితనం కోల్పోయి, మంచితనం ఆవిరై, కృత్రిమత్వమే అంతటా.. ఎటుచూసినా,ఎక్కడచూసినా కమిలిపోతున్న మృదుత్వమే. ఆశలన్నీ కలువపూలై కనుదోయిలో…
గుండె అంతా ఆవిరి అయిపోయిన తరువాత మిగిలిందేమో బయటలోకానికి తను కనబడటానికి ఎంత తటపటాయించిందో! బండరాయిగా మారిన గుండెల్లో అట్టడుగున తన ఉనికే లేనట్లు దాక్కుంది! భావం లేని ఎడారి మనసులో ఎక్కడో కాస్తంత చెమ్మగా మిగిలిపోయింది! పరువుపోతుందని దిగాలుపడింది కానీ తన బరువుకు ఆ గుండే ఆగిపోతుందని గ్రహించలేదనుకుంటా! హాలహలం పోసి మనసు గర్భాన్ని…
పల్లవి: ఆడపిల్లలు అడవి మల్లెలు పుడమితల్లి శిగలో సిరిమల్లెలు ఆడపిల్లలు అడవి మల్లెలు పుడమితల్లి శిగలో సిరిమల్లెలు చరణం:1 అవనికి అందాలే ఆడపిల్లలు అఖిల జగతి అంతా సుమ గంధాలు పుట్టినిల్లు మెట్టినిల్లు మీ కోవెలలు మీ పాదమిడిన చోట దివ్య ధామాలు చరణం:2 ఆత్మీయ ఆనవాళ్లు ఆడపిల్లలు అవిశ్రాంత శ్రామికులు ఆడపిల్లలు సృష్టికి ఆధారం…
ఎన్నో ఆశల సౌధాలు మరెన్నో నోముల ఫలాలు రెప్పపాటుకాలంలో విలువైన జీవితాన్నిడిచి రాలిపోతున్నాయ్ గుండెల్లో తీరనివేధనను మిగిల్చి కనిపించని తీరం చేరువౌవుతుంటే చల్లారని కడుపుమంట నిత్యం రగులుతోంది ఏంటి చదువులు ఎటేపు దాని పయనం మనిషికి మనుగడ లేకుండా చేయ్యడమా ఒత్తిడిని మనసంతా నింపుకుని జ్ఞానమెక్కడ జారిపోతోందోనని నిండైన జీవితాన్ని ఒలకబోసుకుంటున్న భవిష్యత్తు సూర్యులు మానసిక…
రేపటి అత్యాశల గాలానికి చిక్కుకొని బలవంతంగా రూపురేఖలు మార్చుకుంటూ విలవిల్లాడుతోంది మావూరు… వేరునుంచి విడిపోయిన మొక్కలా దాహానికి దూరమైపోయిన నీటిచుక్కలా బావురుమంటోంది చెలిమిచెలమల్ని కోల్పోయిన నా హృదయపుటేరు… కాంక్రీటు గోడల నీడల్లో మావూరు వాడలన్నీ తమ జాడల్ని పోగొట్టుకుంటున్నాయి… నాకు పురాజ్ఞాపకాలుగా మీగిలిపోతున్న నా పల్లె అందాలనూ, అనుబంధాలనూ ఆత్మభూతద్దంలోంచి అదేపనిగా వెతుక్కుంటున్నాను… అప్పుడు మా…
తను ఉగ్రవాది కాదు మతోన్మాది కానే కాదు సంఘవిద్రోహి అసలే కాదు అయినా రాజ్యం కుతంత్రానికి మరో క్రీస్తులా సిలువ మోస్తుంది ధ్వంస రచన చేయలేదు విధ్వేషాలు రెచ్చగొట్టలేదు వికృతాలకు తెగబడలేదు అయినా పాలకుల దాస్టికానికి చీకటి జైల్లో బందీగా మిగిలింది సామాజిక ఉద్యమకారిణి తీస్తా సీతల్వాడ్ నిక్కచ్చిగా బడుగు ,బలహీనుల పక్షాన గళం వినిపించడం…