ద్రావిడ సాహిత్యోద్యమం ప్రస్తుతం పునరుజ్జీవన దశలో ఉందనుకొంటున్నాను. ఇది సాంప్రదాయక ద్రావిడసాహిత్యం, తత్వం, సంస్కృతిపట్ల, యువతలో కొత్త ఆసక్తిని కలిగిస్తోంది. ద్రావిడతత్వం, సంఘ సంస్కరణలు, భాషా ఉద్యమాల చరిత్ర గురించి చర్చలు విస్తృతంగా జరుగుతున్నాయి. నూతన ద్రావిడ సాహిత్య చైతన్యం స్పష్టంగా మొలకెత్తుతోంది. అయినప్పటికీ, ఇది స్థిరమైన, సృజనాత్మకమైన మరియు ప్రభావవంతమైన సాహిత్యోద్యమంగా రూపుదిద్దుకునే ప్రక్రియ ఇంకా జరగవలసి ఉంది. యువ రచయితలు, బౌద్ధికులు ఈ చైతన్యాన్ని…
రావలసి ఉన్నది. రావడానికి కావలసిన భౌతిక పరిస్థితులు ఏర్పడుతున్నాయి. వస్తే బాగుంటుంది. కానీ, వచ్చితీరుతుందని చెప్పలేము. ద్రావిడ సాహిత్యోద్యమం అనగానే, గతంలో ఉమ్మడి మద్రాసురాష్ట్రంలో తమిళుల నాయకత్వంలో జరిగిన ద్రావిడ రాజకీయ, సామాజిక ఉద్యమం మనకు స్ఫురిస్తుంది. తెలుగు, కన్నడ, మలయాళ ప్రాంతాలలో దాని ప్రభావం పరిమితంగానే ఉండింది. దక్షిణాది ప్రాంతాల వారి మధ్య సోదరత్వ సారూప్యాలు ఉండవచ్చును…
ద్రావిడసాహిత్యోద్యమం రాబోతోందా, లేక రావాలని కోరుకుంటున్నారా? రావాలని కోరుకుంటూ ఉంటే మాత్రం, నా సమాధానం- ఆ అవసరం లేదనే! జరుగుతున్నది సాహిత్యాల మధ్య ఘర్షణ కాదు. అంతకన్నా కీలకంగా మతమనే ఒక భావోద్వేగపరమైన అంశాన్ని ఉపయోగించుకుంటూ ద్రావిడ భాషాప్రాంతాలను ఉత్తర, పశ్చిమభారతీయ రాజకీయ ఆధిపత్యంలోకి లాక్కునే ప్రయత్నం. ఆ విధంగా ద్రావిడ భాషాప్రాంతాల ప్రత్యేక అస్తిత్వమే ప్రమాదంలో పడుతుంది. కనుక…
“ప్రజాస్వామిక రచయిత్రుల వేదిక ఎనిమిదో మహాసభలు ఫిబ్రవరి 7 & 8 తారీఖుల్లో కర్నూల్లోని కెవిఆర్ ప్రభుత్వ మహిళా డిగ్రీ కళాశాలలో జరుగనున్నాయి. మహాసభల అంశం: ద్రావిడ సమాజ సాహిత్యాలు – సారూప్యత- ఐక్యత – పోరాటం. ఈ సందర్భంగా ప్రజాతంత్ర ‘శోభ’ పేజీ పాఠకుల కోసం- సభలో పాల్గొంటున్న వక్తలకి ‘ద్రావిడ సాహిత్యోద్యమం రాబోతున్నదా?’…
నీ మాటొకటి పడి మొలిచి నా బ్రతుకులో పెద్ద వృక్షమయ్యావు. నీ తలపు వీచిప్పుడల్లా ఊగే ప్రతి ఊహ ఊడలు బారి ఆ నీడలో నీవెక్కడున్నా చల్లగా రోజూ కాసేపు గడుపుతాను. సేద తీరే ప్రతి సంగతిని తృప్తిగా మనసారా గుండెలో దాచుకుంటాను.. -శ్రీ సాహితి
మెరుపు తీగెలు డ్రెస్సింగ్ టేబుల్ యెక్కి అద్దంలో చూసుకున్న మార్జాలానికి యెదురుగా పిల్లి కనిపించింది! ‘మార్జాలమా నువ్వు పిల్లిగా మారిపోయావేం?’ ఆందోళనగా అడిగింది మార్జాలం. అలా అడుగుతున్నప్పుడు ‘జటా కటాహ సంభ్రమమ్ భ్రమమ్ – నిలింప నిర్జరీ – విలోల వీచి వల్లరి – విరాజ మాన మూర్ధవి – ధగద్దగ ధగజ్వలల్ల – లలాటా…
ప్రపంచ సాహిత్యాన్ని ఇష్టంగా చదువుకుంటూ నిర్మొహమాటం, నిజాయితీ పరికరాలుగా సమకూర్చుకున్న అరుదైన విమర్శకురాలు నాగినీ కందాల. సాహిత్య విమర్శ నేపథ్యంగా ఆమె ‘శోభ’ పాఠకుల కోసం ఇచ్చిన ఈ విలువైన ఇంటర్వ్యూ మూడు వారాల పాటు ప్రచురిస్తాము. సాహిత్య విమర్శ పరిధి- రచనలోని గుణదోష విచారణ మాత్రమేనా, అంతకు మించి ఉంటే మీ దృష్టిలో అవేమిటి?…
పిల్లా పోదాం పదవే పల్లెకి పిలగా ఏముంది రా పల్లెలో పంట చేతికొచ్చే వేళ జరుపుకునే పండుగకి పోదామే కళకళలాడే లోగిళ్ళను చూద్దామే ఎనకటి రోజులు కావయ్యా ఎదురుచూసే మనుషులు లేరయ్యా పావురంగా జూసుకునే బంధాలు లేవయ్యా ప్రపంచీకరణ బాంధవ్యాలను చిదిమేసిందయ్యా అట్టెట్టనే పిల్లా పచ్చాని పల్లె కళ్ళల్లో తిరుగుతుందే మల్లా ఏం చేద్దునే పిల్లా ఓరోరి పిలగా…
“అమ్మా…” గొంతు నరాలు చిట్లిపోయేలా అరిచాడు ‘దోషి’. “ఒరేయ్… ఆ నోట్లో లాఠీదించి దెం…” యస్సై చెప్పిన మాటని అర్థం చేసుకున్న కానిస్టేబులు దోషి నోట్లో గుడ్డని కుక్కాడు. ఆర్తనాదం అణిగిపోయింది. బోర్లా పడుకోబెట్టిన దోషి వీపుమీద వొక కానిస్టేబులు తొక్కి కూచుంటే, మరో యిద్దరు కానిస్టేబుళ్ళు అరికాళ్ళమీద లాఠీలతో బాదుతూనే వున్నారు. చాలక యస్సై…